แปลง °R เป็น K แรงคิน ↔ เคลวิน ฟรี ออนไลน์ ปลอดภัย
พิมพ์ค่าเป็น แรงคิน แล้วอ่านค่าเป็น เคลวิน ได้ทันที ตัวคูณนี้แม่นยำตามนิยาม การคำนวณทำในเบราว์เซอร์ของคุณ และไม่มีอะไรถูกส่งไปที่ใด
ไม่มีการอัปโหลด
ค่าที่พบบ่อย — แปลง °R เป็น K (แรงคิน ↔ เคลวิน)
| °R | K |
|---|---|
| 0 | 0 |
| 200 | 111.111111111 |
| 400 | 222.222222222 |
| 491.67 | 273.15 |
| 527.67 | 293.15 |
| 558.27 | 310.15 |
| 671.67 | 373.15 |
| 1000 | 555.555555556 |
หน่วยเหล่านี้มาจากไหน
ฟาเรนไฮต์กำหนดจุดศูนย์ของเขาในปี 1724 ไว้ที่สิ่งที่เย็นที่สุดซึ่งเขาทำได้อย่างสม่ำเสมอ คือน้ำเกลือผสมน้ำแข็งกับน้ำ และกำหนดอุณหภูมิร่างกายไว้ใกล้ 96 เพื่อให้แบ่งสเกลของเขาออกเป็นส่วนย่อยได้ซ้ำแล้วซ้ำอีก เซลเซียสเผยแพร่สเกลของเขาในปี 1742 ในทิศทางกลับกัน คือให้ 0 เป็นจุดเดือดและ 100 เป็นจุดเยือกแข็ง และสเกลนี้ถูกกลับด้านหลังเขาเสียชีวิต ท่านจึงเป็นที่จดจำจากสเกลที่ตนเองไม่เคยใช้ เคลวินเป็นสเกลเดียวในสี่สเกลที่เริ่มต้นตรงจุดที่ไม่เหลืออะไรให้ดึงออกอีกแล้ว คือศูนย์สัมบูรณ์ ตั้งแต่ปี 2019 เคลวินถูกนิยามโดยกำหนดค่าคงที่ของโบลต์ซมันน์ แทนที่จะอิงกับจุดสามสถานะของน้ำ หน่วยเคลวินจึงไม่ขึ้นกับสารใดสารหนึ่งอีกต่อไป แรงคินคือองศาของฟาเรนไฮต์ที่นับจากศูนย์สัมบูรณ์ ส่วนเรโอมูร์ซึ่งมี 80 องศาระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือด ยังหลงเหลืออยู่ส่วนใหญ่ในสูตรอาหารเก่า ๆ และโรงงานทำชีสบางแห่ง
คุณพบหน่วยเหล่านี้ที่ไหน
เซลเซียสใช้กับการพยากรณ์อากาศ การทำอาหาร และการแพทย์ในเกือบทุกที่ ฟาเรนไฮต์ทำหน้าที่เดียวกันนี้ในสหรัฐอเมริกา และยังมีที่ยืนในการตั้งอุณหภูมิเตาอบและในสูตรอาหารอเมริกัน เคลวินเป็นของวิชาฟิสิกส์ อุณหภูมิสีของหลอดไฟและหน้าจอ และทุกสิ่งที่เย็นจัดจนเลขติดลบกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก แรงคินปรากฏในอุณหพลศาสตร์แบบอเมริกัน ส่วนเรโอมูร์ปรากฏหลัก ๆ ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นเหตุผลที่สูตรอาหารเก่าอาจทำให้คนที่อ่านโดยเข้าใจว่าเป็นเซลเซียสเข้าใจผิดได้
คำถามที่คนมักถาม
มาตราส่วนแรงคินคืออะไร?
เป็นมาตราส่วนสัมบูรณ์ที่แต่ละองศามีขนาดเท่ากับองศาฟาเรนไฮต์ ศูนย์แรงคินคือศูนย์สัมบูรณ์ และน้ำแข็งตัวที่ 491.67 °R หากจะแปลงจากเคลวินให้คูณด้วย 9/5 พบในงานวิศวกรรมและเทอร์โมไดนามิกส์บางส่วนของอเมริกา ซึ่งขั้นขนาดฟาเรนไฮต์สะดวกแต่ต้องการจุดศูนย์ที่แท้จริง
ทำไมเคลวินจึงไม่มีเครื่องหมายองศา?
เพราะตั้งแต่ปี 1967 เคลวินเป็นหน่วยในตัวเอง เขียนเป็น K และอ่านว่าเคลวิน ไม่ใช่องศาเคลวิน ศูนย์เคลวินคืออุณหภูมิศูนย์สัมบูรณ์ ซึ่งเท่ากับ −273.15 °C และหนึ่งขั้นของเคลวินมีขนาดเท่ากับหนึ่งองศาเซลเซียสทุกประการ การแปลงจึงเป็นเพียงการบวกหรือลบ 273.15
คำตอบแม่นยำหรือไม่?
ถ้าหน่วยทั้งสองกำหนดค่าอิงกันด้วยจำนวนเต็ม คำตอบก็แม่นยำ — หน้านี้บอกไว้เหนือตัวเลข และการปัดเศษมีเพียงในจำนวนหลักที่แสดง แต่ถ้าอัตราส่วนไม่เป็นทศนิยมจำกัด หน้านี้จะแสดง 12 หลักนัยสำคัญ และบอกว่าความสัมพันธ์นั้นเป็นค่าประมาณ แทนที่จะแสร้งว่าแม่นยำ
สิ่งที่ฉันพิมพ์จะออกจากอุปกรณ์ของฉันหรือไม่?
ไม่ การคำนวณทำในเบราว์เซอร์ของคุณ ไม่มีอะไรถูกอัปโหลด และก็ไม่มีเซิร์ฟเวอร์ให้อัปโหลดไปด้วย โหลดหน้านี้เพียงครั้งเดียว แล้วจะใช้งานต่อได้แม้ปิดเครือข่าย
เปลวไฟ เตาเผา และเครื่องยนต์: แปลงแรงคินเป็นเคลวิน
วิศวกรรมการเผาไหม้เกี่ยวข้องกับความร้อนสูงมาก และคู่มืออเมริกันมักแสดงเป็นแรงคิน มีเทนเผาไหม้ในอากาศใกล้ 4,000 °R เปลวไฟไฮโดรเจน-ออกซิเจนถึง 5,544 °R และก๊าซในกระบอกสูบเครื่องยนต์สูงสุดราว 4,860 °R เอกสารที่ตีพิมพ์ในที่อื่นให้สถานะเดียวกันเป็นเคลวิน การแปลง °R เป็น K ให้หารด้วย 1.8 ดังนั้น 4,000 °R คือ 2,222 K, 5,544 °R คือ 3,080 K และ 540 °R คือ 300 K เครื่องคำนวณด้านบนหารให้ทันทีที่คุณพิมพ์ และส่วนด้านล่างเชื่อมโยงตัวเลขกับเปลวไฟ หม้อไอน้ำ เตาเผา เครื่องยนต์ และการปล่อยมลพิษ
คุณจะพบสูตรพร้อมตัวอย่างการคำนวณ ประวัติโดยย่อของแต่ละมาตรา การเปรียบเทียบ การเดินดูแนวปฏิบัติด้านการเผาไหม้ และข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง การคำนวณทั้งหมดอยู่ในเบราว์เซอร์ของคุณ
วิธีแปลง °R เป็น K: หารด้วย 1.8
สูตร
สูตรคือ K = °R ÷ 1.8 หรือ K = °R × 5/9 ดังนั้น 540 °R ได้ 300 K, 1,000 °R ได้ 555.56 K และ 3,000 °R ได้ 1,666.7 K ในการแปลงกลับให้คูณด้วย 1.8 ทั้งสองมาตราเริ่มต้นที่ศูนย์สัมบูรณ์ จึงไม่มีค่าชดเชยให้ลบ
ตัวอย่างการคำนวณ
อากาศมาตรฐานที่ 518.67 °R คือ 288.15 K เปลวไฟมีเทน-อากาศที่ 4,000 °R คือ 2,222 K เครื่องยนต์ดีเซลเมื่อสิ้นสุดการอัด ประมาณ 1,620 °R คือ 900 K และไอเสียที่ 2,160 °R คือ 1,200 K
ทำไมเป็นเพียงการหาร
แรงคินและเคลวินมีศูนย์เดียวกัน ต่างกันเฉพาะขนาดของหนึ่งองศา เพราะหนึ่งเคลวินเท่ากับ 1.8 องศาแรงคิน ทำให้การแปลงเป็นการหารเพียงครั้งเดียว
การทดสอบความสมเหตุสมผลอย่างรวดเร็ว
ค่าเคลวินคือ 5/9 ของค่าแรงคิน หรือประมาณ 56 เปอร์เซ็นต์ หากผลการคำนวณ “แปลง °R เป็น K” มากกว่าอินพุต แสดงว่าคุณคูณแทนที่จะหาร
มาตราแรงคิน
มาตราสัมบูรณ์ของข้อมูลการเผาไหม้ในหน่วยอังกฤษ
แรงคินคืออุณหภูมิสัมบูรณ์ในองศาขนาดเท่าฟาเรนไฮต์ ตำราการเผาไหม้และพลศาสตร์ก๊าซของอเมริกาใช้ร่วมกับ Btu และปอนด์ โดยเฉพาะสำหรับอุณหภูมิเปลวไฟและการคำนวณตามกฎของก๊าซ สัญลักษณ์คือ °R
พบได้ที่ไหน
คู่มือการเผาไหม้ คู่มือหม้อไอน้ำ และอุณหพลศาสตร์ของเครื่องยนต์ในหน่วยอังกฤษ
เคลวิน
หน่วย SI ของอุณหภูมิ
เคลวินเริ่มต้นที่ศูนย์สัมบูรณ์ วิทยาศาสตร์การเผาไหม้ จลนพลศาสตร์ และมาตรฐานระหว่างประเทศใช้หน่วยนี้ อุณหภูมิเป็นเคลวินเข้าสู่สมการอาร์เรเนียส กฎของก๊าซ และสูตรการแผ่รังสีโดยตรง เขียนเป็น K โดยไม่มีเครื่องหมายองศา
พบได้ที่ไหน
บทความวิจัย มาตรฐานระหว่างประเทศ และตารางจลนพลศาสตร์
แรงคินเทียบกับเคลวิน
หนึ่งเคลวินเท่ากับ 1.8 องศาแรงคิน เปลวไฟที่ร้อนกว่าอีกเปลวหนึ่ง 900 °R ร้อนกว่า 500 K ทั้งสองมาตราเป็นแบบสัมบูรณ์ อัตราส่วนอุณหภูมิจึงเท่ากัน: เปลวไฟที่ 4,000 °R และอากาศที่ 540 °R ให้อัตราส่วน 7.4 เช่นเดียวกับ 2,222 K และ 300 K
การหารนี้แน่นอน จึงไม่มีการปัดเศษเข้ามาในการแปลง ข้อผิดพลาดทั่วไปเพียงอย่างเดียวคือการสับสนแรงคินกับฟาเรนไฮต์
การแปลงนี้ปรากฏที่ไหน
อุณหภูมิเปลวไฟอะเดียแบติก
อุณหภูมิที่เปลวไฟจะถึงเมื่อไม่มีการสูญเสียความร้อนขึ้นอยู่กับเชื้อเพลิงและตัวออกซิไดซ์ มีเทนในอากาศให้ประมาณ 4,000 °R ซึ่งคือ 2,222 K โพรเพนในอากาศให้ 4,081 °R หรือ 2,267 K ไฮโดรเจนในอากาศ 4,469 °R หรือ 2,483 K อะเซทิลีนในออกซิเจน 6,138 °R หรือ 3,410 K และไฮโดรเจนในออกซิเจน 5,544 °R หรือ 3,080 K การคำนวณ “แปลง °R เป็น K” ทำให้คู่มือของสหรัฐฯ สอดคล้องกับบทความของยุโรป
เครื่องยนต์
อุณหภูมิก๊าซสูงสุดในเครื่องยนต์จุดระเบิดด้วยประกายไฟอยู่ใกล้ 2,700 K ซึ่งคือ 4,860 °R การอัดของดีเซลสิ้นสุดใกล้ 900 K หรือ 1,620 °R เพียงพอที่จะจุดเชื้อเพลิง ก๊าซไอเสียออกจากกระบอกสูบที่ประมาณ 1,200 K หรือ 2,160 °R และเย็นลงขณะเคลื่อนที่ไปตามท่อ
เตาหลอมและเตาเผา
เตาหลอมแก้วทำงานใกล้ 1,900 K ซึ่งคือ 3,420 °R เตาเผาปูนซีเมนต์เผาวัตถุดิบใกล้ 1,723 K หรือ 3,101 °R เตาเผาปูนขาวทำงานใกล้ 1,370 K หรือ 2,466 °R และเตาเผาขยะที่ประมาณ 1,373 K หรือ 2,471 °R ผู้ปฏิบัติงานใช้ฟาเรนไฮต์หรือเซลเซียสสำหรับการควบคุม และใช้แรงคินเฉพาะในตำรา
NOx จากความร้อน
ไนโตรเจนออกไซด์เกิดในเปลวไฟเมื่ออุณหภูมิเกินประมาณ 1,800 K ซึ่งคือ 3,240 °R อัตราเพิ่มขึ้นอย่างชันตามอุณหภูมิ การลดลง 100 K หรือ 180 °R จึงลดการปล่อยมลพิษได้อย่างมาก หัวเผา Low-NOx ลดอุณหภูมิสูงสุดโดยผสมก๊าซไอเสียหรือแบ่งขั้นอากาศ บทความด้านสิ่งแวดล้อมอ้างเป็นเคลวิน และบันทึกวิศวกรรมของสหรัฐฯ ให้เป็น °F หรือ °R
การกู้คืนความร้อน
ก๊าซไอเสียที่ออกจากหม้อไอน้ำที่ 450 K ซึ่งคือ 810 °R นำพลังงานที่เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนกู้คืนได้ การทำให้เย็นลงเหลือ 380 K หรือ 684 °R กู้คืนความร้อนได้แต่เสี่ยงต่อการควบแน่นของกรดต่ำกว่าจุดน้ำค้าง ผู้ออกแบบทำงานกับผลต่างอุณหภูมิ และกับอุณหภูมิสัมบูรณ์สำหรับสมดุลเอนโทรปีของเครื่องแลกเปลี่ยน
สูตรในสเปรดชีต
ใส่ค่าแรงคินในคอลัมน์ A และใช้ =A2/1.8 ในคอลัมน์ B สำหรับทิศทางย้อนกลับ ใช้ =B2*1.8 สำหรับผลต่าง ใช้ตัวคูณเดียวกัน จัดรูปแบบด้วยทศนิยมหนึ่งตำแหน่งและเขียนหน่วยในแต่ละหัวคอลัมน์ เพื่อให้ส่งแผ่นงานให้เพื่อนร่วมงานได้โดยไม่ต้องมีบันทึกประกอบ
การปัดเศษและความแม่นยำ
การหารนี้แน่นอนแต่มักไม่สิ้นสุด: 1,000 °R คือ 555.555… K ให้จำนวนหลักสอดคล้องกับแหล่งที่มา อุณหภูมิเปลวไฟทราบได้ถึงไม่กี่สิบเคลวินอย่างดีที่สุด ดังนั้น 2,222 K จึงควรเขียนเป็นประมาณ 2,220 K อย่ารายงานความแม่นยำมากกว่าที่การคำนวณพื้นฐานรองรับ
การประมาณโดยไม่ใช้เครื่องคิดเลข
หารตัวเลขแรงคินครึ่งหนึ่ง แล้วบวกหนึ่งในสิบของครึ่งนั้น สำหรับ 4,000 °R ครึ่งหนึ่งคือ 2,000 และหนึ่งในสิบคือ 200 ได้ 2,200 K เทียบกับค่าที่แน่นอน 2,222 สำหรับ 540 °R ผลลัพธ์คือ 297 K ที่อุณหภูมิเปลวไฟ การประมาณนี้อยู่ภายในหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ซึ่งละเอียดกว่าที่ข้อมูลสมควรได้รับ
จุดอ้างอิงที่ควรจำ
491.67 °R คือ 273.15 K, 518.67 °R คือ 288.15 K, 540 °R คือ 300 K, 671.67 °R คือ 373.15 K และ 1,800 °R คือ 1,000 K สำหรับเปลวไฟ 4,000 °R คือประมาณ 2,220 K จุดอ้างอิงเหล่านี้ช่วยให้คุณเห็นข้อผิดพลาดในตารางได้ในพริบตา
บันไดค่าอ้างอิง
0 °R คือ 0 K 36.5 °R คือ 20.3 K 139.25 °R คือ 77.4 K 540 °R คือ 300 K 1,000 °R คือ 555.6 K 1,800 °R คือ 1,000 K 3,240 °R คือ 1,800 K 4,000 °R คือ 2,222 K 5,544 °R คือ 3,080 K บันไดเช่นนี้ช่วยให้ตรวจสอบได้เร็วขึ้น
การตรวจสอบโดยย้อนกลับ
เพื่อตรวจผลการแปลง °R เป็น K ใด ๆ ให้คูณด้วย 1.8 แล้วดูว่ากลับไปที่จุดเริ่มต้นหรือไม่ หาก 540 °R กลายเป็น 300 K แล้ว 300 คูณ 1.8 ก็คือ 540 การทดสอบที่สองคืออัตราส่วน: ค่าแรงคินต้องเป็น 1.8 เท่าของค่าเคลวิน
ความสัมพันธ์กับฟาเรนไฮต์และเซลเซียส
แรงคินเท่ากับฟาเรนไฮต์บวก 459.67 และเคลวินเท่ากับเซลเซียสบวก 273.15 เริ่มจากอุณหภูมิเปลวไฟฟาเรนไฮต์ 3,540 °F คุณบวก 459.67 เพื่อให้ถึง 4,000 °R หารด้วย 1.8 เพื่อให้ถึง 2,222 K และลบ 273.15 เพื่อให้ถึง 1,949 °C แต่ละขั้นตอนง่าย และห่วงโซ่นี้เป็นการตรวจสอบค่าสุดท้ายด้วย
ผลต่างเทียบกับค่าสัมบูรณ์
ช่วงห่าง 180 °R เท่ากับช่วงห่าง 100 K และการเพิ่มขึ้น 900 °R ข้ามหม้อไอน้ำเท่ากับ 500 K เนื่องจากสองมาตรามีศูนย์ร่วมกัน ช่วงห่างจึงแปลงได้เหมือนค่าอ่านสัมบูรณ์ทุกประการ ต่างจากฟาเรนไฮต์และเซลเซียส ซึ่งค่าชดเชยใช้เฉพาะกับค่าสัมบูรณ์และไม่เคยใช้กับช่วงห่าง
การเขียนหน่วยให้ถูกต้อง
เขียนแรงคินเป็น °R และเคลวินเป็น K โดยเว้นวรรคหลังตัวเลข ในรายงานสำหรับผู้อ่านระหว่างประเทศ ให้ระบุทั้งสอง: 4,000 °R (2,222 K) ตัวเลข 4,000 เฉย ๆ คลุมเครือในบทความด้านการเผาไหม้ เพราะอาจเป็นแรงคิน ฟาเรนไฮต์ หรือเคลวิน และทั้งสามอธิบายเปลวไฟที่แตกต่างกันมาก
กังหันก๊าซ
ทางเข้ากังหันก๊าซสมัยใหม่ถึง 1,700 K ซึ่งคือ 3,060 °R อุณหภูมิทางเข้าที่สูงกว่าหมายถึงประสิทธิภาพที่สูงกว่า แต่ใบพัดต้องทนต่อมันได้ด้วยการระบายความร้อนภายในและสารเคลือบกั้นความร้อน ประสิทธิภาพของวัฏจักรเบรย์ตันอุดมคติขึ้นอยู่กับอัตราส่วนความดันเท่านั้น ในขณะที่งานจำเพาะเพิ่มขึ้นตามอัตราส่วนอุณหภูมิระหว่าง 3,060 °R และ 518.67 °R ซึ่งคือ 5.9
สมบัติของเชื้อเพลิงในหน่วยอังกฤษ
ตารางเชื้อเพลิงอเมริกันระบุค่าความร้อนเป็น Btu ต่อปอนด์หรือต่อลูกบาศก์ฟุต มีเทนมีประมาณ 21,500 Btu/lb ซึ่งคือ 50 MJ/kg ตัวคูณการแปลงคือ 2.326 kJ/kg ต่อ Btu/lb อุณหภูมิเป็นเพียงหนึ่งในหลายปริมาณที่ต้องแปลง และการคำนวณ “แปลง °R เป็น K” เป็นสิ่งที่ง่ายที่สุดในนั้น
โค้ดคอมพิวเตอร์สำหรับการเผาไหม้
ซอฟต์แวร์จลนพลศาสตร์เคมีรับอุณหภูมิเป็นเคลวิน ข้อมูลเก่าจากแหล่งที่ใช้หน่วยอังกฤษอาจมีอุณหภูมิเป็นแรงคิน ผู้ใช้ที่ป้อนค่าแรงคินให้โค้ดที่คาดหวังเคลวินจะได้ผลลัพธ์ที่ผิดด้วยตัวคูณ 1.8 ซึ่งการคำนวณ “แปลง °R เป็น K” ในขั้นตอนอินพุตป้องกันได้
การสอนเรื่องการเผาไหม้
ผู้สอนสามารถสาธิตปริมาณต่าง ๆ ในเปลวเทียนด้วยเทอร์โมคัปเปิล ซึ่งให้ประมาณ 1,600 K หรือ 2,900 °R ในโซนที่เรืองแสง จากนั้นนักเรียนคำนวณกำลังการแผ่รังสีของเปลวไฟในทั้งสองระบบหน่วย แบบฝึกหัดนี้สอนว่าทำไมอุณหภูมิสัมบูรณ์จึงสำคัญ และขั้นตอนการคำนวณ “แปลง °R เป็น K” มาก่อนทุกการคำนวณอย่างไร
เขม่าและสีของเปลวไฟ
แสงสีเหลืองของเทียนมาจากอนุภาคเขม่าร้อนที่แผ่รังสีเหมือนวัตถุดำขนาดเล็กที่ประมาณ 1,600 K ซึ่งคือ 2,880 °R เปลวไฟก๊าซสีน้ำเงินมีเขม่าน้อยและเรืองแสงจากโมเลกุลที่ถูกกระตุ้นแทน หัวเผาบุนเซนที่เปิดรูอากาศเผาไหม้ร้อนและสะอาดกว่าหัวที่ปิดรู นักเคมีเขียนอุณหภูมิเป็นเคลวิน และใบงานในห้องเรียนจากสหรัฐฯ อาจเขียนเป็น °R
การสืบสวนไฟไหม้
ผู้สืบสวนประมาณอุณหภูมิไฟจากผลกระทบต่อวัสดุ อะลูมิเนียมหลอมเหลวที่ 933 K ซึ่งคือ 1,680 °R แก้วอ่อนตัวใกล้ 1,000 K หรือ 1,800 °R และเหล็กกล้าสูญเสียความแข็งแรงครึ่งหนึ่งใกล้ 870 K หรือ 1,566 °R รายงานที่อ้างถึงอะลูมิเนียมหลอมบอกผู้อ่านว่าไฟเกิน 933 K ค่าที่ปรากฏในเอกสารสหรัฐฯ เป็น 1,220 °F หรือ 1,680 °R
ความร้อนที่ปล่อยจากการเผาเชื้อเพลิง
มีเทนหนึ่งกิโลกรัมให้ประมาณ 50 MJ และต้องใช้อากาศประมาณ 17 kg เพื่อเผาไหม้ เมื่อกระจายไปยังผลิตภัณฑ์ประมาณ 18 kg ที่มีความร้อนจำเพาะใกล้ 1.2 kJ/(kg·K) ความร้อนนั้นจะยกอุณหภูมิขึ้นประมาณ 2,300 K ซึ่งตรงกับเปลวไฟจริง เมื่อคำนึงถึงการแตกตัวของผลิตภัณฑ์ ในการคำนวณด้วยหน่วยอังกฤษ ความร้อนเดียวกันคือ 21,500 Btu ต่อปอนด์ และการเพิ่มขึ้นระบุเป็น °R การแปลงอุณหภูมิสุดท้ายด้วยการคำนวณ “แปลง °R เป็น K” ช่วยให้เปรียบเทียบสองการคำนวณได้
การเสริมออกซิเจน
การเผาไหม้ในอากาศที่เสริมออกซิเจนเพิ่มอุณหภูมิเปลวไฟและลดปริมาตรก๊าซไอเสีย มีเทนในออกซิเจนบริสุทธิ์ถึงประมาณ 3,050 K ซึ่งคือ 5,490 °R เทียบกับ 2,223 K หรือ 4,001 °R ในอากาศ เตาหลอมแก้วและโลหะใช้การเผาด้วยเชื้อเพลิง-ออกซิเจนด้วยเหตุผลนี้ บทความเกี่ยวกับหัวข้อนี้ซึ่งเขียนสำหรับผู้อ่านทั่วโลกให้เป็นเคลวิน ในขณะที่บันทึกทางการค้าของอเมริกาใช้ °F หรือ °R การคำนวณ “แปลง °R เป็น K” จึงปรากฏในการเปรียบเทียบเกือบทุกครั้ง
เสถียรภาพของเปลวไฟและการดับ
เปลวไฟคงติดอยู่กับหัวเผาเมื่อก๊าซที่ยังไม่เผาไหม้ไหลด้วยความเร็วใกล้เคียงกับความเร็วการเผาไหม้ ความเร็วการเผาไหม้เพิ่มขึ้นตามอุณหภูมิของก๊าซที่ยังไม่เผาไหม้ โดยประมาณตามกำลังสองของอุณหภูมิสัมบูรณ์ การอุ่นส่วนผสมล่วงหน้าจาก 300 K ซึ่งคือ 540 °R เป็น 600 K หรือ 1,080 °R ทำให้ความเร็วเพิ่มเป็นสี่เท่าตามกฎโดยประมาณนี้ อัตราส่วน 2 ของอุณหภูมิสัมบูรณ์เท่ากันในทั้งสองมาตรา
หม้อไอน้ำ
เตาของหม้อไอน้ำขนาดใหญ่ทำงานใกล้ 1,500 K ซึ่งคือ 2,700 °R ในขณะที่ไอน้ำที่ผลิตอยู่ที่ประมาณ 811 K หรือ 1,460 °R ช่องว่างระหว่างสองค่านี้เป็นแหล่งของความไม่ผันกลับได้ ซึ่งเป็นเหตุผลที่วัฏจักรผสมใช้ก๊าซก่อนในกังหันแล้วจึงใช้ในหม้อไอน้ำ การคำนวณ “แปลง °R เป็น K” สำหรับแต่ละจุดเปลี่ยนแผนผังของสหรัฐฯ ให้เป็นแผนผังของยุโรป
ไฟฟืนและเตาผิง
เปลวไฟของเตาฟืนอยู่ที่ประมาณ 1,300 K หรือ 2,340 °R ในขณะที่เปลวไฟไฟป่าเฉลี่ยใกล้ 1,100 K หรือ 1,980 °R เปลวเทียนอยู่ที่ประมาณ 1,670 K หรือ 3,006 °R ในบริเวณที่ร้อนที่สุด ไม้เริ่มติดไฟใกล้ 570 K ซึ่งคือ 1,026 °R มาตรฐานความปลอดภัยจากอัคคีภัยในประเทศต่าง ๆ อ้างค่าเหล่านี้ในมาตราของตนเอง
ก๊าซสำหรับงานเชื่อม
เปลวไฟออกซีอะเซทิลีนถึงประมาณ 3,410 K ซึ่งคือ 6,138 °R ร้อนพอที่จะหลอมเหล็กกล้าที่ประมาณ 1,811 K หรือ 3,260 °R พลาสมาของการเชื่อมอาร์กเกิน 6,000 K หรือ 10,800 °R คู่มือการเชื่อมระบุอัตราการไหลของก๊าซและชนิดของเปลวไฟ และผู้ผลิตให้อุณหภูมิในมาตราใดก็ตามที่เหมาะกับตลาด
การเผาไหม้ของจรวด
อุณหภูมิห้องเผาไหม้ในเครื่องยนต์เคโรซีน-ออกซิเจนอยู่ที่ประมาณ 3,500 K ซึ่งคือ 6,300 °R และสำหรับไฮโดรเจน-ออกซิเจนประมาณ 3,300 K หรือ 5,940 °R ความเร็วไอเสียขึ้นอยู่กับรากที่สองของอุณหภูมิห้องเผาไหม้ ดังนั้นการเพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์ทำให้ความเร็วสูงขึ้น 5 เปอร์เซ็นต์ ตำราจรวดจากสหรัฐฯ มักใช้ °R ในสมการ
การจุดระเบิดด้วยการอัด
น้ำมันดีเซลติดไฟเพราะอากาศที่อัด 16 ต่อ 1 ถึงประมาณ 900 K เริ่มจาก 300 K หรือ 540 °R อุณหภูมิสุดท้ายคือ 300 × 16^0.4 = 909 K ซึ่งคือ 1,636 °R การสตาร์ทเย็นทำได้ยากเพราะเครื่องยนต์เย็นสูญเสียความร้อนให้ผนัง และหัวเผาช่วยได้ นักเรียนคำนวณอุณหภูมิสุดท้ายเป็นเคลวินหรือแรงคิน ไม่เคยเป็นเซลเซียสหรือฟาเรนไฮต์
การติดไฟเอง
ไฮโดรเจนติดไฟเองใกล้ 773 K ซึ่งคือ 1,391 °R โพรเพนใกล้ 723 K หรือ 1,301 °R และน้ำมันเบนซินใกล้ 530 K หรือ 954 °R กระดาษติดไฟใกล้ 506 K หรือ 911 °R ตัวเลขเหล่านี้กำหนดอุณหภูมิพื้นผิวที่ปลอดภัยสำหรับอุปกรณ์ในพื้นที่อันตราย และกฎระเบียบให้เป็นเซลเซียส โดยเอกสารของสหรัฐฯ เพิ่มฟาเรนไฮต์
การแผ่รังสีความร้อนจากเปลวไฟ
เปลวไฟแผ่รังสีตามกำลังสี่ของอุณหภูมิสัมบูรณ์ เปลวไฟที่ 2,000 K แผ่รังสีมากกว่าเปลวไฟที่ 1,000 K ถึง 16 เท่าต่อหน่วยพื้นที่ ในหน่วยอังกฤษคือ 3,600 °R เทียบกับ 1,800 °R ผู้ออกแบบเตาใช้มาตราใดก็ตามที่สูตรของตนต้องการ และการคำนวณ “แปลง °R เป็น K” ทำให้ผลลัพธ์สอดคล้องกัน
ค่าเพิ่มเติมสำหรับการแปลง °R เป็น K
รายการการแปลงที่ยาวขึ้น
หากค่าที่คุณต้องการไม่อยู่ในรายการแรก การแปลงเพิ่มเติมเหล่านี้อาจใกล้เคียงพอที่จะอ่านค่าได้โดยตรง:
- -273.15 °R = -151.75 K
- -100 °R = -55.5556 K
- -20 °R = -11.1111 K
- 10 °R = 5.55556 K
- 15 °R = 8.33333 K
- 25 °R = 13.8889 K
- 30 °R = 16.6667 K
- 50 °R = 27.7778 K
ข้อผิดพลาดทั่วไปในการคำนวณ “แปลง °R เป็น K”
การใช้ค่าชดเชย
สองมาตรานี้มีศูนย์ร่วมกัน ดังนั้นทั้ง 459.67 และ 273.15 จึงไม่มีบทบาท 540 °R คือ 300 K
การถือว่าแรงคินเป็นฟาเรนไฮต์
องศาเดียวกัน ศูนย์ต่างกัน 540 °R เท่ากับ 80.33 °F ไม่ใช่ 540 °F
การคูณในที่ที่ต้องหาร
เคลวินเป็นหน่วยที่ใหญ่กว่า ตัวเลขจึงลดลง หาก 540 °R กลายเป็น 972 แสดงว่าใช้ตัวคูณกลับด้าน
คำถามด่วน
วิธีการคำนวณ “แปลง °R เป็น K” คืออะไร
หารค่าแรงคินด้วย 1.8
540 °R คือกี่เคลวิน
300 K
491.67 °R คือกี่เคลวิน
273.15 K
0 °R คือกี่เคลวิน
0 K
ตัวเลขของฉันถูกเก็บหรือส่งไปหรือไม่
ไม่ มันอยู่บนอุปกรณ์ของคุณ
ไปที่ไหนต่อ
เครื่องมืออุณหภูมิอื่น ๆ แสดงไว้ที่นี่: แปลง °R เป็น °F, แปลง °R เป็น °C, แปลง °C เป็น K, แปลง °F เป็น K, แปลง K เป็น °C, แปลง km เป็น mi, แปลง mi เป็น km, แปลง L เป็น gal, แปลง gal เป็น L สำหรับทิศทางตรงกันข้าม ให้ใช้ แปลง K เป็น °R
สรุป: การคำนวณ “แปลง °R เป็น K” คือหารด้วย 1.8 และติดป้ายผลลัพธ์เป็น K โดยไม่มีเครื่องหมายองศา ตัวเลขที่คุณป้อนอยู่บนอุปกรณ์ของคุณ