แปลง °Ré เป็น °C เรอูมูร์ ↔ เซลเซียส ฟรี ออนไลน์ ปลอดภัย
พิมพ์ค่าเป็น เรอูมูร์ แล้วอ่านค่าเป็น เซลเซียส ได้ทันที ตัวคูณนี้แม่นยำตามนิยาม การคำนวณทำในเบราว์เซอร์ของคุณ และไม่มีอะไรถูกส่งไปที่ใด
ไม่มีการอัปโหลด
ค่าที่พบบ่อย — แปลง °Ré เป็น °C (เรอูมูร์ ↔ เซลเซียส)
| °Ré | °C |
|---|---|
| -32 | -40 |
| -8 | -10 |
| 0 | 0 |
| 8 | 10 |
| 16 | 20 |
| 20 | 25 |
| 29.6 | 37 |
| 80 | 100 |
หน่วยเหล่านี้มาจากไหน
ฟาเรนไฮต์กำหนดจุดศูนย์ของเขาในปี 1724 ไว้ที่สิ่งที่เย็นที่สุดซึ่งเขาทำได้อย่างสม่ำเสมอ คือน้ำเกลือผสมน้ำแข็งกับน้ำ และกำหนดอุณหภูมิร่างกายไว้ใกล้ 96 เพื่อให้แบ่งสเกลของเขาออกเป็นส่วนย่อยได้ซ้ำแล้วซ้ำอีก เซลเซียสเผยแพร่สเกลของเขาในปี 1742 ในทิศทางกลับกัน คือให้ 0 เป็นจุดเดือดและ 100 เป็นจุดเยือกแข็ง และสเกลนี้ถูกกลับด้านหลังเขาเสียชีวิต ท่านจึงเป็นที่จดจำจากสเกลที่ตนเองไม่เคยใช้ เคลวินเป็นสเกลเดียวในสี่สเกลที่เริ่มต้นตรงจุดที่ไม่เหลืออะไรให้ดึงออกอีกแล้ว คือศูนย์สัมบูรณ์ ตั้งแต่ปี 2019 เคลวินถูกนิยามโดยกำหนดค่าคงที่ของโบลต์ซมันน์ แทนที่จะอิงกับจุดสามสถานะของน้ำ หน่วยเคลวินจึงไม่ขึ้นกับสารใดสารหนึ่งอีกต่อไป แรงคินคือองศาของฟาเรนไฮต์ที่นับจากศูนย์สัมบูรณ์ ส่วนเรโอมูร์ซึ่งมี 80 องศาระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือด ยังหลงเหลืออยู่ส่วนใหญ่ในสูตรอาหารเก่า ๆ และโรงงานทำชีสบางแห่ง
คุณพบหน่วยเหล่านี้ที่ไหน
เซลเซียสใช้กับการพยากรณ์อากาศ การทำอาหาร และการแพทย์ในเกือบทุกที่ ฟาเรนไฮต์ทำหน้าที่เดียวกันนี้ในสหรัฐอเมริกา และยังมีที่ยืนในการตั้งอุณหภูมิเตาอบและในสูตรอาหารอเมริกัน เคลวินเป็นของวิชาฟิสิกส์ อุณหภูมิสีของหลอดไฟและหน้าจอ และทุกสิ่งที่เย็นจัดจนเลขติดลบกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก แรงคินปรากฏในอุณหพลศาสตร์แบบอเมริกัน ส่วนเรโอมูร์ปรากฏหลัก ๆ ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นเหตุผลที่สูตรอาหารเก่าอาจทำให้คนที่อ่านโดยเข้าใจว่าเป็นเซลเซียสเข้าใจผิดได้
คำถามที่คนมักถาม
มาตราส่วนเรอูมูร์คืออะไร?
มาตราส่วนที่เรอเน เรอูมูร์คิดขึ้นในปี 1730 โดยน้ำแข็งตัวที่ 0 °Ré และเดือดที่ 80 °Ré หากจะได้ค่าเซลเซียสให้คูณด้วย 1.25 ใช้กันแพร่หลายในบางส่วนของยุโรปในศตวรรษที่สิบแปดและสิบเก้า ปัจจุบันแทบเป็นเรื่องประวัติศาสตร์ทั้งหมด คุณจึงพบได้ส่วนใหญ่ในหนังสือเก่า สูตรอาหารเก่า และเครื่องมือเก่า
ทำไมจึงเพิ่มตัวเลขเป็นสองเท่าเพื่อให้อุณหภูมิเป็นสองเท่าไม่ได้?
เพราะมาตราส่วนสามในนี้มีจุดศูนย์ที่กำหนดตามอำเภอใจ ยี่สิบองศาเซลเซียสไม่ได้ร้อนเป็นสองเท่าของสิบองศา แต่เป็นเพียงสูงกว่าไปสิบองศาบนมาตราส่วนที่เลือกจุดศูนย์ตามความสะดวกของน้ำ มีเพียงเคลวินและแรงคินที่เริ่มต้นที่ศูนย์สัมบูรณ์ ซึ่งไม่เหลือพลังงานอะไรอีกจริง ๆ ดังนั้นเฉพาะสองมาตราส่วนนี้เท่านั้นที่การเพิ่มตัวเลขเป็นสองเท่าหมายถึงพลังงานความร้อนเป็นสองเท่า นั่นเป็นเหตุที่ทุกการแปลงในที่นี้ต้องบวกหรือลบด้วย ไม่ใช่แค่คูณ
คำตอบแม่นยำหรือไม่?
ถ้าหน่วยทั้งสองกำหนดค่าอิงกันด้วยจำนวนเต็ม คำตอบก็แม่นยำ — หน้านี้บอกไว้เหนือตัวเลข และการปัดเศษมีเพียงในจำนวนหลักที่แสดง แต่ถ้าอัตราส่วนไม่เป็นทศนิยมจำกัด หน้านี้จะแสดง 12 หลักนัยสำคัญ และบอกว่าความสัมพันธ์นั้นเป็นค่าประมาณ แทนที่จะแสร้งว่าแม่นยำ
สิ่งที่ฉันพิมพ์จะออกจากอุปกรณ์ของฉันหรือไม่?
ไม่ การคำนวณทำในเบราว์เซอร์ของคุณ ไม่มีอะไรถูกอัปโหลด และก็ไม่มีเซิร์ฟเวอร์ให้อัปโหลดไปด้วย โหลดหน้านี้เพียงครั้งเดียว แล้วจะใช้งานต่อได้แม้ปิดเครือข่าย
แปลวรรณกรรมคลาสสิก: องศาเรอโมร์เป็นเซลเซียส
นักแปลที่กำลังทำงานกับนวนิยายศตวรรษที่สิบเก้ามาถึงประโยคที่คนขับรถม้าบอกว่าคืนนี้น้ำค้างแข็งจะลงถึงสามสิบองศา แล้วนั่นหนาวจัดหรือเพียงเย็นสดชื่น คำตอบขึ้นอยู่กับมาตรา และในต้นฉบับภาษารัสเซีย ฝรั่งเศส หรือเยอรมันของยุคนั้น มาตราดังกล่าวมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นเรอโมร์ หากต้องการแปลง °Ré เป็น °C ให้คูณด้วย 1.25 ซึ่งก็คือ 5/4 โดย 0 °Ré คือ 0 °C, 16 °Ré คือ 20 °C และ 80 °Ré คือ 100 °C เครื่องคิดเลขด้านบนคูณให้ขณะที่คุณพิมพ์ และหัวข้อด้านล่างมองปัญหานี้จากมุมของบรรณาธิการ คือสิ่งที่ควรเก็บไว้ สิ่งที่ควรแปลง และวิธีอธิบายให้ผู้อ่านเข้าใจ
คุณจะพบสูตรพร้อมตัวอย่างที่คำนวณให้ดู ประวัติโดยสังเขปของแต่ละมาตรา การเปรียบเทียบ ชุดกรณีทางบรรณาธิกรณ์จำนวนมาก และข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง การคำนวณทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ และสิ่งที่คุณพิมพ์จะไม่ถูกส่งไปที่ใด
วิธีแปลง °Ré เป็น °C: คูณด้วย 1.25
สูตร
สูตรคือ °C = °Ré × 5/4 หรือ °Ré × 1.25 ดังนั้น 12 °Ré ได้ 15 °C, 24 °Ré ได้ 30 °C และ −8 °Ré ได้ −10 °C หากต้องการแปลงกลับ ให้คูณด้วย 0.8 ทั้งสองมาตรามีศูนย์ร่วมกันที่จุดเยือกแข็งของน้ำ จึงไม่ต้องบวกหรือลบอะไร
ตัวอย่างที่คำนวณให้ดู
วันฤดูร้อนที่ 20 °Ré คือ 25 °C น้ำค้างแข็งจัดที่ −16 °Ré คือ −20 °C คืนที่หนาวเหน็บที่ −30 °Ré คือ −37.5 °C น้ำเดือดที่ 80 °Ré คือ 100 °C และอุณหภูมิร่างกายปกติที่ 29.6 °Ré คือ 37 °C
ทำไมจึงเป็นเพียงการคูณ
ทั้งสองมาตราตั้งจุดเยือกแข็งไว้ที่ 0 หนึ่งองศาเรอโมร์ใหญ่กว่าหนึ่งองศาเซลเซียสอยู่หนึ่งในสี่ เพราะแปดสิบองศาเรอโมร์ครอบคลุมช่วงเดียวกับหนึ่งร้อยองศาเซลเซียส
การทดสอบความสมเหตุสมผลอย่างรวดเร็ว
สำหรับค่าบวก เซลเซียสมีค่ามากกว่าเรอโมร์ หากผลลัพธ์ของการคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” น้อยกว่าค่าที่ใส่เข้าไป แสดงว่าคุณใช้ 0.8 ในที่ที่ควรใช้ 1.25
มาตราเรอโมร์
แปดสิบองศาระหว่างจุดเยือกแข็งและจุดเดือด
มาตรานี้ถูกเสนอในปี 1730 โดยนักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส เรอเน-อ็องตวน แฟร์โชลต์ เดอ เรอโมร์ และใช้กันอย่างกว้างขวางในยุโรปจนถึงศตวรรษที่สิบเก้า เขียนเป็น °Ré และปรากฏในนวนิยาย บันทึกความทรงจำ จดหมาย และปูมรายปี
พบได้ที่ไหน
วรรณกรรมคลาสสิก จดหมายทางประวัติศาสตร์ สมุดบันทึกสภาพอากาศเก่า และเทอร์โมมิเตอร์โบราณ
มาตราเซลเซียส
หนึ่งร้อยองศาระหว่างจุดเยือกแข็งและจุดเดือด
เซลเซียสตั้ง 0 ไว้ที่จุดเยือกแข็งและ 100 ที่จุดเดือด เป็นมาตราที่ผู้อ่านสมัยใหม่คุ้นเคย จึงเป็นมาตราที่นักแปลหรือบรรณาธิการใช้ใส่อุณหภูมิทางประวัติศาสตร์
พบได้ที่ไหน
ฉบับพิมพ์สมัยใหม่ คำบรรยายภาพยนตร์ ป้ายในพิพิธภัณฑ์ และหนังสืออ้างอิง
เรอโมร์เทียบกับเซลเซียส
หนึ่งองศาเรอโมร์เท่ากับ 1.25 องศาเซลเซียส ดังนั้นการเปลี่ยนแปลง 8 °Ré คือการเปลี่ยนแปลง 10 °C ทั้งสองมาตราตรงกันที่ 0 เท่านั้น ที่ 80 ต่างกัน 20 องศา และที่ −30 ต่างกัน 7.5 สำหรับอากาศหนาว ช่องว่างจะกว้างขึ้นตามความหนาว คือ −20 °Ré เท่ากับ −25 °C ซึ่งผู้อ่านจะรู้สึกว่าเป็นฤดูหนาวที่รุนแรงกว่าตัวเลขบอกมาก
การคูณนี้แม่นยำ จึงไม่มีการปัดเศษเข้ามาในการแปลง ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการกลับตัวคูณ และการสับสน °R กับแรงคิน (Rankine)
การแปลงนี้ปรากฏที่ไหนบ้าง
สามกลยุทธ์สำหรับนักแปล
บรรณาธิการอาจคงตัวเลขเดิมไว้และเพิ่มหมายเหตุ แทนที่ด้วยเซลเซียส หรือให้ทั้งสองอย่างในเนื้อความ น้ำค้างแข็ง “สามสิบองศา” อาจกลายเป็น “ต่ำกว่าศูนย์สามสิบองศาเรอโมร์ ราว −37 °C” ในฉบับวิชาการ หรือ “เกือบลบสี่สิบ” ในฉบับสำหรับผู้อ่านทั่วไป การเลือกขึ้นอยู่กับผู้อ่าน แต่ทุกทางเลือกเริ่มต้นด้วยการคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C”
เชิงอรรถและอภิธานศัพท์
หมายเหตุสั้น ๆ ที่การกล่าวถึงครั้งแรกใช้ได้กับหนังสือส่วนใหญ่ เช่น “อุณหภูมิเป็นองศาเรอโมร์ คูณด้วย 1.25 เพื่อให้เป็นเซลเซียส” การกล่าวถึงครั้งต่อ ๆ ไปปล่อยไว้ตามเดิมได้หากผู้อ่านมีกฎนี้แล้ว รายการในอภิธานศัพท์ท้ายเล่มอาจให้จุดอ้างอิงสองสามจุด คือ 0 เรอโมร์คือจุดเยือกแข็ง 80 คือจุดเดือด 16 คือห้องที่สบายที่ 20 °C
คำบรรยายและเสียง
ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงและหนังสือเสียงใส่เชิงอรรถไม่ได้ คำบรรยายที่บอกว่า “น้ำค้างแข็งสามสิบองศา” จะทำให้ผู้ชมสมัยใหม่ไม่แน่ใจ ผู้ดัดแปลงจึงแปลงอย่างเงียบ ๆ เพื่อให้หน้าจอแสดงความหนาวที่ตรงกับเรื่อง ผู้ที่ตรวจบทของยุคนั้นจึงต้องรู้มาตราของต้นฉบับ
การตัดสินว่าผู้เขียนใช้มาตราใด
เบาะแสช่วยได้ หากฉากอยู่ในรัสเซีย เยอรมนี ออสเตรีย หรือฝรั่งเศสก่อนราวปี 1850 มีแนวโน้มว่าเป็นเรอโมร์ หากฉากอยู่ในบริเตนหรืออเมริกา มีแนวโน้มว่าเป็นฟาเรนไฮต์ หากตัวละครพูดว่าน้ำเดือดที่แปดสิบองศา ก็ได้คำตอบแล้ว ตรวจคำนำของฉบับพิมพ์ ซึ่งอาจระบุมาตรา และเทียบกับสภาพอากาศในเรื่อง น้ำค้างแข็งยี่สิบองศาในเซลเซียสคือหนาว ในเรอโมร์คือรุนแรง
งานเขียนท่องเที่ยว
นักเดินทางในศตวรรษที่สิบแปดและสิบเก้ารายงานอุณหภูมิของสถานที่ที่ไปเยือน มักใช้มาตราของประเทศบ้านเกิด นักเดินทางชาวฝรั่งเศสในเทือกเขาแอลป์ที่เขียนว่าอากาศอยู่ที่ต่ำกว่าศูนย์สี่องศา หมายถึง −5 °C นักสำรวจชาวเยอรมันที่บันทึกความร้อนสามสิบห้าองศาในเขตร้อน หากเป็นเรอโมร์ จะหมายถึงเกือบ 44 °C ตัวเลขที่สุดโต่งจนบรรณาธิการสมัยใหม่อาจสงสัยว่าเป็นมาตราอื่น
การตรวจความเป็นไปได้
เมื่อสงสัย ให้ใช้การทดสอบความเป็นไปได้ แปลงตัวเลขเป็นเรอโมร์และเป็นเซลเซียส แล้วถามว่าอย่างไหนน่าเชื่อถือในสถานที่และฤดูกาลนั้น ความร้อนสามสิบห้าองศาบนชายฝั่งทะเลบอลติกในเดือนกรกฎาคมเป็นไปไม่ได้หากเป็นเรอโมร์ ซึ่งคือ 43.75 °C แต่เป็นไปได้หากเป็นเซลเซียส การตรวจนี้ตัดการอ่านที่ผิดออกได้ในกรณีส่วนใหญ่
การจัดการกับ °R ที่กำกวม
สัญลักษณ์ °R ใช้แทนเรอโมร์ในข้อความเก่า และแทนแรงคินในงานวิศวกรรม ในบริบททางวรรณกรรมหรือสภาพอากาศ มันคือเรอโมร์ ในข้อความเกี่ยวกับเครื่องจักรไอน้ำหรือก๊าซในหน่วยอังกฤษ มันน่าจะเป็นแรงคิน หากข้อความเกี่ยวกับทั้งสอง บริบทของตัวเลขจะบอกเอง คือ 80 °R สำหรับน้ำเดือดเป็นเรอโมร์ 672 °R สำหรับน้ำเดือดเป็นแรงคิน
สูตรในสเปรดชีต
ใส่ค่าเรอโมร์ในคอลัมน์ A และใช้ =A2*1.25 ในคอลัมน์ B สำหรับทิศทางตรงข้าม ใช้ =B2*0.8 เก็บค่าเดิม ค่าที่แปลงแล้ว และคอลัมน์สำหรับหมายเหตุ หากคุณทำงานกับข้อความยาว สเปรดชีตของการกล่าวถึงอุณหภูมิทั้งหมดพร้อมหมายเลขหน้าช่วยให้การแปลงสอดคล้องกัน
การปัดเศษในงานแปล
การแปลงนั้นแม่นยำ แต่ในร้อยแก้วควรปัดเศษ −18.75 °C อ่านว่า “เกือบ −19 องศา” หรือ “ราว −19 °C” และ 31.25 °C เป็น “ราว 31 °C” ผู้อ่านไม่ต้องการทศนิยม และต้นฉบับก็ไม่มี เก็บตัวเลขที่แม่นยำไว้ในหมายเหตุเท่านั้น หากข้อความต้องอาศัยตัวเลขนั้น
ทางลัดในใจ
บวกหนึ่งในสี่ สำหรับ 20 °Ré หนึ่งในสี่คือ 5 จึงได้ 25 °C สำหรับ 12 °Ré บวกอีก 3 ได้ 15 °C สำหรับ 30 °Ré บวกอีก 7.5 ได้ 37.5 °C สำหรับทิศทางตรงข้าม ให้ลบหนึ่งในห้า ทางลัดนี้แม่นยำและเร็วพอจะใช้ขณะอ่าน
การพิสูจน์อักษรข้อความที่แปลงแล้ว
หลังแปลงแล้ว ให้อ่านข้อความออกเสียงด้วยตัวเลขใหม่ และถามว่าสภาพอากาศให้ความรู้สึกถูกต้องสำหรับฉากหรือไม่ การเดินทางในฤดูหนาวที่ลบ 4 องศาเซลเซียสแทบไม่ทำให้ความตื่นตระหนกของตัวละครสมเหตุสมผล ขณะที่ลบ 25 ทำได้ ตรวจด้วยว่าป้ายหน่วยทุกที่อยู่ครบ และหมายเหตุกับข้อความตรงกัน ผู้อ่านคนที่สองที่ดูเฉพาะอุณหภูมิจะจับข้อผิดพลาดที่การอ่านรอบแรกพลาดไป
บันไดอ้างอิง
−32 °Ré คือ −40 °C. −24 °Ré คือ −30 °C. −16 °Ré คือ −20 °C. −8 °Ré คือ −10 °C. 0 °Ré คือ 0 °C. 12 °Ré คือ 15 °C. 24 °Ré คือ 30 °C. 32 °Ré คือ 40 °C. บันไดแบบนี้ช่วยให้พิสูจน์อักษรเร็วขึ้น
ช่วงห่างและช่วงค่าในข้อความ
ผู้เขียนที่เขียนว่าอุณหภูมิแกว่งจากต่ำกว่าศูนย์ห้าองศาไปเป็นสูงกว่าศูนย์แปดองศา กำลังอธิบายช่วงสิบสามองศาเรอโมร์ ซึ่งคือ 16.25 °C การแปลงทั้งสองปลายได้ −6.25 °C และ +10 °C ความกว้างของช่วงสำคัญต่อฉาก และการคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” ที่ทั้งสองปลายแสดงให้เห็นทันที
ความสัมพันธ์กับฟาเรนไฮต์
จากเรอโมร์ไปฟาเรนไฮต์ กฎคือ °F = °Ré × 2.25 + 32 ดังนั้น 16 °Ré คือ 68 °F ในฉบับภาษาอังกฤษของนวนิยายรัสเซีย นักแปลอาจเลือกฟาเรนไฮต์สำหรับผู้อ่านชาวอเมริกัน โดยให้ 20 °Ré เป็น 77 °F การเลือกหน่วยใดขึ้นอยู่กับกลุ่มเป้าหมาย
วลีทั่วไปและความหมาย
“น้ำค้างแข็งสิบองศา” ในเรอโมร์คือ −12.5 °C “น้ำค้างแข็งสิบห้าองศา” คือ −18.75 °C “น้ำค้างแข็งยี่สิบห้าองศา” คือ −31.25 °C และ “ความร้อนสิบสององศา” คือ 15 °C “ความร้อนยี่สิบองศา” คือ 25 °C และ “สามสิบองศาในที่ร่ม” คือ 37.5 °C ซึ่งเป็นคลื่นความร้อน การคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” สำหรับแต่ละวลีให้นักแปลมีตารางคงที่ไว้ใช้ทำงาน
ผลต่างของอุณหภูมิ
การลดลง 8 องศาเรอโมร์คือการลดลง 10 องศาเซลเซียส “อุณหภูมิเพิ่มขึ้นห้าองศา” คือ 6.25 °C เนื่องจากทั้งสองมาตรามีศูนย์ร่วมกัน ผลต่างจึงแปลงเหมือนค่าสัมบูรณ์ทุกประการ แต่ระวังคำว่า “องศา” ที่ไม่ระบุมาตรา ในข้อความภาษาอังกฤษอาจหมายถึงฟาเรนไฮต์
การเขียนหน่วยให้ถูกต้อง
เขียน °Ré พร้อมเครื่องหมายเน้นเสียง หรือ °Re เมื่อใช้เครื่องหมายเน้นเสียงไม่ได้ เว้นวรรคระหว่างตัวเลขกับสัญลักษณ์ ในการกล่าวถึงครั้งแรก ให้เขียนเต็ม คือ องศาเรอโมร์ ในหนังสืออ้างอิง การเพิ่มเซลเซียสในวงเล็บมีประโยชน์ เช่น 20 °Ré (25 °C) หลีกเลี่ยง °R เพียงอย่างเดียว ซึ่งอาจหมายถึงแรงคิน
เมื่อไม่ควรแปลง
บางฉบับคงมาตราเดิมไว้โดยตั้งใจ โดยเฉพาะเมื่อความเห็นของผู้เขียนเองเกี่ยวกับสภาพอากาศ เช่น สมุดบันทึกที่จดค่าที่อ่านได้ทุกวัน เป็นเอกสารที่น่าสนใจ ฉบับวิชาการจะถอดความแล้วให้การแปลงในคอลัมน์แยก ฉบับสำหรับผู้อ่านทั่วไปอาจแปลงอย่างเงียบ ๆ โดยมีหมายเหตุทั่วไปตอนต้น
ข้อความสั้น ๆ ที่คำนวณให้ดู
ประโยคต้นฉบับอ่านว่า “ตอนเช้าต่ำกว่าศูนย์แปดองศา ตอนเที่ยงเพียงสอง และตอนเย็นกลับเป็นสิบสองอีกครั้ง” ในเรอโมร์ นี่คือ −10 °C, −2.5 °C และ −15 °C นักแปลที่ปล่อยตัวเลขไว้เสี่ยงให้ผู้อ่านคิดว่าอากาศอ่อนโยน การคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” สำหรับแต่ละตัวเลขทำให้เห็นความหนาวของวันนั้นชัดเจน
หนังสือเสียงและการบรรยาย
ผู้บรรยายที่อ่านนวนิยายแปลออกเสียงหยุดเพื่ออ่านเชิงอรรถไม่ได้ ผู้ผลิตตกลงกฎล่วงหน้า คือทุกอุณหภูมิถูกแปลงเป็นเซลเซียสในบท หรือไม่แปลงเลยและเรื่องให้บริบทเพียงพอ การตรวจบทสั้น ๆ ด้วยตารางการกล่าวถึงอุณหภูมิของหนังสือ ที่สร้างโดยใช้การคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” สำหรับแต่ละรายการ ช่วยให้การบันทึกสอดคล้องกันตั้งแต่บทหนึ่งถึงอีกบทหนึ่ง
ฉบับสำหรับโรงเรียน
ฉบับสำหรับโรงเรียนมักเพิ่มกล่องหมายเหตุเมื่อข้อความคลาสสิกใช้เรอโมร์ กล่องนั้นบอกว่ามาตรานี้คืออะไร แสดงตัวคูณ 1.25 และให้สองตัวอย่างจากข้อความ ครูใช้เพื่อเชื่อมวรรณกรรมกับฟิสิกส์ นักเรียนแปลงน้ำค้างแข็งยี่สิบองศาและอภิปรายว่าทำไมตัวเลขเพียงอย่างเดียวจึงไม่สื่อความหนาว หากไม่รู้มาตรา
นิยายอิงประวัติศาสตร์
ผู้เขียนนวนิยายที่ฉากอยู่ในศตวรรษที่สิบเก้าเผชิญปัญหาตรงข้าม ตัวละครในปี 1850 จะคิดเป็นเรอโมร์หรือฟาเรนไฮต์ ไม่ใช่เซลเซียส นักเขียนอาจใช้หน่วยท้องถิ่นในบทสนทนาและให้ค่าเทียบสมัยใหม่ในการบรรยาย หรือหลีกเลี่ยงตัวเลขและใช้คำบรรยายแทน ไม่ว่าทางใด ผู้เขียนต้องมีตารางการแปลงเพื่อให้สภาพอากาศสอดคล้องกับยุคสมัย
ละครย้อนยุคและเกม
ผู้เขียนบทและนักออกแบบเกมที่ทำงานเกี่ยวกับงานย้อนยุคต้องการสภาพอากาศที่สมจริง ประโยคเกี่ยวกับน้ำค้างแข็งยี่สิบองศาในฉากรัสเซียสามารถแสดงเป็นลบ 25 องศาเซลเซียสสำหรับผู้ชม นักออกแบบการจำลองประวัติศาสตร์อาจคงเรอโมร์ไว้บนเทอร์โมมิเตอร์ในเกมเป็นสีสัน พร้อมทูลทิปที่แสดงเซลเซียส การแปลงนั้นง่าย แต่ทางเลือกส่งผลต่อบรรยากาศ
จดหมายและบันทึกประจำวันที่ตีพิมพ์
บรรณาธิการจดหมายที่ตีพิมพ์เผชิญกับข้อสังเกตเรื่องอากาศหลายร้อยรายการ วิธีทั่วไปคือคงตัวเลขเดิมไว้ในข้อความและเพิ่มตารางภาคผนวก: “เรอโมร์เป็นเซลเซียส: −20 คือ −25, −10 คือ −12.5, 0 คือ 0, 10 คือ 12.5, 20 คือ 25” ผู้อ่านจึงแปลงได้ในพริบตา ตารางนี้ประหยัดเชิงอรรถหลายร้อยรายการและทำให้ข้อความสะอาด
ป้ายในพิพิธภัณฑ์
ป้ายสำหรับเทอร์โมมิเตอร์โบราณควรแสดงมาตราเดิมและค่าเทียบเซลเซียส: “มาตรา: เรอโมร์ ช่วง −30 ถึง +50 °Ré (−37.5 ถึง +62.5 °C)” ผู้เข้าชมจึงเห็นทั้งสองแบบ หากเครื่องมือมีสองมาตรา เช่น เรอโมร์และฟาเรนไฮต์ ป้ายสามารถแสดงทั้งสามได้ ภัณฑารักษ์มักใส่การคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” ลงในแม่แบบเพื่อหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาด
ทำอาหารจากตำราเก่า
ตำราอาหารเก่าบางครั้งระบุความร้อนสำหรับน้ำตาลหรือนมเป็นองศาเรอโมร์ น้ำเชื่อม “ที่ 30 องศา” คือ 37.5 °C เย็นกว่าขั้นตอนการต้มของการทำลูกอมมาก ผู้ที่พยายามทำสูตรประวัติศาสตร์ซ้ำต้องตรวจว่าตัวเลขหมายถึงอุณหภูมิหรือการวัดอื่น เช่น ความหนาแน่นเป็นองศาโบเม (Baumé) ซึ่งดูคล้ายกันบนหน้ากระดาษ
ความสับสนกับโบเมและมาตราอื่น
ข้อความเก่ายังใช้มาตราองศาอื่นด้วย: โบเม (Baumé) สำหรับความหนาแน่นของของเหลว บริกซ์ (Brix) และเอิกสเลอ (Oechsle) สำหรับปริมาณน้ำตาลในน้ำผลไม้ ตัวเลขสามสิบองศาอาจเป็นของมาตราใดก็ได้ บริบทบอกได้ หากประโยคเกี่ยวกับสภาพอากาศ ก็เป็นเรอโมร์หรือฟาเรนไฮต์ แต่ในโรงทำไวน์หรือโรงงานน้ำตาลอาจเป็นความหนาแน่น การอ่านอย่างระมัดระวังช่วยหลีกเลี่ยงการแปลงองศาผิดประเภท
กรณีทางการแพทย์ในวารสารเก่า
ประวัติผู้ป่วยบางครั้งให้อุณหภูมิร่างกายเป็นเรอโมร์: “ความร้อนของผู้ป่วยถึง 31 องศา” คือ 38.75 °C ซึ่งเป็นไข้ ค่าปกติ 29.6 °Ré คือ 37 °C ผู้อ่านประวัติการแพทย์ที่พบตัวเลขเหล่านี้โดยไม่มีหมายเหตุอาจคิดว่าเป็นอะไรที่อ่อนกว่ามาก นักแปลควรแปลงด้วยการคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” และเก็บค่าเดิมไว้ในวงเล็บ
ค่าเพิ่มเติมสำหรับแปลง °Ré เป็น °C
รายการแปลงที่ยาวขึ้น
หากค่าที่คุณต้องการไม่อยู่ในรายการแรก การแปลงเพิ่มเติมเหล่านี้อาจใกล้เคียงพอที่จะอ่านได้ทันที:
- -273.15 °Ré = -341.4375 °C
- -100 °Ré = -125 °C
- -20 °Ré = -25 °C
- 10 °Ré = 12.5 °C
- 15 °Ré = 18.75 °C
- 25 °Ré = 31.25 °C
- 30 °Ré = 37.5 °C
- 50 °Ré = 62.5 °C
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยเมื่อแปลง °Ré เป็น °C
ใช้ 0.8 แทน 1.25
จากเรอโมร์เป็นเซลเซียส ตัวเลขจะเพิ่มขึ้น หาก 20 °Ré กลายเป็น 16 แสดงว่าตัวคูณถูกกลับ
บวก 32
เรอโมร์และเซลเซียสมีศูนย์ร่วมกัน อย่าบวก 32 ซึ่งเป็นของฟาเรนไฮต์
สันนิษฐานมาตรา
อย่าสันนิษฐานว่าเป็นเรอโมร์หรือเซลเซียสโดยไม่ตรวจยุคสมัยและฉาก การทดสอบความเป็นไปได้อย่างรวดเร็วช่วยป้องกันข้อผิดพลาดได้มาก
คำถามสั้น ๆ
วิธีสำหรับการคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” คืออะไร
คูณค่าเรอโมร์ด้วย 1.25
20 °Ré เป็นกี่องศาเซลเซียส
25 °C
80 °Ré เป็นกี่องศาเซลเซียส
100 °C
0 °Ré เป็นกี่องศาเซลเซียส
0 °C
ตัวเลขของฉันถูกจัดเก็บหรือส่งไปหรือไม่
ไม่ ตัวเลขอยู่บนอุปกรณ์ของคุณ
ไปต่อที่ไหนดี
เครื่องมืออุณหภูมิอื่น ๆ อยู่ที่นี่: แปลง °Ré เป็น °F, แปลง K เป็น °C, แปลง °F เป็น °C, แปลง °C เป็น °F, แปลง km เป็น mi, แปลง mi เป็น km, แปลง L เป็น gal, แปลง gal เป็น L, แปลง tbsp เป็น tsp สำหรับทิศทางตรงข้าม ใช้ แปลง °C เป็น °Ré
สรุปสั้น ๆ: การคำนวณ “แปลง °Ré เป็น °C” คือการคูณด้วย 1.25 และติดป้ายผลลัพธ์เป็น °C โดยเก็บค่าเดิมไว้ข้างกัน ตัวเลขที่คุณป้อนถูกประมวลผลบนอุปกรณ์ของคุณเท่านั้น