แปลง °C เป็น °Ré เซลเซียส ↔ เรอูมูร์ ฟรี ออนไลน์ ปลอดภัย
พิมพ์ค่าเป็น เซลเซียส แล้วอ่านค่าเป็น เรอูมูร์ ได้ทันที ตัวคูณนี้แม่นยำตามนิยาม การคำนวณทำในเบราว์เซอร์ของคุณ และไม่มีอะไรถูกส่งไปที่ใด
ไม่มีการอัปโหลด
ค่าที่พบบ่อย — แปลง °C เป็น °Ré (เซลเซียส ↔ เรอูมูร์)
| °C | °Ré |
|---|---|
| -40 | -32 |
| -10 | -8 |
| 0 | 0 |
| 10 | 8 |
| 20 | 16 |
| 25 | 20 |
| 37 | 29.6 |
| 100 | 80 |
หน่วยเหล่านี้มาจากไหน
ฟาเรนไฮต์กำหนดจุดศูนย์ของเขาในปี 1724 ไว้ที่สิ่งที่เย็นที่สุดซึ่งเขาทำได้อย่างสม่ำเสมอ คือน้ำเกลือผสมน้ำแข็งกับน้ำ และกำหนดอุณหภูมิร่างกายไว้ใกล้ 96 เพื่อให้แบ่งสเกลของเขาออกเป็นส่วนย่อยได้ซ้ำแล้วซ้ำอีก เซลเซียสเผยแพร่สเกลของเขาในปี 1742 ในทิศทางกลับกัน คือให้ 0 เป็นจุดเดือดและ 100 เป็นจุดเยือกแข็ง และสเกลนี้ถูกกลับด้านหลังเขาเสียชีวิต ท่านจึงเป็นที่จดจำจากสเกลที่ตนเองไม่เคยใช้ เคลวินเป็นสเกลเดียวในสี่สเกลที่เริ่มต้นตรงจุดที่ไม่เหลืออะไรให้ดึงออกอีกแล้ว คือศูนย์สัมบูรณ์ ตั้งแต่ปี 2019 เคลวินถูกนิยามโดยกำหนดค่าคงที่ของโบลต์ซมันน์ แทนที่จะอิงกับจุดสามสถานะของน้ำ หน่วยเคลวินจึงไม่ขึ้นกับสารใดสารหนึ่งอีกต่อไป แรงคินคือองศาของฟาเรนไฮต์ที่นับจากศูนย์สัมบูรณ์ ส่วนเรโอมูร์ซึ่งมี 80 องศาระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือด ยังหลงเหลืออยู่ส่วนใหญ่ในสูตรอาหารเก่า ๆ และโรงงานทำชีสบางแห่ง
คุณพบหน่วยเหล่านี้ที่ไหน
เซลเซียสใช้กับการพยากรณ์อากาศ การทำอาหาร และการแพทย์ในเกือบทุกที่ ฟาเรนไฮต์ทำหน้าที่เดียวกันนี้ในสหรัฐอเมริกา และยังมีที่ยืนในการตั้งอุณหภูมิเตาอบและในสูตรอาหารอเมริกัน เคลวินเป็นของวิชาฟิสิกส์ อุณหภูมิสีของหลอดไฟและหน้าจอ และทุกสิ่งที่เย็นจัดจนเลขติดลบกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก แรงคินปรากฏในอุณหพลศาสตร์แบบอเมริกัน ส่วนเรโอมูร์ปรากฏหลัก ๆ ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นเหตุผลที่สูตรอาหารเก่าอาจทำให้คนที่อ่านโดยเข้าใจว่าเป็นเซลเซียสเข้าใจผิดได้
คำถามที่คนมักถาม
ทำไมจึงเพิ่มตัวเลขเป็นสองเท่าเพื่อให้อุณหภูมิเป็นสองเท่าไม่ได้?
เพราะมาตราส่วนสามในนี้มีจุดศูนย์ที่กำหนดตามอำเภอใจ ยี่สิบองศาเซลเซียสไม่ได้ร้อนเป็นสองเท่าของสิบองศา แต่เป็นเพียงสูงกว่าไปสิบองศาบนมาตราส่วนที่เลือกจุดศูนย์ตามความสะดวกของน้ำ มีเพียงเคลวินและแรงคินที่เริ่มต้นที่ศูนย์สัมบูรณ์ ซึ่งไม่เหลือพลังงานอะไรอีกจริง ๆ ดังนั้นเฉพาะสองมาตราส่วนนี้เท่านั้นที่การเพิ่มตัวเลขเป็นสองเท่าหมายถึงพลังงานความร้อนเป็นสองเท่า นั่นเป็นเหตุที่ทุกการแปลงในที่นี้ต้องบวกหรือลบด้วย ไม่ใช่แค่คูณ
มาตราส่วนเรอูมูร์คืออะไร?
มาตราส่วนที่เรอเน เรอูมูร์คิดขึ้นในปี 1730 โดยน้ำแข็งตัวที่ 0 °Ré และเดือดที่ 80 °Ré หากจะได้ค่าเซลเซียสให้คูณด้วย 1.25 ใช้กันแพร่หลายในบางส่วนของยุโรปในศตวรรษที่สิบแปดและสิบเก้า ปัจจุบันแทบเป็นเรื่องประวัติศาสตร์ทั้งหมด คุณจึงพบได้ส่วนใหญ่ในหนังสือเก่า สูตรอาหารเก่า และเครื่องมือเก่า
คำตอบแม่นยำหรือไม่?
ถ้าหน่วยทั้งสองกำหนดค่าอิงกันด้วยจำนวนเต็ม คำตอบก็แม่นยำ — หน้านี้บอกไว้เหนือตัวเลข และการปัดเศษมีเพียงในจำนวนหลักที่แสดง แต่ถ้าอัตราส่วนไม่เป็นทศนิยมจำกัด หน้านี้จะแสดง 12 หลักนัยสำคัญ และบอกว่าความสัมพันธ์นั้นเป็นค่าประมาณ แทนที่จะแสร้งว่าแม่นยำ
สิ่งที่ฉันพิมพ์จะออกจากอุปกรณ์ของฉันหรือไม่?
ไม่ การคำนวณทำในเบราว์เซอร์ของคุณ ไม่มีอะไรถูกอัปโหลด และก็ไม่มีเซิร์ฟเวอร์ให้อัปโหลดไปด้วย โหลดหน้านี้เพียงครั้งเดียว แล้วจะใช้งานต่อได้แม้ปิดเครือข่าย
น้ำค้างแข็งยี่สิบองศา: อ่านนวนิยายเก่าด้วยมาตราส่วนเรโอมูร์
นวนิยายในศตวรรษที่สิบเก้าเล่มหนึ่งบอกว่าน้ำค้างแข็งเมื่อคืนยี่สิบห้าองศา และพระเอกสั่นสะท้าน บันทึกการเดินทางของชาวเยอรมันจดไว้ว่าสิบแปดองศาในที่ร่ม เป็นวันที่น่าสบาย ทั้งสองไม่ได้ระบุหน่วย เพราะในยุโรปส่วนใหญ่ทราบหน่วยกันอยู่แล้ว นั่นคือมาตราส่วนเรโอมูร์ ซึ่งกำหนดจุดเยือกแข็งของน้ำที่ 0 และจุดเดือดที่ 80 การแปลง °C เป็น °Ré ทำได้โดยคูณด้วย 0.8 ซึ่งคือ 4/5 เช่น 0 °C เท่ากับ 0 °Ré, 20 °C เท่ากับ 16 °Ré และ 100 °C เท่ากับ 80 °Ré เครื่องคำนวณด้านบนคูณให้ทันทีที่คุณพิมพ์ และหัวข้อด้านล่างช่วยให้ผู้อ่านหนังสือเก่า บันทึกประจำวัน และเครื่องมือวัดแปลตัวเลขเหล่านี้ได้
คุณจะพบสูตรพร้อมตัวอย่างที่คำนวณให้ดู ภาพรวมโดยย่อของแต่ละมาตราส่วน การเปรียบเทียบ กรณีต่าง ๆ จำนวนมากจากวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ และข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง การคำนวณทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ และสิ่งที่คุณพิมพ์จะไม่ถูกส่งไปที่ใด
วิธีแปลง °C เป็น °Ré: คูณด้วย 0.8
สูตร
สูตรคือ °Ré = °C × 4/5 หรือ °C × 0.8 ดังนั้น 25 °C ได้ 20 °Ré, 37 °C ได้ 29.6 °Ré และ −10 °C ได้ −8 °Ré หากต้องการแปลงกลับ ให้คูณด้วย 1.25 สองมาตราส่วนนี้มีศูนย์เดียวกัน จึงไม่ต้องบวกหรือลบอะไร
ตัวอย่างที่คำนวณให้ดู
วันฤดูร้อนที่อบอุ่น 30 °C คือ 24 °Ré ห้องที่อุณหภูมิพอดี 20 °C คือ 16 °Ré น้ำค้างแข็งจัด −20 °C คือ −16 °Ré และน้ำเดือดที่ 100 °C คือ 80 °Ré อุณหภูมิร่างกาย 37 °C คือ 29.6 °Ré
ทำไมจึงเป็นเพียงการคูณ
น้ำแข็งตัวที่ 0 บนทั้งสองมาตราส่วน ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือขนาดขององศา ระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือดมี 100 องศาเซลเซียส แต่มีเพียง 80 องศาเรโอมูร์ ดังนั้นหนึ่งองศาเรโอมูร์จึงใหญ่กว่า คือ 1.25 °C
การตรวจสอบความสมเหตุสมผลอย่างรวดเร็ว
สำหรับอุณหภูมิที่เป็นบวก ตัวเลขเรโอมูร์จะน้อยกว่าตัวเลขเซลเซียสเสมอ หากผลของการคำนวณ “แปลง °C เป็น °Ré” มากกว่าค่าที่ป้อน แสดงว่าคุณใช้ 1.25 ทั้งที่ควรใช้ 0.8
มาตราส่วนเซลเซียส
มาตราส่วนหนึ่งร้อยขั้น
เซลเซียสแบ่งช่วงระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือดของน้ำเป็น 100 ส่วน นักดาราศาสตร์ชาวสวีเดน แอนเดอร์ส เซลเซียส เสนอไว้ในปี 1742 และกลายเป็นมาตราส่วนในชีวิตประจำวันของเกือบทุกประเทศ และเป็นมาตราส่วนของวิทยาศาสตร์รองจากเคลวิน
พบได้ที่ไหน
เทอร์โมมิเตอร์ การพยากรณ์อากาศ เตาอบ และหนังสือสมัยใหม่
มาตราส่วนเรโอมูร์
มาตราส่วนแปดสิบขั้น
เรโอมูร์กำหนด 0 ที่จุดเยือกแข็งของน้ำ และ 80 ที่จุดเดือด นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส เรอเน-อ็องตวน แฟร์โชลต์ เดอ เรโอมูร์ เป็นผู้นำมาใช้ในปี 1730 มาตราส่วนนี้ใช้ในยุโรปส่วนใหญ่จนถึงศตวรรษที่สิบเก้า และทิ้งร่องรอยไว้ในวรรณกรรม บันทึกประจำวัน และมีรายงานว่าในอาชีพดั้งเดิมบางอย่าง
พบได้ที่ไหน
นวนิยายเก่า บันทึกการเดินทาง สมุดบันทึกสภาพอากาศ และเทอร์โมมิเตอร์โบราณ
เซลเซียสเทียบกับเรโอมูร์
หนึ่งองศาเรโอมูร์เท่ากับ 1.25 องศาเซลเซียส ดังนั้นการเพิ่มขึ้น 8 °Ré คือการเพิ่มขึ้น 10 °C ทั้งสองมาตราส่วนตรงกันเฉพาะที่จุดเยือกแข็งของน้ำ ที่ −40 เซลเซียสกับฟาเรนไฮต์ตรงกัน แต่เรโอมูร์ไม่ตรง: −40 °C คือ −32 °Ré
การคูณนี้แน่นอน จึงไม่มีการปัดเศษเข้ามาในการแปลง ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยอย่างเดียวคือการใช้ตัวคูณผิดทิศทาง
การแปลงนี้ปรากฏที่ใดบ้าง
นวนิยายและบันทึกความทรงจำ
นักเขียนในรัสเซีย เยอรมนี และฝรั่งเศสใช้องศาเรโอมูร์มาจนถึงศตวรรษที่สิบเก้า น้ำค้างแข็ง 20 องศาในนวนิยายคือ −25 °C ความร้อน 28 องศาคือ 35 °C และวันฤดูใบไม้ผลิที่น่าสบาย 12 องศาคือ 15 °C ผู้แปลสมัยใหม่อาจแปลงตัวเลขหรือปล่อยไว้ ผู้อ่านจึงได้ประโยชน์จากการคำนวณ “แปลง °C เป็น °Ré” เมื่อความหนาวหรือความร้อนมีผลต่อเนื้อเรื่อง
บันทึกการเดินทางและสมุดบันทึกสภาพอากาศ
ผู้เขียนบันทึกจดอุณหภูมิเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน “สิบแปดองศาในที่ร่ม” ในบันทึกของชาวเยอรมันคือ 22.5 °C นักวิจัยที่สร้างภูมิอากาศในอดีตขึ้นใหม่รวบรวมบันทึกเหล่านี้และแปลงด้วยการคำนวณ “แปลง °C เป็น °Ré” โดยระวังเรื่องสถานที่และช่วงเวลาของวัน สมุดบันทึกจำนวนมากบันทึกค่าตอนเช้า เที่ยง และเย็น ซึ่งนำมาเฉลี่ยเป็นตัวเลขรายวัน
เครื่องมือวัด
เทอร์โมมิเตอร์โบราณมักมีสองมาตราส่วน เช่น เรโอมูร์ด้านหนึ่งและฟาเรนไฮต์อีกด้านหนึ่ง ค่าที่อ่านได้ 16 °Ré บนมาตราแรกตรงกับ 68 °F บนมาตราที่สอง และ 20 °C ในปัจจุบัน นักสะสมใช้อัตราส่วน 4 ต่อ 5 ระหว่างขีดแบ่งเพื่อจับเครื่องมือปลอมหรือติดป้ายผิด
เรือนกระจกและสวน
คู่มือการทำสวนในยุคนั้นให้อุณหภูมิเรือนกระจกเป็นเรโอมูร์ เรือนอุณหภูมิพอเหมาะที่ 8 ถึง 10 องศา ซึ่งคือ 10 ถึง 12.5 °C และเรือนร้อนสำหรับพืชเขตร้อนที่ 15 ถึง 20 องศา ซึ่งคือ 18.75 ถึง 25 °C หัวหน้าคนสวนในที่ดินขนาดใหญ่เก็บบันทึกอุณหภูมิรายวัน ซึ่งยังคงอยู่ในหอจดหมายเหตุของที่ดิน ผู้อนุรักษ์สมัยใหม่ที่บูรณะเรือนกระจกประวัติศาสตร์แปลงตัวเลขเหล่านี้ด้วยการคำนวณ “แปลง °C เป็น °Ré” เพื่อตั้งค่าระบบทำความร้อน
เรือและสมุดบันทึกการเดินเรือ
สมุดบันทึกของเรือฝรั่งเศส เยอรมัน และรัสเซียบันทึกอุณหภูมิอากาศและทะเลเป็นเรโอมูร์ ทะเลที่ 14 องศาคือ 17.5 °C และอุณหภูมิอากาศ 24 คือ 30 °C นักประวัติศาสตร์ทางทะเลที่รวบรวมข้อมูลภูมิอากาศจากสมุดบันทึกจะปรับทุกรายการให้เป็นเซลเซียส ซึ่งเริ่มจากการระบุมาตราส่วนที่ใช้โดยชาติของเรือแต่ละลำ
สูตรในสเปรดชีต
ใส่ค่าเซลเซียสไว้ในคอลัมน์ A และใช้ =A2*0.8 ในคอลัมน์ B สำหรับการแปลงกลับ ใช้ =B2*1.25 สำหรับความต่างอุณหภูมิ ใช้ตัวคูณเดียวกัน จัดรูปแบบให้มีทศนิยมหนึ่งตำแหน่งและใส่หน่วยไว้ในหัวคอลัมน์ โดยเขียน Ré ให้ชัดเจนเพื่อไม่ให้สับสนกับแรงคิน
การปัดเศษและความแม่นยำ
ตัวคูณนี้แน่นอน: 37 °C คือ 29.6 °Ré ไม่ใช่ 30 แหล่งข้อมูลเก่ามักอ่านค่าถึงองศาที่ใกล้ที่สุดหรือครึ่งองศา ดังนั้นเมื่อแปลงกลับจะได้ความแม่นยำเท่าเดิม: 20 °Ré คือ 25 °C เพิ่มหรือลดได้ 0.6 อย่ารายงานจำนวนหลักมากกว่าที่การอ่านค่าเดิมรองรับ
ทางลัดในใจ
ตัดออกหนึ่งในห้า สำหรับ 30 °C หนึ่งในห้าคือ 6 จึงได้ 24 °Ré สำหรับ 45 °C หนึ่งในห้าคือ 9 จึงได้ 36 °Ré สำหรับการแปลงกลับ ให้บวกหนึ่งในสี่: 20 °Ré บวก 5 ได้ 25 °C ทางลัดนี้แน่นอน เพราะ 4/5 คือ 1 ลบหนึ่งในห้า และ 5/4 คือ 1 บวกหนึ่งในสี่
ค่าสำคัญที่ควรจำ
0 °C คือ 0 °Ré, 10 °C คือ 8 °Ré, 20 °C คือ 16 °Ré, 37 °C คือ 29.6 °Ré, 50 °C คือ 40 °Ré และ 100 °C คือ 80 °Ré เมื่อจำค่าเหล่านี้ได้ คุณสามารถหาตำแหน่งของตัวเลขใดก็ได้จากตำราเก่าระหว่างค่าที่ทราบสองค่า
บันไดอ้างอิง
−40 °C คือ −32 °Ré, −30 °C คือ −24 °Ré, −20 °C คือ −16 °Ré, −10 °C คือ −8 °Ré, 0 °C คือ 0 °Ré, 25 °C คือ 20 °Ré, 40 °C คือ 32 °Ré, 100 °C คือ 80 °Ré บันไดแบบนี้ช่วยให้ตรวจตัวเลขได้ในแวบเดียว
การตรวจสอบโดยการย้อนกลับ
หากต้องการตรวจผลลัพธ์ของการ แปลง °C เป็น °Ré ใด ๆ ให้คูณด้วย 1.25 แล้วดูว่ากลับมาที่ค่าเริ่มต้นหรือไม่ หาก 25 °C กลายเป็น 20 °Ré แล้ว 20 คูณ 1.25 ได้ 25 การทดสอบที่สองคือขนาด ตัวเลขเรโอมูร์เท่ากับสี่ในห้าของตัวเลขเซลเซียสเสมอ
ความสัมพันธ์กับฟาเรนไฮต์
จากเรโอมูร์เป็นฟาเรนไฮต์ กฎคือ °F = °Ré × 2.25 + 32 ดังนั้น 16 °Ré คือ 68 °F บนเทอร์โมมิเตอร์โบราณสองมาตราส่วน 0 °Ré ตรงกับ 32 °F และ 80 °Ré ตรงกับ 212 °F ซึ่งเป็นวิธีสะดวกในการตรวจว่าเครื่องมือได้รับการสอบเทียบอย่างถูกต้อง
ความต่างอุณหภูมิ
การเพิ่มขึ้น 10 °C คือการเพิ่มขึ้น 8 °Ré การลดลง 25 °C คือการลดลง 20 °Ré เนื่องจากทั้งสองมาตราส่วนมีศูนย์ร่วมกัน ส่วนต่างจึงแปลงเหมือนค่าสัมบูรณ์ ต่างจากฟาเรนไฮต์ที่ค่าชดเชย 32 ใช้กับอุณหภูมิสัมบูรณ์เท่านั้น
การเขียนหน่วยให้ถูกต้อง
สัญลักษณ์คือ °Ré บางครั้งเขียนเป็น °R หรือ °Re รูปแบบที่สั้นกว่าคลุมเครือ เพราะ °R ยังใช้แทนแรงคินด้วย ในข้อความสมัยใหม่ ให้เขียน °Ré พร้อมเครื่องหมายสำเนียงและเว้นวรรคหลังตัวเลข ในข้อความเก่าที่อ้างอิง ให้คงรูปแบบของผู้เขียนไว้และเพิ่มค่าเซลเซียสในวงเล็บ
การอ่านเทอร์โมมิเตอร์ที่มีสองมาตราส่วน
ให้ดูจุดเยือกแข็งบนทั้งสองมาตราส่วน หากทั้งสองแสดง 0 ตรงนั้น แสดงว่าหนึ่งเป็นเซลเซียสและอีกหนึ่งเป็นเรโอมูร์ นับขีดแบ่งระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือด: 80 หมายถึงเรโอมูร์ และ 100 หมายถึงเซลเซียส ขีดแบ่งเรโอมูร์แปดขีดตรงกับขีดเซลเซียสสิบขีด ด้วยอัตราส่วนนี้ คุณอ่านเทอร์โมมิเตอร์สองมาตราส่วนใดก็ได้โดยไม่ต้องใช้เครื่องคิดเลข
แยกแยะมาตราส่วนจากบริบท
หากแหล่งข้อมูลบอกว่าน้ำเดือดที่ 80 องศา นั่นคือเรโอมูร์ หากบอก 212 นั่นคือฟาเรนไฮต์ น้ำค้างแข็ง “ยี่สิบองศา” ในข้อความรัสเซียจากศตวรรษที่สิบเก้ามีแนวโน้มมากที่สุดว่าเป็นเรโอมูร์ ซึ่งคือ −25 °C วันที่และประเทศเป็นเบาะแส และการคำนวณ “แปลง °C เป็น °Ré” กับการอ่านที่เป็นไปได้จะบอกว่าตัวเลขนั้นสมเหตุสมผลหรือไม่
ทำไมเซลเซียสจึงชนะ
เซลเซียสเข้ากับระบบทศนิยม และจุดตรึงทำซ้ำได้ง่าย ในศตวรรษที่สิบเก้า ประเทศต่าง ๆ รับมาใช้ทีละประเทศ และในศตวรรษที่ยี่สิบ การปฏิรูประบบเมตริกทำให้การเปลี่ยนผ่านสมบูรณ์ ถึงกลางศตวรรษ เรโอมูร์หายไปจากการใช้อย่างเป็นทางการ แม้จะไม่หายไปจากหนังสือเก่า
พิพิธภัณฑ์และแคตตาล็อก
รายการในแคตตาล็อกของเครื่องมือโบราณระบุมาตราส่วนและช่วง เช่น “เรโอมูร์ −30 ถึง +50” ภัณฑารักษ์เพิ่ม “(−37.5 ถึง +62.5 °C)” เพื่อให้ผู้เข้าชมเข้าใจ บ้านประมูลก็ทำเช่นเดียวกัน หากคุณซื้อหรือขายเทอร์โมมิเตอร์โบราณ ให้ตรวจว่าช่วงตรงกับมาตราส่วนก่อนจะเชื่อว่าเป็นของดั้งเดิม
แบบฝึกหัดการอ่านพร้อมตัวอย่าง
บันทึกประจำวันเขียนว่า “เช้า ต่ำกว่าศูนย์ 4 เที่ยง สูงกว่าศูนย์ 3 เย็น ต่ำกว่าศูนย์ 1” ในหน่วยเรโอมูร์ นี่คือ −5 °C, 3.75 °C และ −1.25 °C วันนั้นหนาวในตอนต้นและตอนท้าย และอบอุ่นในตอนเที่ยง หากไม่มีการแปลง ผู้อ่านอาจนึกภาพฤดูหนาวที่อบอุ่นกว่าที่ผู้เขียนเผชิญจริง
กวี จิตรกร และสภาพอากาศ
จดหมายและสมุดบันทึกของกวีและจิตรกรมักกล่าวถึงสภาพอากาศผ่าน ๆ จิตรกรที่เขียนว่าในสตูดิโออุ่นสิบองศาอาจหมายถึง 12.5 °C ซึ่งพอสำหรับทำงานในภูมิอากาศหนาว บรรณาธิการของรวมจดหมายเพิ่มการแปลงไว้ในหมายเหตุเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจสิ่งที่ผู้เขียนรู้สึก การคำนวณ “แปลง °C เป็น °Ré” ทำให้คำพูดผ่าน ๆ นั้นเป็นรูปธรรม
การสอนด้วยหน่วยเก่า
ครูประวัติศาสตร์และฟิสิกส์ใช้เรโอมูร์เพื่อแสดงว่ามาตรฐานการวัดพัฒนาอย่างไร นักเรียนแปลงน้ำค้างแข็ง 15 องศาเรโอมูร์เป็นเซลเซียส คือ −18.75 °C และเป็นฟาเรนไฮต์ คือ −1.75 °F และเห็นว่าสามมาตราส่วนอธิบายความเป็นจริงเดียวกัน แบบฝึกหัดนี้ยังเน้นให้เห็นว่าเหตุใดวิทยาศาสตร์สมัยใหม่จึงเลือกจุดตรึงและมาตราส่วนทศนิยม
จดหมายจากแนวหน้า
จดหมายของทหารในสงครามศตวรรษที่สิบเก้าบ่นเรื่องความหนาวด้วยตัวเลขตรง ๆ: “เมื่อคืนต่ำกว่าศูนย์สิบสององศา” ในหน่วยเรโอมูร์ นี่คือ −15 °C นักประวัติศาสตร์การรบรวบรวมข้อความเช่นนี้เพื่อสร้างสภาพการณ์ขึ้นใหม่ และตรวจนิสัยการใช้หน่วยตามชาติของผู้เขียนก่อนจะเชื่อการแปลง
ร้านค้าและป้าย
เทอร์โมมิเตอร์ของร้านเก่าบางอันซึ่งทำเป็นชิ้นโฆษณา แสดงเรโอมูร์ทางซ้ายและฟาเรนไฮต์ทางขวา โดยมีชื่อร้านเขียนไว้ตรงกลาง นักสะสมชื่นชอบเพราะตัวอักษร การตรวจสอบอย่างรวดเร็ว: หากเครื่องหมายจุดเยือกแข็งบนทั้งสองมาตราส่วนอยู่ที่ความสูงเดียวกัน ด้านเรโอมูร์ควรถึง 80 ที่ด้านฟาเรนไฮต์ถึง 212
ทำไมจึงแปดสิบองศา
เรโอมูร์ผสมแอลกอฮอล์กับน้ำจนขยายตัว 8 เปอร์เซ็นต์ระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือด และแบ่งช่วงเป็น 80 ขั้น หนึ่งขั้นต่อหนึ่งในสิบของเปอร์เซ็นต์ ทางเลือกนี้ผูกมาตราส่วนไว้กับของเหลว ส่วนมาตราส่วนเซลเซียสซึ่งกำหนดด้วยจุดตรึงสองจุดและหนึ่งร้อยขั้น ไม่ขึ้นกับของเหลวในหลอด ซึ่งช่วยให้แพร่หลาย
ชีวประวัติย่อของเรโอมูร์
เรอเน-อ็องตวน แฟร์โชลต์ เดอ เรโอมูร์ มีชีวิตอยู่ระหว่างปี 1683 ถึง 1757 และเป็นนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำของฝรั่งเศสในสมัยของเขา เขาเขียนงานหลายเล่มเกี่ยวกับแมลง ศึกษาการทำเหล็กกล้าและเหล็กวิลาศ ทำงานเกี่ยวกับเครื่องเคลือบ และบรรยายการฟักไข่ด้วยวิธีเทียม บทความเรื่องเทอร์โมมิเตอร์ของเขาตีพิมพ์ในปี 1730 มาตราส่วนนี้มีชื่อของเขา แม้อาชีพส่วนใหญ่ของเขาจะอุทิศให้กับเรื่องอื่น
มาตราส่วนเก่าอื่น ๆ
ศตวรรษที่สิบแปดให้กำเนิดมาตราส่วนมากมาย ของนิวตันกำหนดจุดเยือกแข็งที่ 0 และจุดเดือดที่ 33 ของโรเมอร์กำหนดจุดเยือกแข็งที่ 7.5 และจุดเดือดที่ 60 ดังนั้น 100 °C คือ 60 °Rø ของเดอลีลนับลงล่าง โดยจุดเดือดอยู่ที่ 0 และจุดเยือกแข็งอยู่ที่ 150 แต่ละอันมีเหตุผลของตน และแต่ละอันยังคงอยู่ในตารางเก่า ตัวเลขเรโอมูร์เป็นเพียงหนึ่งในหลายตัวที่ต้องคลี่คลาย
เนยแข็ง ขนมหวาน และประเพณี
บางเรื่องเล่าว่ามาตราส่วนเรโอมูร์ยังคงอยู่ในอาชีพดั้งเดิมบางอย่าง เช่น การทำเนยแข็งและการทำขนมหวานในบางส่วนของยุโรป ช่างฝีมืออาจให้ความร้อนส่วนผสมถึง 44 องศา ซึ่งคือ 55 °C ตามที่ครูของเขาทำ ใครก็ตามที่จดสูตรสำหรับครัวสมัยใหม่ต้องใช้การแปลง และอาจพบว่าตัวเลขเก่าเป็นเลขกลมในเรโอมูร์ แต่ไม่ใช่ในเซลเซียส
แพทย์และไข้
แพทย์ในบางประเทศเคยบันทึกไข้เป็นเรโอมูร์ ค่าปกติ 29.6 °Ré คือ 37 °C และไข้ 31 °Ré คือ 38.75 °C บันทึกผู้ป่วยจากโรงพยาบาลในศตวรรษที่สิบเก้าอาจใช้มาตราส่วนปะปนกันระหว่างหอผู้ป่วย นักประวัติศาสตร์การแพทย์แปลงด้วยการคำนวณ “แปลง °C เป็น °Ré” ก่อนเปรียบเทียบผู้ป่วย
บันทึกขั้วโลกและภูเขา
บันทึกการสำรวจจดความหนาวสุดขั้ว ค่าต่ำสุด −30 °Ré คือ −37.5 °C และ −40 °Ré คือ −50 °C ตัวเลขเช่นนี้สำคัญต่อการเข้าใจสิ่งที่นักสำรวจต้องทนรับ รายงานบางครั้งให้วันเดียวกันในสองมาตราส่วน และบรรณาธิการสมัยใหม่เพิ่มค่าเซลเซียสไว้ในวงเล็บ
อ่างและบ่อน้ำพุร้อน
คู่มือบ่อน้ำพุร้อนเก่าระบุอุณหภูมิน้ำเป็นเรโอมูร์ อ่างน้ำอุ่นพอดีที่ 26 ถึง 28 องศา ซึ่งคือ 32.5 ถึง 35 °C และอ่างน้ำร้อนที่ 30 ถึง 32 ซึ่งคือ 37.5 ถึง 40 °C น้ำพุถูกอธิบายด้วยจำนวนองศา ผู้เยี่ยมชมที่ทำตามคู่มือประวัติศาสตร์ในปัจจุบันแปลงค่าเหล่านั้น เพราะน้ำที่อุ่นในสมัยนั้นก็ยังอุ่นอยู่ในตอนนี้
ค่าเพิ่มเติมสำหรับการแปลง °C เป็น °Ré
รายการแปลงที่ยาวขึ้น
หากค่าที่คุณต้องการไม่อยู่ในรายการแรก การแปลงเพิ่มเติมเหล่านี้อาจใกล้เคียงพอที่จะอ่านค่าได้โดยตรง
- -273.15 °C = -218.52 °Ré
- -100 °C = -80 °Ré
- -20 °C = -16 °Ré
- 10 °C = 8 °Ré
- 15 °C = 12 °Ré
- 25 °C = 20 °Ré
- 30 °C = 24 °Ré
- 50 °C = 40 °Ré
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยเมื่อแปลง °C เป็น °Ré
ใช้ 1.25 แทน 0.8
จากเซลเซียสเป็นเรโอมูร์ ตัวเลขจะเล็กลง หาก 20 °C กลายเป็น 25 แสดงว่ากลับตัวคูณ
บวก 32
เรโอมูร์กับเซลเซียสมีศูนย์ร่วมกัน อย่าบวก 32 ซึ่งเป็นของฟาเรนไฮต์
สับสน °R กับแรงคิน
สัญลักษณ์ °R คลุมเครือ ในข้อความประวัติศาสตร์น่าจะเป็นเรโอมูร์ ในข้อความเทอร์โมไดนามิกส์เป็นแรงคิน
คำตอบสั้น ๆ
ฉันจะแปลง °C เป็น °Ré ได้อย่างไร
คูณด้วย 0.8
25 °C เป็นเรโอมูร์เท่าไร
20 °Ré
100 °C เป็นเรโอมูร์เท่าไร
80 °Ré
0 °C เป็นเรโอมูร์เท่าไร
0 °Ré
ตัวเลขของฉันออกจากอุปกรณ์ของฉันหรือไม่
ไม่ การคำนวณทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ
หน้าอื่นและบทสรุป
สำหรับการแปลงอุณหภูมิอื่น ๆ ดู แปลง °C เป็น °F, แปลง °C เป็น °R, แปลง °F เป็น °Ré, แปลง °Ré เป็น °F, แปลง km เป็น mi, แปลง mi เป็น km, แปลง L เป็น gal, แปลง gal เป็น L, แปลง m/s เป็น ft/s ส่วนทิศทางย้อนกลับคือ แปลง °Ré เป็น °C
โดยสรุป การคำนวณ “แปลง °C เป็น °Ré” คือการคูณด้วย 0.8 และเขียนหน่วยไว้ข้างคำตอบ ตัวเลขของคุณถูกคำนวณในเครื่อง โดยไม่ต้องมีบัญชีและไม่มีการอัปโหลด