แปลง K เป็น °R เคลวิน ↔ แรงคิน ฟรี ออนไลน์ ปลอดภัย

การออกแบบความร้อนของยานอวกาศ จากเคลวินเป็นแรงคิน

ดาวเทียมคือปริศนาด้านความร้อน ด้านหนึ่งหันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์ที่มากกว่า 1,300 วัตต์ต่อตารางเมตร อีกด้านมองสู่อวกาศลึกที่ใกล้ 3 เคลวิน และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ภายในต้องอยู่ในช่วงแคบ ๆ ทีมที่ทำงานให้ลูกค้าชาวอเมริกันหรือจากรายงานหน่วยอังกฤษรุ่นเก่ามักแสดงตัวเลขเดียวกันเป็นองศาแรงคิน หากต้องการแปลง K เป็น °R ให้คูณด้วย 9/5 โดย 300 K คือ 540 °R, 273.15 K คือ 491.67 °R และ 40 K คือ 72 °R เครื่องคำนวณด้านบนคูณให้ขณะที่คุณพิมพ์ และส่วนด้านล่างแสดงว่าตัวเลขเหล่านี้มีความหมายอย่างไรสำหรับแสงอาทิตย์ แผงแผ่ความร้อน เครื่องมือไครโอเจนิก และการทดสอบความร้อน

คุณจะพบสูตรพร้อมตัวอย่างการคำนวณ ประวัติโดยย่อของแต่ละมาตราส่วน การเปรียบเทียบ กรณีชุดยาวจากการบินอวกาศ และข้อพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง การคำนวณทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ และสิ่งที่คุณพิมพ์จะไม่ถูกส่งไปที่ใด

วิธีแปลง K เป็น °R คูณด้วย 9/5

สูตร

สูตรคือ °R = K × 9/5 ซึ่งคือ K × 1.8 ดังนั้น 300 K ได้ 540 °R, 373.15 K ได้ 671.67 °R และ 5,772 K ได้ 10,389.6 °R หากต้องการย้อนกลับ ให้หารด้วย 1.8 ทั้งสองมาตราส่วนเริ่มที่ศูนย์สัมบูรณ์ จึงไม่มีค่าชดเชยให้บวกหรือลบ

ตัวอย่างการคำนวณ

ไนโตรเจนเหลวที่ 77.36 K คือ 139.25 °R ฮีเลียมเหลวที่ 4.2 K คือ 7.56 °R อุณหภูมิห้อง 293.15 K คือ 527.67 °R อุณหภูมิสมดุลของทรงกลมที่ระยะห่างจากดวงอาทิตย์เท่าโลก ประมาณ 278.6 K คือ 501.5 °R

ทำไมจึงเป็นเพียงการคูณ

เคลวินและแรงคินเริ่มที่ศูนย์สัมบูรณ์ทั้งคู่ ต่างกันเพียงขนาดของหนึ่งองศา หนึ่งเคลวินเท่ากับ 1.8 องศาแรงคิน การคูณครั้งเดียวจึงทำการแปลงได้

การทดสอบความสมเหตุสมผลแบบเร็ว

ค่าแรงคินใหญ่กว่าค่าเคลวินอยู่ 80 เปอร์เซ็นต์พอดีเสมอ หากผลลัพธ์ของการคำนวณ “แปลง K เป็น °R” ไม่ใช่ 1.8 เท่าของค่าที่ใส่ แสดงว่าตัวคูณผิด

เคลวิน

มาตราส่วนของวิทยาศาสตร์อวกาศ

เคลวินเป็นหน่วย SI ของอุณหภูมิ ใช้โดยองค์การอวกาศทั่วโลกในแบบจำลองความร้อน แผนการทดสอบ และข้อกำหนดของเครื่องมือ เขียนเป็น K โดยไม่มีเครื่องหมายองศา

พบได้ที่ไหน

แบบจำลองความร้อน เอกสารข้อมูลของเครื่องมือ ข้อกำหนดการทดสอบ และรายงานภารกิจ

มาตราส่วนแรงคิน

มาตราส่วนสัมบูรณ์ในหน่วยอังกฤษ

แรงคินคืออุณหภูมิสัมบูรณ์ในองศาที่มีขนาดเท่าฟาเรนไฮต์ ปรากฏในเอกสารการบินและอวกาศอเมริกันรุ่นเก่า และในการคำนวณที่ใช้ฟุต ปอนด์ และ Btu ด้วย สัญลักษณ์คือ °R

พบได้ที่ไหน

รายงาน NASA รุ่นเก่า ข้อกำหนดของผู้รับเหมาในหน่วยอังกฤษ และตำราอุณหพลศาสตร์

เคลวินเทียบกับแรงคิน

หนึ่งเคลวินเท่ากับ 1.8 องศาแรงคิน การแกว่งของอุณหภูมิ 100 K บนพื้นผิวดาวเทียมคือการแกว่ง 180 °R ทั้งสองมาตราส่วนเป็นแบบสัมบูรณ์ อัตราส่วนของอุณหภูมิจึงเหมือนกัน 600 K ต่อ 300 K คือ 2 เช่นเดียวกับ 1080 °R ต่อ 540 °R คือ 2

การคูณนี้แม่นยำ จึงไม่มีการปัดเศษในการแปลง ข้อพลาดทั่วไปเพียงอย่างเดียวคือการสับสนแรงคินกับฟาเรนไฮต์

การแปลงนี้ปรากฏที่ไหน

ความร้อนจากดวงอาทิตย์บนยานอวกาศ

ค่าคงที่สุริยะประมาณ 1,361 W/m² ซึ่งคือ 431 Btu ต่อชั่วโมงต่อตารางฟุต แผ่นเรียบที่ระยะห่างเท่าโลก หันเข้าหาดวงอาทิตย์ โดยมีสัมประสิทธิ์การดูดกลืนและการแผ่รังสีเท่ากันและแผ่จากด้านเดียว ถึงประมาณ 394 K ขณะที่ทรงกลมเฉลี่ย 278.6 K หรือ 501.5 °R ขั้นตอนการคำนวณ “แปลง K เป็น °R” เปลี่ยนผลของแบบจำลองเป็นหน่วยอังกฤษสำหรับรายงานของลูกค้า

แผงแผ่ความร้อน

แผงแผ่ความร้อนที่ 300 K หรือ 540 °R ที่มีสัมประสิทธิ์การแผ่รังสี 0.85 ปล่อย 390 W/m² ซึ่งคือ 124 Btu ต่อชั่วโมงต่อตารางฟุต ที่ 330 K หรือ 594 °R ปล่อย 572 W/m² การแผ่รังสีเพิ่มตามกำลังสี่ของอุณหภูมิสัมบูรณ์ การเลือกมาตราส่วนจึงสำคัญเฉพาะกับค่าคงที่

ขีดจำกัดของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั่วไปผ่านการรับรองตั้งแต่ −40 ถึง +85 °C ซึ่งคือ 233.15 ถึง 358.15 K หรือ 419.7 ถึง 644.7 °R แบตเตอรี่ชอบ 273 ถึง 313 K หรือ 491.7 ถึง 563.4 °R เชื้อเพลิงไฮดราซีนแข็งตัวที่ประมาณ 274.7 K ซึ่งคือ 494.5 °R ถังจึงต้องมีฮีตเตอร์

กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์

กระจกและชุดทัศนศาสตร์ของเวบบ์อยู่ใกล้ 40 K ซึ่งคือ 72 °R และตัวตรวจจับอินฟราเรดกลางถูกทำให้เย็นเหลือประมาณ 7 K หรือ 12.6 °R แผ่นกันแดดรักษาด้านเย็นไว้ใกล้ 36 K หรือ 64.8 °R ขณะที่ด้านที่หันเข้าหาดวงอาทิตย์ถึงประมาณ 383 K หรือ 689 °R ความต่างประมาณ 347 K หรือ 625 °R ครอบคลุมชั้นของแผ่นกันแดด

แบตเตอรี่ในวงโคจร

ชุดแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนในวงโคจรถูกรักษาไว้ระหว่าง 278 ถึง 303 K หรือ 500 ถึง 545 °R ด้วยฮีตเตอร์และแผงแผ่ความร้อน การชาร์จต่ำกว่า 273 K หรือ 491.7 °R เสี่ยงต่อการเกิดชั้นลิเธียมเคลือบ ผู้ปฏิบัติการภารกิจที่อ่านข้อมูลทางไกลอาจเห็นค่าเป็นค่านับดิบ ซึ่งตารางแปลงเป็นเคลวินแล้วเป็น °R สำหรับรายงานหน่วยอังกฤษ

แคปซูลกลับเข้าบรรยากาศ

แคปซูลที่กลับจากดวงจันทร์เผชิญอุณหภูมิพื้นผิวหลายพันเคลวิน พื้นผิวเกราะกันความร้อนที่ 3,000 K คือ 5,400 °R และที่ 2,500 K คือ 4,500 °R ที่ค่าเหล่านั้น การคูณด้วย 1.8 อย่างง่ายคือทั้งหมดที่ต้องใช้ เพราะค่าชดเชยระหว่างเคลวินและแรงคินเป็นศูนย์

เสาอากาศและเซนเซอร์

เครื่องรับสัญญาณดาราศาสตร์วิทยุถูกทำให้เย็นที่ 15 ถึง 20 K ซึ่งคือ 27 ถึง 36 °R เพื่อลดสัญญาณรบกวน อุณหภูมิสัญญาณรบกวน ซึ่งเป็นตัวชี้วัดคุณภาพของเครื่องรับ แสดงเป็นเคลวิน ระบบที่มีอุณหภูมิสัญญาณรบกวน 30 K คือ 54 °R เอกสารหน่วยอังกฤษบางครั้งให้สัญญาณรบกวนเป็น °R และการแปลงช่วยให้ตัวเลขสอดคล้องกัน

สูตรในสเปรดชีต

ใส่ค่าเคลวินในคอลัมน์ A และใช้ =A2*1.8 ในคอลัมน์ B สำหรับย้อนกลับ ใช้ =B2/1.8 สำหรับความต่าง ใช้สูตรเดียวกันได้ เพราะไม่มีค่าชดเชย ติดป้ายหน่วยให้แต่ละคอลัมน์ และใช้ทศนิยมสองตำแหน่งสำหรับค่าใกล้อุณหภูมิห้อง

การปัดเศษและความแม่นยำ

การคูณนี้แม่นยำ แบบจำลองความร้อนมักใช้เลขนัยสำคัญสามหลัก ดังนั้น 278.6 K จึงกลายเป็น 501.5 °R ไม่ใช่ 501.480 เก็บตัวเลขให้มากเท่าที่แหล่งที่มารองรับ เมื่อตารางแสดงทั้งสองหน่วย ให้ใส่ค่าต้นฉบับก่อนและค่าที่แปลงในวงเล็บ

ทางลัดในใจ

เพิ่มค่าเคลวินเป็นสองเท่าแล้วลบหนึ่งในสิบของผลลัพธ์ สำหรับ 300 K: 600 ลบ 60 ได้ 540 °R สำหรับ 77 K: 154 ลบ 15.4 ได้ 138.6 °R เนื่องจาก 2 ลบ 0.2 คือ 1.8 พอดี ทางลัดนี้จึงแม่นยำ

หลักไมล์ที่ควรจำ

4.2 K คือ 7.56 °R, 77 K คือ 138.6 °R, 273.15 K คือ 491.67 °R, 293.15 K คือ 527.67 °R, 300 K คือ 540 °R และ 373.15 K คือ 671.67 °R หกค่านี้เป็นหลักยึดของการอภิปรายเรื่องความร้อนส่วนใหญ่ในวิศวกรรมอวกาศ

บันไดอ้างอิง

2.725 K คือ 4.9 °R 20 K คือ 36 °R 100 K คือ 180 °R 233.15 K คือ 419.67 °R 300 K คือ 540 °R 394 K คือ 709.2 °R 1,000 K คือ 1,800 °R 5,772 K คือ 10,389.6 °R บันไดแบบนี้ทำให้ตรวจสอบเร็วได้

การตรวจสอบด้วยการย้อนกลับ

หากต้องการตรวจผลลัพธ์การแปลง K เป็น °R ใด ๆ ให้หารด้วย 1.8 แล้วดูว่ากลับมาที่จุดเริ่มต้นหรือไม่ หาก 300 K กลายเป็น 540 °R ดังนั้น 540 หารด้วย 1.8 คือ 300 การทดสอบที่สองคืออัตราส่วน ค่าแรงคินต้องเป็น 1.8 เท่าของค่าเคลวิน

ความสัมพันธ์กับฟาเรนไฮต์

แรงคินคือฟาเรนไฮต์บวก 459.67 ดังนั้น 540 °R คือ 80.33 °F หากต้องการไปจากเคลวินเป็นฟาเรนไฮต์ ให้คูณด้วย 1.8 และลบ 459.67 เอกสารอวกาศจากผู้รับเหมาอเมริกันมักระบุฟาเรนไฮต์สำหรับชิ้นส่วนที่ร้อนและแรงคินสำหรับสมการ การสลับระหว่างทั้งสามเป็นงานประจำวันของวิศวกรความร้อน

เชื้อเพลิงไครโอเจนิก

ออกซิเจนเหลวเดือดที่ 90.19 K หรือ 162.3 °R และไฮโดรเจนเหลวที่ 20.28 K หรือ 36.5 °R มีเทนเดือดที่ 111.7 K หรือ 201 °R เอกสารการปล่อยจรวดหน่วยอังกฤษมักระบุอุณหภูมิเชื้อเพลิงเป็น °R หรือ °F และวิศวกรที่อ่านเอกสารเหล่านั้นแปลงทั้งสองเป็นเคลวินเพื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลยุโรป

ความต่างของอุณหภูมิ

ความต่าง 10 K คือความต่าง 18 °R การแกว่ง 50 K คือ 90 °R เมื่อไม่มีค่าชดเชยระหว่างมาตราส่วน ความต่างจึงแปลงเหมือนค่าสัมบูรณ์พอดี นั่นคือเหตุผลที่งบประมาณความร้อนที่ใช้ ΔT แปลงได้ง่าย ขณะที่งบที่ใช้ฟาเรนไฮต์หรือเซลเซียสต้องระวัง

การเขียนหน่วยให้ถูกต้อง

เขียนเคลวินเป็น K โดยไม่มีเครื่องหมายองศา และแรงคินเป็น °R พร้อมเครื่องหมายองศา เว้นช่องว่างระหว่างตัวเลขกับสัญลักษณ์ ในเอกสารผสม ให้ติดป้ายหน่วยในแต่ละคอลัมน์ ค่าอย่าง 540 อาจเป็นห้องในแรงคินหรือวัตถุร้อนมากในเคลวิน

ทำไมแรงคินจึงยังคงอยู่ในการบินและอวกาศ

หน่วยอังกฤษยังคงอยู่ในการบินและอวกาศของสหรัฐฯ เพราะข้อมูล ฮาร์ดแวร์ และซอฟต์แวร์จำนวนมากถูกสร้างขึ้นในแบบนั้น ตั้งแต่แบบถังเชื้อเพลิงเป็นนิ้วไปจนถึงแรงขับเป็นปอนด์ แรงคินเข้ากันได้ในฐานะมาตราส่วนสัมบูรณ์สำหรับงานเช่นนั้น โครงการใหม่กว่าใช้ SI และเคลวิน แต่วิศวกรที่ทำงานข้ามโครงการต้องใช้ทั้งสอง และสูตรการคำนวณ “แปลง K เป็น °R” ใช้เวลาไม่กี่วินาที

คืนบนดวงจันทร์และฮีตเตอร์เพื่อความอยู่รอด

บนดวงจันทร์ กลางคืนยาวประมาณ 14 วันของโลก และอุณหภูมิพื้นผิวลดลงถึง 100 K หรือต่ำกว่า ซึ่งคือ 180 °R ยานลงจอดต้องรักษาแบตเตอรี่และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ให้อยู่เหนือขีดจำกัด ราว 273 K หรือ 491.7 °R ด้วยฮีตเตอร์ไอโซโทปกัมมันตรังสีหรือพลังงานที่เก็บไว้ การวางแผนพลังงานที่ต้องใช้หมายถึงการอินทิเกรตการสูญเสียความร้อนตามความต่างอุณหภูมิประมาณ 173 K หรือ 311 °R และตัวเลขสุดท้ายระบุเป็นวัตต์-ชั่วโมงหรือ Btu

ยานสำรวจดาวเคราะห์

ยานสำรวจที่ลงสู่ดาวศุกร์เผชิญ 737 K ซึ่งคือ 1,327 °R และความดัน 92 บาร์ ยานสำรวจไปไททันเผชิญ 94 K หรือ 169 °R ฉนวนความร้อนและวัสดุเปลี่ยนสถานะยืดอายุอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ได้หลายชั่วโมงในสถานที่เช่นนั้น รายงานจากองค์การอวกาศต่าง ๆ ระบุตัวเลขเดียวกันเป็นเคลวิน เซลเซียส หรือแรงคิน และวิศวกรสลับไปมาระหว่างกันเป็นเรื่องปกติ

การใช้แรงโน้มถ่วงช่วยและดาวเคราะห์เย็น

ภารกิจไปยังดาวเคราะห์ชั้นนอกเดินทางหลายปีและผ่านบริเวณที่อุณหภูมิโดยรอบมีเพียงไม่กี่สิบเคลวิน ยานสำรวจใกล้ดาวเสาร์ ที่ประมาณ 80 K ในที่ร่ม ซึ่งคือ 144 °R ต้องมีฮีตเตอร์ไอโซโทปกัมมันตรังสี พลังงานที่เหลือเมื่อสิ้นสุดภารกิจกำหนดว่าจะเปิดฮีตเตอร์ได้กี่ตัว และแบบจำลองความร้อนถูกแก้ในเคลวิน แล้วระบุใหม่ในแรงคินในรายงานของผู้รับเหมาสหรัฐฯ

การทดสอบทัศนศาสตร์ที่อุณหภูมิไครโอเจนิก

กระจกกล้องโทรทรรศน์ถูกทดสอบในห้องที่ทำให้เย็นด้วยฮีเลียมเหลือ 20 K หรือต่ำกว่า ซึ่งคือ 36 °R รูปร่างของกระจกแก้วหรือเบริลเลียมเปลี่ยนเล็กน้อยระหว่างอุณหภูมิห้องกับ 40 K และวิศวกรวัดการเปลี่ยนแปลงนั้นด้วยอินเทอร์เฟอโรมิเตอร์ ผลลัพธ์ระบุต่อเคลวิน และรายงานการทดสอบที่เตรียมสำหรับหน่วยงานอเมริกันอาจต้องการตัวเลขเดียวกันต่อองศาแรงคิน ซึ่งเล็กลงด้วยตัวประกอบ 1.8

การทดสอบความร้อนในสุญญากาศ

ฮาร์ดแวร์ยานอวกาศถูกทำให้วนรอบระหว่างขั้วร้อนและเย็นในห้องสุญญากาศ มักตั้งแต่ 218 K ถึง 398 K ซึ่งคือ 393 °R ถึง 717 °R การทดสอบทั่วไปทำสี่ถึงแปดรอบ โดยมีเวลาคงที่เป็นชั่วโมงที่แต่ละขั้ว ลูกค้ากำหนดอุณหภูมิในหน่วยของตนเอง และการคำนวณ “แปลง K เป็น °R” เป็นส่วนหนึ่งของการทบทวนแผนการทดสอบ เพื่อให้ขีดจำกัดตรงกันในทุกเอกสาร

ท่อความร้อน

ท่อความร้อนแอมโมเนียทำงานระหว่างประมาณ 213 ถึง 373 K ซึ่งคือ 383 ถึง 672 °R ท่อความร้อนน้ำทำงานตั้งแต่ 293 ถึง 473 K ท่อความร้อนเคลื่อนย้ายความร้อนโดยอุณหภูมิตกน้อย มักเป็น 2 หรือ 3 K ซึ่งคือ 3.6 ถึง 5.4 °R ข้อกำหนดจากซัพพลายเออร์อเมริกันอาจระบุช่วงเป็น °F และตารางค่าเทียบเท่า ที่สร้างด้วยการคำนวณ “แปลง K เป็น °R” กับแต่ละขีดจำกัด เป็นภาคผนวกที่มีประโยชน์

รังสีอินฟราเรดและอัลเบโดของโลก

โลกปล่อยประมาณ 237 W/m² เป็นอินฟราเรดโดยเฉลี่ย หรือ 75 Btu ต่อชั่วโมงต่อตารางฟุต และสะท้อนแสงอาทิตย์ราว 30 เปอร์เซ็นต์ ดาวเทียมในวงโคจรต่ำได้รับทั้งสองอย่าง แบบจำลองแสดงอุณหภูมิเป็นเคลวิน และรายงานสำหรับหน่วยงานอเมริกันอาจระบุใหม่เป็นแรงคิน เพื่อให้ฟลักซ์ความร้อนและอุณหภูมิใช้ระบบหน่วยเดียวกัน

ฉนวนหลายชั้น

ฉนวนหลายชั้น ผ้าห่มสีทองบนยานอวกาศ ลดการถ่ายเทความร้อนด้วยการแผ่รังสีได้ด้วยตัวประกอบ 10 ถึง 100 ระหว่างภายใน 300 K ซึ่งคือ 540 °R กับภายนอก 100 K ซึ่งคือ 180 °R ผ้าห่มที่มีค่าการแผ่รังสีประสิทธิผล 0.01 ผ่านประมาณ 4.5 W/m² เทียบกับ 45 W/m² ผ่านพื้นผิวเปลือยที่มีค่าการแผ่รังสี 0.1 ความต่างน่าทึ่งในมาตราส่วนใดก็ตาม และการคำนวณ “แปลง K เป็น °R” กับอุณหภูมิขอบเขตแต่ละค่าป้อนการประมาณเดียวกันในเวอร์ชันหน่วยอังกฤษ

การขยายตัวทางความร้อน

อะลูมิเนียมขยายตัวประมาณ 23 ส่วนในล้านส่วนต่อเคลวิน ซึ่งคือ 12.8 ต่อล้านต่อองศาแรงคิน โครงสร้างยาว 2 m ที่ร้อนขึ้น 100 K หรือ 180 °R ยืดออก 4.6 mm โต๊ะทัศนศาสตร์ทำจากวัสดุที่ขยายตัวน้อยเพื่อให้การจัดแนวคงอยู่ผ่านการเปลี่ยนแปลงเช่นนั้น และข้อกำหนดระบุต่อเคลวินหรือต่อ °F ด้วยตัวประกอบ 1.8 เดียวกัน

ความจุความร้อนของชิ้นส่วนยานอวกาศ

อะลูมิเนียมมีความร้อนจำเพาะ 0.90 kJ/(kg·K) ซึ่งคือ 0.215 Btu/(lb·°R) การทำให้แผงอะลูมิเนียม 100 kg ร้อนขึ้น 10 K หรือ 18 °R ใช้ 900 kJ ซึ่งคือ 853 Btu ตัวประกอบระหว่าง kJ/(kg·K) และ Btu/(lb·°R) คือ 4.1868 ขณะที่ตัวประกอบ 1.8 ใช้กับการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิเท่านั้น การสับสนระหว่างทั้งสองเป็นข้อผิดพลาดแบบฉบับ

แผงโซลาร์เซลล์และอุณหภูมิ

แผงโซลาร์เซลล์ในวงโคจรอาจมีช่วงตั้งแต่ 150 K ในช่วงอุปราคา คือ 270 °R ถึง 380 K ในแสงแดด คือ 684 °R เซลล์ซิลิคอนสูญเสียประสิทธิภาพเมื่อร้อน ประมาณ 0.4 เปอร์เซ็นต์ต่อเคลวิน ซึ่งคือ 0.22 เปอร์เซ็นต์ต่อองศาแรงคิน ที่ 340 K หรือ 612 °R ซึ่งร้อนกว่าค่าอ้างอิง 300 K อยู่ 40 K การสูญเสียอยู่ที่ประมาณ 16 เปอร์เซ็นต์ การคำนวณ “แปลง K เป็น °R” ใช้เพื่อวางเอกสารข้อมูลในมาตราส่วนที่ถูกต้อง

ค่าเพิ่มเติมสำหรับแปลง K เป็น °R

รายการแปลงที่ยาวขึ้น

หากค่าที่คุณต้องการไม่อยู่ในรายการแรก การแปลงเพิ่มเติมเหล่านี้อาจใกล้พอให้อ่านได้โดยตรง

• -273.15 K = -491.67 °R
• -100 K = -180 °R
• -20 K = -36 °R
• 10 K = 18 °R
• 15 K = 27 °R
• 25 K = 45 °R
• 30 K = 54 °R
• 50 K = 90 °R

ข้อพลาดที่พบบ่อยเมื่อแปลง K เป็น °R

บวกค่าชดเชย

เคลวินและแรงคินเริ่มจากจุดเดียวกัน อย่าบวก 459.67 หรือ 273.15 300 K คือ 540 °R

สับสนแรงคินกับฟาเรนไฮต์

องศามีขนาดเท่ากันแต่ศูนย์ต่างกัน 540 °R คือ 80.33 °F ไม่ใช่ 540 °F

ใช้ 1.8 กับปริมาณผิด

ตัวประกอบ 1.8 ใช้กับอุณหภูมิ ความร้อนจำเพาะใช้ 4.1868 และฟลักซ์ความร้อนใช้ 0.317 ปริมาณแต่ละอย่างจึงมีตัวประกอบของตัวเอง

คำถามสั้น ๆ

วิธีการคำนวณ “แปลง K เป็น °R” คืออะไร

คูณค่าเคลวินด้วย 1.8

300 K เป็นองศาแรงคินเท่าไร

540 °R

273.15 K เป็นองศาแรงคินเท่าไร

491.67 °R

0 K เป็นองศาแรงคินเท่าไร

0 °R

ตัวเลขของฉันถูกเก็บหรือส่งไปหรือไม่

ไม่ ตัวเลขอยู่บนอุปกรณ์ของคุณ

ไปต่อที่ไหน

ตัวแปลงอุณหภูมิอื่น ๆ อยู่ในรายการนี้ แปลง K เป็น °C, แปลง K เป็น °F, แปลง °C เป็น °R, แปลง °F เป็น °R, แปลง °R เป็น °C, แปลง km เป็น mi, แปลง mi เป็น km, แปลง L เป็น gal, แปลง gal เป็น L หากต้องการทิศทางตรงข้าม ให้ใช้แปลง °R เป็น K

ข้อสรุป การคำนวณ “แปลง K เป็น °R” คูณด้วย 1.8 และติดป้ายผลลัพธ์เป็น °R ตัวเลขที่คุณใส่ถูกประมวลผลบนอุปกรณ์ของคุณเท่านั้น