แปลง K เป็น °C เคลวิน ↔ เซลเซียส ฟรี ออนไลน์ ปลอดภัย

ดวงดาว ดาวเคราะห์ และกล้องโทรทรรศน์: จากเคลวินเป็นเซลเซียส

พื้นผิวของดวงอาทิตย์อยู่ที่ 5772 K ยอดเมฆของก๊าซยักษ์อยู่ที่ 165 K และกระจกของกล้องโทรทรรศน์อวกาศถูกรักษาไว้ที่ 40 K หน้าเว็บของหอดูดาวและตำราเรียนอ้างอุณหภูมิเป็นเคลวินตลอด แต่ผู้อ่านส่วนใหญ่ตัดสินว่าร้อนหรือเย็นด้วยเซลเซียส หากต้องการแปลง K เป็น °C ให้ลบ 273.15 โดย 5772 K กลายเป็น 5498.85 °C, 165 K กลายเป็น −108.15 °C และ 40 K กลายเป็น −233.15 °C เครื่องคำนวณด้านบนลบให้ทันทีที่คุณพิมพ์ และส่วนด้านล่างผูกตัวเลขเข้ากับดวงดาว ดาวเคราะห์ ดวงจันทร์ และเครื่องมือวัด

คุณจะพบสูตรพร้อมตัวอย่างการคำนวณ ข้อมูลโดยสังเขปของแต่ละมาตราส่วน การเปรียบเทียบ การเดินดูดาราศาสตร์อย่างยาว และข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง การคำนวณทั้งหมดอยู่ในเบราว์เซอร์ของคุณ

วิธีแปลง K เป็น °C: ลบ 273.15

สูตร

สูตรคือ °C = K − 273.15 ดังนั้น 300 K คือ 26.85 °C, 373.15 K คือ 100 °C และ 4 K คือ −269.15 °C เมื่อแปลงกลับ ให้บวก 273.15 หากต้องการประมาณอย่างรวดเร็ว คุณลบ 273 ได้ ซึ่งเหลือความคลาดเคลื่อนเพียง 0.15 องศา

ตัวอย่างการคำนวณ

ดาวศุกร์มีพื้นผิวใกล้ 737 K ซึ่งคือ 463.85 °C ดาวอังคารเฉลี่ย 210 K หรือ −63.15 °C ดวงจันทร์ตอนเที่ยงวันขึ้นไปถึงประมาณ 390 K หรือ 116.85 °C และลดลงเหลือ 95 K ในตอนกลางคืน หรือ −178.15 °C ดาวพลูโตอยู่ใกล้ 44 K ซึ่งคือ −229.15 °C

ทำไมจึงเป็นการลบธรรมดา

หนึ่งเคลวินกับหนึ่งองศาเซลเซียสมีขนาดเท่ากัน มาตราส่วนทั้งสองต่างกันเพียงจุดเริ่มต้น เคลวินเริ่มที่ศูนย์สัมบูรณ์ เซลเซียสเริ่มที่จุดเยือกแข็งของน้ำ ซึ่งสูงกว่า 273.15 K

การทดสอบความสมเหตุสมผลอย่างรวดเร็ว

เซลเซียสเป็นตัวเลขที่ต่ำกว่าเสมอ หากผลการคำนวณ “แปลง K เป็น °C” มากกว่าค่าตั้งต้น แสดงว่าคุณบวกโดยผิดพลาด

เคลวิน

มาตราส่วนของนักดาราศาสตร์

เคลวินคือหน่วยอุณหภูมิตามระบบ SI โดยมีศูนย์อยู่ที่ศูนย์สัมบูรณ์ นักดาราศาสตร์ใช้เคลวินเพราะฟิสิกส์ของดาวฤกษ์และกฎการแผ่รังสีเขียนด้วยอุณหภูมิสัมบูรณ์ และเพราะอุณหภูมิเซลเซียสจะสูญเสียความหมายเมื่อถึงหลายล้านองศา

ที่ที่ปรากฏ

แคตตาล็อกดาว เอกสารข้อมูลดาวเคราะห์ ข้อกำหนดของกล้องโทรทรรศน์ และบทความจักรวาลวิทยา

มาตราเซลเซียส

มาตราส่วนของประสบการณ์ในชีวิตประจำวัน

มาตราเซลเซียสกำหนด 0 ที่จุดเยือกแข็งของน้ำ และ 100 ที่จุดเดือดที่ระดับน้ำทะเล เป็นมาตราที่ผู้คนใช้ตัดสินว่าร้อนหรือเย็น จึงเป็นมาตราส่วนที่ทำให้ตัวเลขทางดาราศาสตร์รู้สึกเป็นจริง

ที่ที่ปรากฏ

ข่าวประชาสัมพันธ์ บทเรียนในโรงเรียน พยากรณ์อากาศ และบทความวิทยาศาสตร์สำหรับสาธารณชน

เคลวินเทียบกับเซลเซียส

มาตราส่วนทั้งสองมีขั้นเท่ากัน ดังนั้นการเพิ่มขึ้น 10 K ก็คือการเพิ่มขึ้น 10 °C ค่าต่างกันอยู่ที่ 273.15 และสิ่งนี้สำคัญเฉพาะกับอุณหภูมิที่ใกล้ช่วงในชีวิตประจำวัน ที่พื้นผิวของดาวฤกษ์ ส่วนต่างนี้เป็นเพียงความคลาดเคลื่อนจากการปัดเศษ 5772 K กับ 5499 °C แทบจะเป็นข้อความเดียวกัน

การลบนี้แม่นยำ จึงไม่มีการปัดเศษเกี่ยวข้องในการแปลง ความผิดพลาดแบบคลาสสิกคือการสับสนระหว่างอุณหภูมิกับผลต่าง

ที่ที่การแปลงนี้ปรากฏ

ดวงอาทิตย์และดาวฤกษ์อื่น

โฟโตสเฟียร์ของดวงอาทิตย์อยู่ที่ 5772 K หรือ 5498.85 °C จุดดับบนดวงอาทิตย์เย็นกว่า ใกล้ 3800 K หรือ 3527 °C แกนกลางขึ้นไปถึงประมาณ 15.7 ล้าน K ดาวแคระแดงที่เย็นอยู่ใกล้ 3000 K ซึ่งคือ 2727 °C ขณะที่ดาวร้อนอย่างไรเจลขึ้นไปถึง 12,100 K หรือ 11,827 °C การคำนวณ “แปลง K เป็น °C” สำหรับดาวแต่ละดวงช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจมาตราส่วนได้โดยที่ส่วนต่างไม่มีผล

ดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ

ดาวพุธแกว่งจากประมาณ 700 K หรือ 427 °C ในตอนกลางวัน ไปเป็น 100 K หรือ −173 °C ในตอนกลางคืน ดาวศุกร์คงที่ที่ 737 K หรือ 464 °C โลกเฉลี่ย 288 K หรือ 15 °C ดาวอังคารอยู่ใกล้ 210 K หรือ −63 °C ที่ระดับหนึ่งบาร์ ดาวพฤหัสบดีอยู่ใกล้ 165 K หรือ −108 °C ดาวเสาร์ 134 K หรือ −139 °C ดาวยูเรนัส 76 K หรือ −197 °C และดาวเนปจูน 72 K หรือ −201 °C

ดวงจันทร์และดาวเคราะห์แคระ

ไททันมีพื้นผิวใกล้ 94 K หรือ −179 °C พื้นผิวของยูโรปาอยู่ใกล้ 100 K หรือ −173 °C เอนเซลาดัสประมาณ 75 K หรือ −198 °C และไทรทันราว 38 K หรือ −235 °C ซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นผิวที่เย็นที่สุดที่รู้จักในระบบสุริยะ ดาวพลูโตอยู่ใกล้ 44 K หรือ −229 °C

ชั้นสเปกตรัมและสี

ดาวฤกษ์ถูกแบ่งตามอุณหภูมิเป็นชั้น O, B, A, F, G, K และ M ดาวชนิด G เช่นดวงอาทิตย์อยู่ที่ 5200 ถึง 6000 K หรือ 4927 ถึง 5727 °C ดาวชนิด K อยู่ที่ 3700 ถึง 5200 K ชนิด M อยู่ที่ 2400 ถึง 3700 K และดาวชนิด O เกิน 30,000 K หรือประมาณ 29,727 °C ดาวที่ร้อนกว่าดูเป็นสีขาวอมฟ้า ดาวที่เย็นกว่าเป็นสีส้มหรือแดง ซึ่งเป็นเหตุผลที่ดาวบีเทลจุสดูเป็นสีแดง

ดาวหางและระบบสุริยะส่วนนอก

ดาวหางที่อยู่ไกลจากดวงอาทิตย์เป็นวัตถุเยือกแข็งที่ 30 ถึง 50 K หรือ −243 ถึง −223 °C เมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ น้ำแข็งจะระเหิดเมื่อพื้นผิวอุ่นขึ้นเกินประมาณ 150 K หรือ −123 °C สำหรับน้ำแข็งที่มีคาร์บอนไดออกไซด์มาก และ 200 K หรือ −73 °C สำหรับน้ำแข็งน้ำ แบบจำลองของดาวหางติดตามอุณหภูมิพื้นผิวเป็นเคลวิน

เครื่องยนต์จรวดและการกลับเข้าสู่บรรยากาศ

การเผาไหม้ในเครื่องยนต์จรวดขึ้นไปถึงประมาณ 3500 K หรือ 3227 °C ยานอวกาศที่เข้าสู่บรรยากาศจากวงโคจรต่ำเผชิญอุณหภูมิพื้นผิวใกล้ 1900 K หรือ 1627 °C ที่ขอบด้านหน้า ผู้ออกแบบโล่ป้องกันความร้อนระบุขีดจำกัดเป็นเคลวิน และค่าเซลเซียสเหมาะกับผู้อ่านทั่วไป ขั้นตอนการคำนวณ “แปลง K เป็น °C” จึงปรากฏในสรุปภารกิจทุกฉบับ

การแผ่รังสีวัตถุดำ

ทุกวัตถุที่มีอุณหภูมิจะปล่อยแสง วัตถุที่ 300 K หรือ 27 °C เรืองในช่วงอินฟราเรด วัตถุที่ 3000 K หรือ 2727 °C เรืองเป็นสีส้ม และวัตถุที่ 6000 K หรือ 5727 °C ดูเป็นสีขาว กฎของพลังค์ต้องใช้อุณหภูมิเป็นเคลวิน ดังนั้นการคำนวณสีของดาวใด ๆ จึงเริ่มด้วยการแปลง

สุริยุปราคาและโคโรนา

โคโรนาของดวงอาทิตย์มองเห็นได้ระหว่างสุริยุปราคาเต็มดวงและมีอุณหภูมิหนึ่งถึงสามล้านเคลวิน ร้อนกว่าพื้นผิวที่ 5772 K มาก สาเหตุของความต่างนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียง ที่หลายล้านองศา 273.15 เป็นเพียงความคลาดเคลื่อนจากการปัดเศษ ดังนั้นบทความวิจัยจึงพูดเป็นเคลวินหรือเมกะเคลวิน

น้ำแข็งบนโลกอันห่างไกล

น้ำแข็งบนยูโรปาที่ 100 K หรือ −173 °C แข็งเหมือนหิน น้ำแข็งมีเทนและไนโตรเจนบนดาวพลูโตที่ 44 K หรือ −229 °C ก่อตัวเป็นภูเขาและธารน้ำแข็ง ภารกิจวอยเอเจอร์และนิวฮอไรซันส์วัดอุณหภูมิด้วยเครื่องมืออินฟราเรด และผลการค้นพบปรากฏเป็นเคลวินในรายงานทางเทคนิค

จัดการแคตตาล็อกอุณหภูมิ

แคตตาล็อกดาวและดาวเคราะห์มักมาเป็นตารางเคลวิน คอลัมน์ใหม่ที่ใส่ =A2-273.15 ให้ค่าเซลเซียส และต้นฉบับยังคงไม่ถูกแตะต้องไว้อ้างอิง เนื่องจากช่วงค่ากว้างตั้งแต่ไม่กี่เคลวินไปจนถึงหลายพัน ให้ใช้สัญกรณ์วิทยาศาสตร์กับค่าที่ใหญ่ และทศนิยมสองตำแหน่งกับค่าที่เล็ก ใส่หน่วยในทุกส่วนหัวเพื่อให้แบ่งปันชีตได้อย่างปลอดภัย

การปัดเศษและความแม่นยำ

อุณหภูมิทางดาราศาสตร์แทบไม่เคยทราบได้แม่นยำกว่าไม่กี่เปอร์เซ็นต์ การเขียน 5498.85 °C สำหรับดวงอาทิตย์สื่อถึงความแม่นยำที่ข้อมูลไม่มี ให้ปัดเศษตามความแม่นยำของแหล่งที่มา เช่น 5500 °C และใช้สัญกรณ์วิทยาศาสตร์สำหรับหลายล้านเคลวิน

ทางลัดในใจ

ลบ 273 แล้วไปต่อ สำหรับ 300 K ค่า 27 °C เป็นการประมาณที่ดี สำหรับ 100 K คือ −173 °C สำหรับสิ่งที่สูงกว่าไม่กี่พันเคลวิน ส่วนต่างนี้ไม่ต้องสนใจได้ และค่าเซลเซียสก็แทบเป็นตัวเลขเดียวกัน

หลักไมล์ที่ควรจำ

273.15 K คือจุดเยือกแข็งของน้ำ 288 K คือค่าเฉลี่ยของโลก 373.15 K คือจุดเดือด 5772 K คือพื้นผิวดวงอาทิตย์ 77 K คือไนโตรเจนเหลว และ 2.7 K คือรังสีพื้นหลังของจักรวาล หากคุณจำหกค่านี้ได้ คุณก็วางตัวเลขใด ๆ ในบทความดาราศาสตร์ลงบนแผนที่ในใจได้

บันไดอ้างอิง

2.725 K คือ −270.4 °C 20 K คือ −253.15 °C 77 K คือ −196.15 °C 273.15 K คือ 0 °C 288 K คือ 14.85 °C 373.15 K คือ 100 °C 5772 K คือ 5498.85 °C บันไดเช่นนี้ทำให้ตรวจสอบอย่างรวดเร็วได้ง่าย

ดาวแคระขาวและดาวนิวตรอน

ดาวแคระขาวอายุน้อยอย่างซีเรียส บี มีพื้นผิวใกล้ 25,000 K หรือ 24,727 °C และเย็นลงช้า ๆ ตลอดหลายพันล้านปี ดาวนิวตรอนที่เพิ่งเกิดมีพื้นผิวใกล้หนึ่งล้านเคลวิน หรือประมาณ 1,000,000 °C ส่วนต่าง 273.15 หายไปที่ค่าเหล่านี้ และบทความวิชาชีพไม่สนใจเซลเซียสเลยด้วยซ้ำ

ตรวจสอบด้วยการย้อนกลับ

หากต้องการตรวจผลการแปลง K เป็น °C ใด ๆ ให้บวก 273.15 แล้วดูว่ากลับมาที่จุดเริ่มต้นหรือไม่ หาก 300 K กลายเป็น 26.85 °C แล้ว 26.85 บวก 273.15 ก็เท่ากับ 300 การทดสอบที่สองคือทิศทาง ตัวเลขเซลเซียสน้อยกว่าตัวเลขเคลวินเสมอ

ผลต่างของอุณหภูมิ

เมื่อเครื่องมือของยานสำรวจอุ่นขึ้น 5 K ก็อุ่นขึ้น 5 °C ผลต่างในหน่วยเคลวินเท่ากับผลต่างเดียวกันในหน่วยเซลเซียส อย่าลบ 273.15 จากผลต่างเด็ดขาด วิศวกรภารกิจอ้างช่วงอุณหภูมิ เช่น 60 K ระหว่างกลางวันกับกลางคืนบนพื้นผิว และช่วงเหล่านี้เหมือนกันในทั้งสองมาตราส่วน

เขียนหน่วยให้ถูกต้อง

เขียนเคลวินเป็น K โดยเว้นวรรคหลังตัวเลขและไม่มีเครื่องหมายองศา: 5772 K เขียนเซลเซียสเป็น °C โดยเว้นวรรค: 5499 °C นักเขียนวิทยาศาสตร์บางครั้งใส่ °K ตามความเคยชิน ซึ่งระบบ SI ไม่อนุญาต และบรรณาธิการจะทำเครื่องหมายว่าเป็นข้อผิดพลาด

ขอบของศูนย์สัมบูรณ์

ไม่มีวัตถุใดไปถึง 0 K ได้ แต่ห้องปฏิบัติการเข้าใกล้ได้ถึงระดับหนึ่งในพันล้านของเคลวิน บนโลก สถานที่ตามธรรมชาติที่หนาวที่สุดคือทวีปแอนตาร์กติกาที่ประมาณ 184 K ซึ่งคือ −89 °C อวกาศเอง ระหว่างกาแล็กซี ถูกทำให้อุ่นถึง 2.7 K โดยรังสีพื้นหลังของจักรวาล ดังนั้นแม้แต่อวกาศที่ว่างเปล่าที่สุดก็ยังสูงกว่าศูนย์สัมบูรณ์

การอ่านเอกสารข้อมูล

เอกสารข้อมูลดาวเคราะห์ของ NASA ระบุอุณหภูมิเฉลี่ยเป็นเคลวิน โดยปกติอยู่ข้างเซลเซียส ตัวเลขเป็นค่าเฉลี่ยทั่วพื้นผิวหรือที่ความดันมาตรฐาน ไม่ใช่สิ่งที่เทอร์โมมิเตอร์บนพื้นดินจะอ่านได้ ณ ช่วงเวลาหนึ่ง เมื่อคุณแปลงด้วยการคำนวณ “แปลง K เป็น °C” อย่าลืมว่าค่าเฉลี่ยซ่อนความแปรผันมากระหว่างกลางวันกับกลางคืน

ดาวแคระน้ำตาล

ดาวแคระน้ำตาลคือวัตถุที่เล็กเกินกว่าจะจุดปฏิกิริยาฟิวชันของไฮโดรเจน ดวงที่อุ่นที่สุดอยู่ใกล้ 2000 K หรือ 1727 °C และดวงที่เย็นที่สุดที่รู้จักมีเพียงไม่กี่ร้อยเคลวิน เช่น 300 ถึง 400 K ซึ่งคือ 27 ถึง 127 °C เทียบได้กับวันที่ร้อนหรือน้ำเดือด พวกมันเรืองในช่วงอินฟราเรดและถูกค้นพบด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่ไวต่อความร้อน การคำนวณ “แปลง K เป็น °C” ทำให้อุณหภูมิของวัตถุที่อยู่ไกลออกไปเป็นภาษาชีวิตประจำวัน

บรรยากาศและเมฆของดาวเคราะห์

ยอดเมฆของดาวพฤหัสบดีที่ระดับหนึ่งบาร์อยู่ใกล้ 165 K หรือ −108 °C และประกอบด้วยน้ำแข็งแอมโมเนีย ลึกลงไป อุณหภูมิเพิ่มขึ้นประมาณ 2 K ต่อกิโลเมตร ดังนั้นที่ระดับซึ่งเมฆน้ำอาจก่อตัวจึงใกล้ 273 K หรือ 0 °C ดาวเสาร์และดาวเนปจูนแสดงรูปแบบคล้ายกัน และแบบจำลองบรรยากาศของก๊าซยักษ์เขียนเป็นเคลวิน

ยานวอยเอเจอร์และไพโอเนียร์

ยานสำรวจห้วงอวกาศลึกพกเครื่องทำความร้อนจากไอโซโทปรังสีและผ้าห่มความร้อนเพื่อให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อุ่นอยู่ในความมืด เครื่องมือของวอยเอเจอร์ ซึ่งอยู่ไกลจากดวงอาทิตย์ ถูกรักษาไว้เหนือ 250 K หรือ −23 °C ทั้งที่อวกาศรอบตัวมันมีเพียงไม่กี่เคลวิน เมื่อกำลังไฟลดลง ทีมภารกิจปิดเครื่องทำความร้อน และอุณหภูมิเครื่องมือลดลงไม่กี่เคลวินในแต่ละปี การเปลี่ยนแปลงที่บันทึกทั้งเป็นเคลวินและเซลเซียส

เขตเอื้อต่อการอยู่อาศัย

น้ำเหลวมีอยู่ระหว่าง 273.15 K ถึง 373.15 K ที่หนึ่งบรรยากาศ นั่นคือระหว่าง 0 °C ถึง 100 °C อุณหภูมิสมดุลของดาวเคราะห์ขึ้นอยู่กับระยะห่างจากดาวฤกษ์และการสะท้อนแสง โลกจะอยู่ใกล้ 255 K หรือ −18 °C หากไม่มีปรากฏการณ์เรือนกระจก และค่าจริงที่ 288 K หรือ 15 °C มาจาก 33 K ที่ก๊าซเรือนกระจกเพิ่มเข้ามา

ฮอตจูปิเตอร์

ดาวเคราะห์นอกระบบบางดวงโคจรใกล้ดาวฤกษ์ของมันมากจนอุณหภูมิในตอนกลางวันขึ้นไปถึง 1500 ถึง 3000 K ซึ่งคือ 1227 ถึง 2727 °C เหล็กหลอมเหลวที่ 1811 K หรือ 1538 °C ดังนั้นโลหะที่นั่นจึงเป็นของเหลวหรือก๊าซ นักดาราศาสตร์วัดอุณหภูมิเหล่านี้โดยอ้อม จากแสงที่ดาวเคราะห์ปล่อยออกมา และระบุเป็นเคลวิน

กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์

เวบบ์รักษากระจกและเครื่องมือไว้ใกล้ 40 K ซึ่งคือ −233 °C หลังแผ่นกันแสงอาทิตย์ห้าชั้น เครื่องมืออินฟราเรดช่วงกลางถูกทำให้เย็นลงอีก เหลือประมาณ 7 K หรือ −266 °C โดยใช้เครื่องทำความเย็นแบบไครโอคูลเลอร์ ต้องมีความเย็นนี้เพื่อไม่ให้ความร้อนของกล้องเองกลบแสงอินฟราเรดจาง ๆ จากวัตถุที่อยู่ไกล รายงานทางวิศวกรรมใช้เคลวิน ขณะที่ข่าวให้ค่าเป็นเซลเซียส

เมฆโมเลกุล

เมฆที่ดาวฤกษ์ก่อตัวอยู่ในกลุ่มสถานที่ที่เย็นที่สุดในกาแล็กซี ที่ 10 ถึง 20 K ซึ่งคือ −263 ถึง −253 °C ที่อุณหภูมินั้นก๊าซจับกลุ่ม และแรงโน้มถ่วงสามารถเข้าครอบงำได้ นักดาราศาสตร์วิทยุที่เปรียบเทียบเมฆเช่นนี้กับพื้นผิวโลกที่ 288 K เห็นช่องว่างมากกว่า 270 K ซึ่งการคำนวณ “แปลง K เป็น °C” ช่วยให้นึกภาพได้

รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล

รังสีที่หลงเหลือจากเอกภพยุคต้นมีอุณหภูมิ 2.725 K หรือ −270.425 °C ตอนที่ปล่อยออกมานั้นร้อนกว่ามาก ประมาณ 3000 K หรือ 2727 °C เมื่ออะตอมเริ่มก่อตัวเป็นครั้งแรก การขยายตัวยืดแสงและทำให้เย็นลงด้วยตัวคูณประมาณ 1100 นับแต่นั้น ตัวเลขนี้ถูกอ้างเป็นเคลวินในตำราทุกเล่ม

สภาวะสุดขั้วของดวงจันทร์

เส้นศูนย์สูตรของดวงจันทร์ขึ้นไปถึงราว 390 K หรือ 117 °C ตอนเที่ยง และตกลงเหลือประมาณ 95 K หรือ −178 °C ตอนกลางคืน เพราะไม่มีบรรยากาศเก็บความร้อน ในหลุมอุกกาบาตที่อยู่ในเงาตลอดเวลาใกล้ขั้ว อุณหภูมิจมต่ำกว่า 40 K ซึ่งคือ −233 °C ได้ เย็นพอจะกักน้ำแข็งไว้ได้หลายพันล้านปี

ภารกิจดาวอังคาร

รถสำรวจดาวอังคารบันทึกอุณหภูมิอากาศที่แกว่งจากประมาณ 293 K หรือ 20 °C ตอนเที่ยงวันในฤดูร้อนใกล้เส้นศูนย์สูตร ไปจนถึง 150 K หรือ −123 °C ในคืนขั้วโลก ช่วงรายวันโดยทั่วไปคือ 70 ถึง 100 K รายงานภารกิจใช้เคลวิน แต่บทสรุปของสื่อแปลงเป็นเซลเซียส และการแปลง K เป็น °C อย่างรวดเร็วช่วยให้คุณตรวจตัวเลขของพวกเขาได้

ค่าเพิ่มเติมสำหรับแปลง K เป็น °C

รายการแปลงที่ยาวขึ้น

หากค่าที่คุณต้องการไม่อยู่ในรายการแรก การแปลงเพิ่มเติมเหล่านี้อาจใกล้พอที่จะอ่านค่าได้โดยตรง

• -273.15 K = -546.3 °C
• -100 K = -373.15 °C
• -20 K = -293.15 °C
• 10 K = -263.15 °C
• 15 K = -258.15 °C
• 25 K = -248.15 °C
• 30 K = -243.15 °C
• 50 K = -223.15 °C

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยเมื่อแปลง K เป็น °C

บวกแทนที่จะลบ

เซลเซียสเป็นตัวเลขที่เล็กกว่า หาก 300 K กลายเป็น 573.15 แสดงว่าคุณบวก

ลบจากผลต่าง

ช่วง 10 K คือช่วง 10 °C อย่าลบ 273.15 ออกจากมัน

เขียน °K

เคลวินไม่มีเครื่องหมายองศา ให้เขียน 300 K

คำถามสั้น ๆ

วิธีการคำนวณ “แปลง K เป็น °C” คืออะไร

ลบ 273.15 ออก

300 K เป็นกี่องศาเซลเซียส

26.85 °C

273.15 K เป็นกี่องศาเซลเซียส

0 °C

0 K เป็นกี่องศาเซลเซียส

−273.15 °C

ตัวเลขของฉันถูกเก็บหรือส่งไปหรือไม่

ไม่ ตัวเลขอยู่บนอุปกรณ์ของคุณ

ไปต่อที่ไหนดี

ตัวแปลงอุณหภูมิอื่น ๆ อยู่ในรายการนี้: แปลง K เป็น °F, แปลง K เป็น °R, แปลง °Ré เป็น °C, แปลง °F เป็น °C, แปลง °C เป็น °Ré, แปลง km เป็น mi, แปลง mi เป็น km, แปลง L เป็น gal, แปลง gal เป็น L หากคุณต้องการทิศทางตรงข้าม ให้ใช้ แปลง °C เป็น K

โดยสรุป การคำนวณ “แปลง K เป็น °C” คือการลบ 273.15 และผลลัพธ์ควรมีหน่วยกำกับ ตัวเลขที่คุณป้อนถูกประมวลผลบนอุปกรณ์ของคุณเท่านั้น