แปลง °F เป็น °R ฟาเรนไฮต์ ↔ แรงคิน ฟรี ออนไลน์ ปลอดภัย
พิมพ์อุณหภูมิเป็น ฟาเรนไฮต์ แล้วอ่านค่าเป็น แรงคิน ได้ทันที ความสัมพันธ์นี้แม่นยำตามนิยาม การคำนวณทำในเบราว์เซอร์ของคุณ และไม่มีอะไรถูกส่งไปที่ใด
ไม่มีการอัปโหลด
ค่าที่พบบ่อย — แปลง °F เป็น °R (ฟาเรนไฮต์ ↔ แรงคิน)
| °F | °R |
|---|---|
| -40 | 419.67 |
| 0 | 459.67 |
| 32 | 491.67 |
| 50 | 509.67 |
| 68 | 527.67 |
| 77 | 536.67 |
| 98.6 | 558.27 |
| 212 | 671.67 |
หน่วยเหล่านี้มาจากไหน
ฟาเรนไฮต์กำหนดจุดศูนย์ของเขาในปี 1724 ไว้ที่สิ่งที่เย็นที่สุดซึ่งเขาทำได้อย่างสม่ำเสมอ คือน้ำเกลือผสมน้ำแข็งกับน้ำ และกำหนดอุณหภูมิร่างกายไว้ใกล้ 96 เพื่อให้แบ่งสเกลของเขาออกเป็นส่วนย่อยได้ซ้ำแล้วซ้ำอีก เซลเซียสเผยแพร่สเกลของเขาในปี 1742 ในทิศทางกลับกัน คือให้ 0 เป็นจุดเดือดและ 100 เป็นจุดเยือกแข็ง และสเกลนี้ถูกกลับด้านหลังเขาเสียชีวิต ท่านจึงเป็นที่จดจำจากสเกลที่ตนเองไม่เคยใช้ เคลวินเป็นสเกลเดียวในสี่สเกลที่เริ่มต้นตรงจุดที่ไม่เหลืออะไรให้ดึงออกอีกแล้ว คือศูนย์สัมบูรณ์ ตั้งแต่ปี 2019 เคลวินถูกนิยามโดยกำหนดค่าคงที่ของโบลต์ซมันน์ แทนที่จะอิงกับจุดสามสถานะของน้ำ หน่วยเคลวินจึงไม่ขึ้นกับสารใดสารหนึ่งอีกต่อไป แรงคินคือองศาของฟาเรนไฮต์ที่นับจากศูนย์สัมบูรณ์ ส่วนเรโอมูร์ซึ่งมี 80 องศาระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือด ยังหลงเหลืออยู่ส่วนใหญ่ในสูตรอาหารเก่า ๆ และโรงงานทำชีสบางแห่ง
คุณพบหน่วยเหล่านี้ที่ไหน
เซลเซียสใช้กับการพยากรณ์อากาศ การทำอาหาร และการแพทย์ในเกือบทุกที่ ฟาเรนไฮต์ทำหน้าที่เดียวกันนี้ในสหรัฐอเมริกา และยังมีที่ยืนในการตั้งอุณหภูมิเตาอบและในสูตรอาหารอเมริกัน เคลวินเป็นของวิชาฟิสิกส์ อุณหภูมิสีของหลอดไฟและหน้าจอ และทุกสิ่งที่เย็นจัดจนเลขติดลบกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก แรงคินปรากฏในอุณหพลศาสตร์แบบอเมริกัน ส่วนเรโอมูร์ปรากฏหลัก ๆ ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นเหตุผลที่สูตรอาหารเก่าอาจทำให้คนที่อ่านโดยเข้าใจว่าเป็นเซลเซียสเข้าใจผิดได้
คำถามที่คนมักถาม
จริงหรือไม่ที่ −40 °C กับ −40 °F เท่ากัน?
จริง และเป็นจุดเดียวที่สองมาตราส่วนนี้ตรงกัน องศาฟาเรนไฮต์เล็กกว่าองศาเซลเซียส คือเก้าองศาต่อทุกห้าองศา และสองมาตราส่วนเริ่มจากศูนย์คนละจุด อุณหภูมิเดียวที่ความต่างของขนาดกับความต่างของจุดเริ่มต้นหักล้างกันพอดีคือลบสี่สิบ ต่ำกว่านั้น ตัวเลขฟาเรนไฮต์จะเป็นค่าที่ต่ำกว่าของสองมาตราส่วน
มาตราส่วนแรงคินคืออะไร?
เป็นมาตราส่วนสัมบูรณ์ที่แต่ละองศามีขนาดเท่ากับองศาฟาเรนไฮต์ ศูนย์แรงคินคือศูนย์สัมบูรณ์ และน้ำแข็งตัวที่ 491.67 °R หากจะแปลงจากเคลวินให้คูณด้วย 9/5 พบในงานวิศวกรรมและเทอร์โมไดนามิกส์บางส่วนของอเมริกา ซึ่งขั้นขนาดฟาเรนไฮต์สะดวกแต่ต้องการจุดศูนย์ที่แท้จริง
คำตอบแม่นยำหรือไม่?
ถ้าหน่วยทั้งสองกำหนดค่าอิงกันด้วยจำนวนเต็ม คำตอบก็แม่นยำ — หน้านี้บอกไว้เหนือตัวเลข และการปัดเศษมีเพียงในจำนวนหลักที่แสดง แต่ถ้าอัตราส่วนไม่เป็นทศนิยมจำกัด หน้านี้จะแสดง 12 หลักนัยสำคัญ และบอกว่าความสัมพันธ์นั้นเป็นค่าประมาณ แทนที่จะแสร้งว่าแม่นยำ
สิ่งที่ฉันพิมพ์จะออกจากอุปกรณ์ของฉันหรือไม่?
ไม่ การคำนวณทำในเบราว์เซอร์ของคุณ ไม่มีอะไรถูกอัปโหลด และก็ไม่มีเซิร์ฟเวอร์ให้อัปโหลดไปด้วย โหลดหน้านี้เพียงครั้งเดียว แล้วจะใช้งานต่อได้แม้ปิดเครือข่าย
โจทย์ตัวอย่างที่ใช้อุณหภูมิสัมบูรณ์: จากฟาเรนไฮต์เป็นแรงคิน
วิชาเทอร์โมไดนามิกส์และฟิสิกส์ในสหรัฐอเมริกามักมีโจทย์อย่าง “ยางรถที่ 50 °F ถูกทำให้อุ่นขึ้นถึง 95 °F” หรือ “กระป๋องที่ 70 °F ถูกให้ความร้อนถึง 130 °F” คำตอบที่ถูกต้องต้องใช้อุณหภูมิสัมบูรณ์ และเมื่อข้อมูลอยู่ในหน่วยฟาเรนไฮต์ ตัวเลือกที่เป็นธรรมชาติที่สุดคือมาตราแรงคิน การแปลง °F เป็น °R ทำได้โดยบวก 459.67 เช่น 32 °F เท่ากับ 491.67 °R, 70 °F เท่ากับ 529.67 °R และ 212 °F เท่ากับ 671.67 °R เครื่องคำนวณด้านบนบวกให้ทันทีที่คุณพิมพ์ และหัวข้อด้านล่างจะพาไปดูโจทย์ทั่วไปที่แสดงว่าทำไมการแปลงจึงสำคัญ และจะหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดแบบคลาสสิกได้อย่างไร
คุณจะพบสูตรพร้อมตัวอย่างที่คำนวณให้ดู ภาพรวมโดยย่อของแต่ละมาตราส่วน การเปรียบเทียบ ชุดโจทย์พร้อมเฉลย และข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง การคำนวณทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ และสิ่งที่คุณพิมพ์จะไม่ถูกส่งไปที่ใด
วิธีแปลง °F เป็น °R: บวก 459.67
สูตร
สูตรคือ °R = °F + 459.67 ดังนั้น 75 °F ได้ 534.67 °R, 100 °F ได้ 559.67 °R และ −40 °F ได้ 419.67 °R หากต้องการแปลงกลับ ให้ลบ 459.67 ตำราหลายเล่มปัดค่าคงที่นี้เป็น 460 ซึ่งใช้ได้ดีในการคำนวณแบบรวดเร็ว
ตัวอย่างที่คำนวณให้ดู
อากาศในห้องที่ 70 °F เท่ากับ 529.67 °R อุณหภูมิร่างกาย 98.6 °F เท่ากับ 558.27 °R ไข้ที่ 104 °F เท่ากับ 563.67 °R ไนโตรเจนเหลวที่ −320 °F เท่ากับ 139.67 °R และศูนย์สัมบูรณ์ที่ −459.67 °F เท่ากับ 0 °R
ทำไมจึงเป็นเพียงการบวก
หนึ่งองศาแรงคินและหนึ่งองศาฟาเรนไฮต์มีขนาดเท่ากัน ความแตกต่างของสองมาตราส่วนมีเพียงจุดศูนย์ ซึ่งห่างกัน 459.67 องศา จึงใช้การบวกเพียงครั้งเดียวก็ทำงานได้ครบ
การทดสอบความสมเหตุสมผลอย่างรวดเร็ว
ค่าแรงคินสูงกว่าค่าฟาเรนไฮต์อยู่ 459.67 เสมอ หากผลการคำนวณ “แปลง °F เป็น °R” ของคุณต่ำกว่าค่าที่ใส่เข้าไป แสดงว่าคุณลบแทนที่จะบวก
มาตราฟาเรนไฮต์
มาตราส่วนในชีวิตประจำวันของชาวอเมริกัน
ฟาเรนไฮต์กำหนดให้ 32 เป็นจุดเยือกแข็งของน้ำ และ 212 เป็นจุดเดือด เป็นมาตราส่วนที่ใช้บนเทอร์โมมิเตอร์ รายงานสภาพอากาศ และโจทย์ในตำราของสหรัฐอเมริกา ข้อมูลส่วนใหญ่ในวิชาของสหรัฐฯ จึงมาในหน่วยองศาเหล่านี้
พบได้ที่ไหน
เทอร์โมมิเตอร์ โจทย์ในตำรา ฉลากเครื่องใช้ไฟฟ้า และรายงานสภาพอากาศ
มาตราแรงคิน
มาตราส่วนสัมบูรณ์ในหน่วยอังกฤษ
แรงคินเริ่มที่ศูนย์สัมบูรณ์ และใช้องศาที่มีขนาดเท่ากับองศาฟาเรนไฮต์ ค่าไม่เคยติดลบ จึงนำไปใช้ได้โดยตรงในกฎของแก๊ส สูตรประสิทธิภาพ และกฎการแผ่รังสี สัญลักษณ์คือ °R
พบได้ที่ไหน
วิชาเทอร์โมไดนามิกส์ของสหรัฐอเมริกา คู่มือวิศวกรรม และตารางแก๊ส
ฟาเรนไฮต์เทียบกับแรงคิน
สองมาตราส่วนนี้มีขั้นเท่ากัน ดังนั้นการเปลี่ยนแปลง 50 °F จึงเท่ากับการเปลี่ยนแปลง 50 °R มีเพียงจุดศูนย์เท่านั้นที่ต่างกัน ซึ่งสำคัญสำหรับอัตราส่วน 100 °F ไม่ได้ร้อนเป็นสองเท่าของ 50 °F แต่ 559.67 °R เป็น 1.098 เท่าของ 509.67 °R กฎทางฟิสิกส์ที่ใช้อัตราส่วนของอุณหภูมิต้องใช้มาตราส่วนสัมบูรณ์
การบวกนี้เป็นค่าที่แน่นอน ดังนั้นการปัดเศษจึงเกิดขึ้นเฉพาะในผลลัพธ์ที่แสดง กับดักคือการนำกฎของแก๊สไปใช้กับตัวเลขฟาเรนไฮต์โดยตรง
การแปลงนี้ปรากฏที่ใดบ้าง
โจทย์ข้อ 1: ยางรถที่ร้อนขึ้น
ยางรถถูกเติมลมถึง 32 psig ที่ 50 °F แล้วขับจนถึง 95 °F แปลงเป็นค่าสัมบูรณ์ ความดันคือ 46.7 psia และอุณหภูมิคือ 509.67 °R และ 554.67 °R อัตราส่วนคือ 1.088 ดังนั้นความดันใหม่คือ 50.8 psia ซึ่งเท่ากับ 36.1 psig การใช้ฟาเรนไฮต์โดยตรงจะได้คำตอบที่ไร้เหตุผล จึงต้องเริ่มด้วยการคำนวณ “แปลง °F เป็น °R” ก่อน
โจทย์ข้อ 2: กระป๋องสเปรย์ที่ถูกทำให้ร้อน
กระป๋องที่ 70 psig และ 70 °F ถูกให้ความร้อนถึง 130 °F ความดันสัมบูรณ์คือ 84.7 psia อุณหภูมิคือ 529.67 °R และ 589.67 °R ความดันสุดท้ายคือ 94.3 psia ซึ่งเท่ากับ 79.6 psig นี่คือเหตุผลที่กระป๋องมีคำเตือนไม่ให้เก็บไว้ในที่ที่สูงกว่า 120 °F
โจทย์ข้อ 3: จำนวนโมลของอากาศ
อากาศ 10 ลูกบาศก์ฟุตที่ 14.7 psia และ 70 °F มีปริมาณเท่าใด เมื่อใช้ n = PV/RT โดย R = 10.73 psia·ft³/(lbmol·°R) และ T = 529.67 °R จะได้ n เท่ากับ 0.0259 lbmol ซึ่งเท่ากับอากาศ 0.75 lb อุณหภูมิต้องอยู่ในหน่วยแรงคินจึงจะใช้ค่า R นี้ได้
โจทย์ข้อ 4: บอลลูนในห้องที่อุ่นกว่า
บอลลูนบรรจุอากาศ 1 ft³ ที่ 70 °F ในห้องที่อุ่นกว่าที่ 100 °F ด้วยความดันเท่าเดิม จะบรรจุได้ 559.67/529.67 = 1.057 ft³ บอลลูนขยายใหญ่ขึ้นร้อยละ 5.7 กฎของชาร์ลส์ใช้อุณหภูมิสัมบูรณ์ ดังนั้นนักเรียนที่หาร 100 ด้วย 70 จะได้ 1.43 และบอลลูนที่ใหญ่ขึ้นเกือบครึ่งหนึ่ง ซึ่งผิดอย่างชัดเจน
โจทย์ข้อ 5: อากาศที่ถูกอัดขณะบิน
อากาศยานที่ความเร็ว Mach 0.8 ในอากาศที่ 60 °F หรือ 519.67 °R มีอุณหภูมิหยุดนิ่งเท่ากับ 519.67 × (1 + 0.2 × 0.64) = 586.2 °R ซึ่งเท่ากับ 126.5 °F อากาศที่จมูกเครื่องบินอุ่นกว่า 66 องศา นักบินมองเห็นสิ่งนี้เป็นความแตกต่างระหว่างอุณหภูมิอากาศรวมกับอุณหภูมิอากาศสถิต การคำนวณ “แปลง °F เป็น °R” ให้ค่าเริ่มต้น
การตรวจสอบด้วยสามัญสำนึก
ก่อนส่งคำตอบ ให้ตรวจว่าอุณหภูมิทุกค่าในสูตรกฎของแก๊สเป็นค่าสัมบูรณ์และเป็นบวก ค่าอย่าง 70 หรือ 100 ในอัตราส่วนเป็นสัญญาณเตือน อีกวิธีหนึ่งคือเปรียบเทียบขนาดของการเปลี่ยนแปลง อัตราส่วนใกล้ 1.05 เป็นเรื่องปกติสำหรับการเปลี่ยนแปลง 30 องศาที่อุณหภูมิห้อง ขณะที่อัตราส่วน 1.4 หมายความว่ามีบางอย่างผิดพลาด
ไนโตรเจนเหลวและฮีเลียมเหลว
ไนโตรเจนเหลวที่ −320 °F เท่ากับ 139.7 °R ออกซิเจนเหลวที่ −297 °F เท่ากับ 162.7 °R และฮีเลียมเหลวที่ −452 °F เท่ากับ 7.7 °R ตัวเลขบวกขนาดเล็กเหล่านี้แสดงว่าของเหลวเหล่านี้อยู่ใกล้ศูนย์สัมบูรณ์เพียงใด เมื่อหารด้วย 1.8 จะได้ 77.6, 90.4 และ 4.3 K ซึ่งเป็นค่าที่ใช้ในงานวิศวกรรมด้านความเย็นจัดในส่วนอื่นของโลก
ร่างกายมนุษย์
อุณหภูมิร่างกาย 98.6 °F เท่ากับ 558.27 °R และไข้ที่ 104 °F เท่ากับ 563.67 °R สูงกว่าเพียงร้อยละ 1 ในแง่สัมบูรณ์ แบบจำลองการถ่ายเทความร้อนของร่างกายใช้อุณหภูมิสัมบูรณ์สำหรับการแผ่รังสี ซึ่งความแตกต่างระหว่างผิวหนังที่ 91 °F กับผนังที่ 68 °F ปรากฏเป็นพจน์กำลังสี่
น้ำแข็งแห้งและความเย็น
น้ำแข็งแห้งระเหิดที่ −109.3 °F ซึ่งเท่ากับ 350.4 °R เมื่อถูกทำให้เย็นถึงอุณหภูมินั้น ภาชนะปิดสนิทที่บรรจุแก๊สจะสูญเสียความดันตามสัดส่วนของอุณหภูมิสัมบูรณ์ ขวดที่ปิดสนิทที่ 70 °F แล้วย้ายไปที่ −109 °F ความดันจะลดลงเหลือร้อยละ 66 เพราะ 350.4/529.67 = 0.66 ซึ่งจะไม่เห็นเมื่อใช้ตัวเลขฟาเรนไฮต์
สูตรในสเปรดชีต
ใส่ค่าฟาเรนไฮต์ในคอลัมน์ A และใช้ =A2+459.67 ในคอลัมน์ B สำหรับการแปลงกลับให้ใช้ =B2-459.67 สำหรับอัตราส่วนให้หารสองคอลัมน์แรงคินโดยตรง จัดรูปแบบให้มีทศนิยมสองตำแหน่งและเขียนหน่วยในหัวคอลัมน์ทุกคอลัมน์ เก็บคอลัมน์ค่าเดิมไว้เพื่อให้ตรวจสอบย้อนกลับได้
การปัดเศษและความแม่นยำ
ตำรามักปัด 459.67 เป็น 460 สำหรับอัตราส่วนของอุณหภูมิใกล้ 530 °R ความคลาดเคลื่อนคือร้อยละ 0.06 ซึ่งน้อยมากจนไม่ต้องสนใจ สำหรับงานที่ต้องการความแม่นยำ เช่น การสอบเทียบเครื่องมือ ให้เก็บทุกหลักไว้ รายงานผลด้วยจำนวนเลขนัยสำคัญเท่ากับค่าที่ใส่เข้าไปซึ่งมีความแม่นยำน้อยที่สุด
ทางลัดในใจ
บวก 460 แล้วลบออกหนึ่งในสาม สำหรับ 70 °F จะได้ 530 − 0.33 = 529.67 สำหรับ 212 °F จะได้ 672 − 0.33 = 671.67 ในการประมาณคร่าว ๆ 460 ก็เพียงพอ และต้องใช้ค่าแก้ไขเฉพาะกับตารางที่ต้องการความแม่นยำ
จุดสังเกตที่ควรจำ
0 °F เท่ากับ 459.67 °R, 32 °F เท่ากับ 491.67 °R, 59 °F เท่ากับ 518.67 °R, 68 °F เท่ากับ 527.67 °R, 98.6 °F เท่ากับ 558.27 °R และ 212 °F เท่ากับ 671.67 °R ด้วยหกค่านี้ คุณสามารถวางโจทย์ใดก็ได้ลงบนมาตราส่วนได้ในพริบตา
บันไดค่าอ้างอิง
−459.67 °F เท่ากับ 0 °R −320 °F เท่ากับ 139.7 °R −40 °F เท่ากับ 419.67 °R 0 °F เท่ากับ 459.67 °R 32 °F เท่ากับ 491.67 °R 100 °F เท่ากับ 559.67 °R 212 °F เท่ากับ 671.67 °R 1,000 °F เท่ากับ 1,459.67 °R บันไดแบบนี้ช่วยให้ตรวจสอบได้เร็วขึ้น
โจทย์ข้อ 6: กฎของแก๊สรวม
อากาศ 5 ft³ ที่ 14.7 psia และ 70 °F ถูกอัดถึง 44.7 psia และให้ความร้อนถึง 200 °F ปริมาตรคือ 5 × (14.7/44.7) × (659.67/529.67) = 2.05 ft³ อัตราส่วนแต่ละตัวมาจากปริมาณสัมบูรณ์ คำตอบสุดท้ายแสดงว่าการอัดจนความดันเป็นสามเท่าทำให้ปริมาตรลดลงร้อยละ 59 ไม่ใช่ 67 เพราะแก๊สร้อนขึ้น
การตรวจสอบโดยย้อนกลับ
หากต้องการตรวจผลการแปลง °F เป็น °R ใด ๆ ให้ลบ 459.67 แล้วดูว่ากลับมาที่ค่าเริ่มต้นหรือไม่ หาก 75 °F กลายเป็น 534.67 °R แล้ว 534.67 ลบ 459.67 ก็คือ 75 การทดสอบที่สองคือเครื่องหมาย แรงคินไม่เคยติดลบ ดังนั้นคำตอบที่ติดลบหมายความว่าค่าที่ใส่เข้าไปต่ำกว่าศูนย์สัมบูรณ์ ซึ่งเกิดขึ้นไม่ได้
ความเชื่อมโยงกับเคลวิน
ค่าแรงคินเท่ากับ 1.8 เท่าของค่าเคลวิน 527.67 °R คือ 293.15 K ซึ่งคือ 20 °C นักเรียนที่ต้องการตรวจผลซ้ำสามารถแปลงอุณหภูมิเดียวกันเป็นเคลวินแล้วเปรียบเทียบ เพราะทั้งสองเป็นมาตราส่วนสัมบูรณ์ อัตราส่วนของอุณหภูมิควรออกมาเท่ากัน
ผลต่างของอุณหภูมิ
การเปลี่ยนแปลง 50 °F คือการเปลี่ยนแปลง 50 °R การเปลี่ยนแปลง 25 °F คือ 25 °R อย่าบวก 459.67 เข้ากับผลต่าง ในสมดุลพลังงาน q = m cp ΔT ใช้ผลต่าง ดังนั้นฟาเรนไฮต์และแรงคินให้ความร้อนเท่ากัน และต้องแปลงก็ต่อเมื่อมีค่าสัมบูรณ์เข้ามาเกี่ยวข้อง
การเขียนหน่วยให้ถูกต้อง
เขียนแรงคินเป็น °R โดยเว้นวรรคหลังตัวเลข เช่น 529.67 °R ตำราบางเล่มเขียน R เพียงตัวเดียว ซึ่งอาจสับสนกับค่าคงที่ของแก๊ส ในรายงานให้ระบุมาตราส่วนไว้ข้างค่าแต่ละค่า หากตัวเลขเป็นผลต่าง ให้เขียน “deg R” หรือ “°R” และระบุไว้ในข้อความ
ทำไมไม่ใช้เคลวินเลย
หลายวิชาเปลี่ยนไปใช้ SI และเคลวินแล้ว แต่แนวปฏิบัติของอเมริกันจำนวนมาก ตั้งแต่มาตรฐานหม้อไอน้ำไปจนถึงซอฟต์แวร์รุ่นเก่า ยังใช้หน่วยอังกฤษ การเรียนรู้แรงคินทำให้นักเรียนอ่านแหล่งข้อมูลเหล่านั้นได้โดยไม่ต้องแปลงทุกตัวเลขเป็น SI ขั้นตอนสั้น ๆ ที่มีสูตรการคำนวณ “แปลง °F เป็น °R” อยู่ในใจคือคำตอบที่ใช้ได้จริง
โจทย์ข้อ 7: ขวดปิดสนิทในรถที่ร้อน
ขวดแข็งที่ปิดสนิทบรรจุอากาศที่ 14.7 psia และ 70 °F ภายในรถร้อนถึง 140 °F แปลงเป็น 529.67 °R และ 599.67 °R ความดันจะกลายเป็น 14.7 × 1.132 = 16.6 psia เพิ่มขึ้น 1.9 psi ฝาขวดทนได้ แต่กระป๋องบางอาจบวม นักเรียนที่ใช้อัตราส่วนฟาเรนไฮต์ 2 จะทำนายความดัน 29.4 psia ซึ่งคลาดเคลื่อนไปมาก การแปลง °F เป็น °R อย่างรวดเร็วแสดงความแตกต่างนี้
โจทย์ข้อ 8: การเปิดตารางไอน้ำ
อุณหภูมิอิ่มตัวของไอน้ำที่ 100 psia อยู่ที่ประมาณ 328 °F ซึ่งเท่ากับ 787.7 °R ไอน้ำที่ 14.7 psia อยู่ที่ 212 °F หรือ 671.67 °R อัตราส่วนของอุณหภูมิอิ่มตัวสัมบูรณ์คือ 1.173 ทั้งที่อัตราส่วนฟาเรนไฮต์คือ 1.55 ตารางสมบัติแสดง °F ไว้ที่ขอบ แต่เอนโทรปีและความร้อนจำเพาะเป็นต่อ °R ดังนั้นจึงมักมีการแปลงแฝงอยู่
โจทย์ข้อ 9: ความเร็วเสียง
ในหน่วยอังกฤษ ความเร็วเสียงในอากาศคือ 49.02 คูณด้วยรากที่สองของ T ในหน่วย °R มีหน่วยเป็นฟุตต่อวินาที ที่ 70 °F ค่า T คือ 529.67 °R และความเร็วคือ 1,128 ft/s ที่ 0 °F คือ 1,051 ft/s และที่ 100 °F คือ 1,160 ft/s เช้าที่หนาวจัดลดความเร็วลงประมาณร้อยละ 7 เมื่อเทียบกับวันที่อากาศอบอุ่น
โจทย์ข้อ 10: ความหนาแน่นของอากาศ
ความหนาแน่นของอากาศเป็นไปตาม ρ = P/(RT) โดย R = 53.35 ft·lbf/(lbm·°R) สำหรับอากาศ ที่ 59 °F หรือ 518.67 °R และ 14.7 psia ความหนาแน่นคือ 0.0765 lbm/ft³ ที่ 100 °F หรือ 559.67 °R ลดลงเหลือ 0.0709 lbm/ft³ ที่ 0 °F หรือ 459.67 °R เพิ่มขึ้นเป็น 0.0863 การใช้ฟาเรนไฮต์ในสูตรจะให้ความหนาแน่นเป็นอนันต์ที่ 0 °F
โจทย์ข้อ 11: ประสิทธิภาพแบบคาร์โนต์
เครื่องยนต์อุดมคติรับความร้อนที่ 1,000 °F และคายความร้อนที่ 100 °F แปลงเป็น 1,459.67 °R และ 559.67 °R ประสิทธิภาพคือ 1 − 559.67/1,459.67 = ร้อยละ 61.7 เครื่องยนต์จริงทำได้ร้อยละ 30 ถึง 40 ตัวเลขฟาเรนไฮต์จะให้ 1 − 100/1,000 = ร้อยละ 90 ซึ่งประเมินสูงเกินไปมาก โจทย์ประสิทธิภาพทุกข้อเริ่มด้วยการคำนวณ “แปลง °F เป็น °R” เพราะสูตรเปรียบเทียบอุณหภูมิสัมบูรณ์สองค่า
โจทย์ข้อ 12: ตู้เย็น
ช่องแช่แข็งที่ 0 °F ในครัวที่ 100 °F มีสัมประสิทธิ์สมรรถนะอุดมคติเท่ากับ 459.67/100 = 4.6 ช่องแช่แข็งจริงอาจทำได้ 1.5 หรือ 2 การเพิ่มอุณหภูมิห้องเป็น 110 °F ทำให้ค่าอุดมคติลดลงเป็น 4.2 ตัวเลขเหล่านี้แสดงว่าครัวที่ร้อนทำให้ประสิทธิภาพแย่ลงอย่างไร และเป็นผลมาจากอุณหภูมิสัมบูรณ์
โจทย์ข้อ 13: เครื่องอัดอากาศ
อากาศที่ 70 °F หรือ 529.67 °R ถูกอัดแบบอะเดียแบติกจนความดันเป็นหกเท่า อุณหภูมิขาออกคือ 529.67 × 6^0.2857 = 883.7 °R ซึ่งเท่ากับ 424 °F ตัวทำความเย็นลดลงมาที่ 100 °F ก่อนขั้นถัดไป นักเรียนที่ลืมแปลงเป็นแรงคินจะทำนาย 70 × 1.67 = 117 °F ซึ่งเป็นคำตอบที่ห่างไกลจากความเป็นจริง
โจทย์ข้อ 14: การแผ่รังสี
พื้นผิวร้อนแผ่รังสีตามสัดส่วนของกำลังสี่ของอุณหภูมิสัมบูรณ์ การเพิ่มพื้นผิวจาก 1,000 °F เป็น 1,500 °F หรือจาก 1,459.67 °R เป็น 1,959.67 °R ทำให้การแผ่รังสีเพิ่มขึ้น (1,959.67/1,459.67)⁴ = 3.25 เท่า หากใช้ฟาเรนไฮต์จะได้ 5 เท่า ซึ่งประเมินผลสูงเกินจริง
โจทย์ข้อ 15: ปั๊มความร้อน
ปั๊มความร้อนที่ทำความร้อนให้บ้านที่ 70 °F จากอากาศภายนอกที่ 20 °F มี COP อุดมคติเท่ากับ 529.67/50 = 10.6 เครื่องจริงทำได้ 3 ถึง 4 เมื่ออุณหภูมิภายนอกลดลงเหลือ 0 °F ค่า COP อุดมคติลดลงเป็น 7.6 ซึ่งแสดงว่าทำไมสมรรถนะจึงแย่ลงในอากาศหนาวจัด การคำนวณต้องใช้แรงคินสำหรับอุณหภูมิภายในอาคาร
ค่าเพิ่มเติมสำหรับแปลง °F เป็น °R
รายการแปลงที่ยาวขึ้น
หากค่าที่คุณต้องการไม่อยู่ในรายการแรก การแปลงเพิ่มเติมเหล่านี้อาจใกล้เคียงพอที่จะอ่านค่าได้โดยตรง
- -273.15 °F = 186.52 °R
- -100 °F = 359.67 °R
- -20 °F = 439.67 °R
- 10 °F = 469.67 °R
- 15 °F = 474.67 °R
- 25 °F = 484.67 °R
- 30 °F = 489.67 °R
- 50 °F = 509.67 °R
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยเมื่อแปลง °F เป็น °R
ใช้ฟาเรนไฮต์ในกฎของแก๊ส
กฎของแก๊สต้องใช้อุณหภูมิสัมบูรณ์ ยางรถไม่ได้เปลี่ยนความดันตามอัตราส่วนของตัวเลขฟาเรนไฮต์
บวกเข้ากับผลต่าง
การเปลี่ยนแปลง 50 °F คือการเปลี่ยนแปลง 50 °R อย่าบวก 459.67
สับสนระหว่างแรงคินกับเคลวิน
สองมาตราส่วนนี้ต่างกันด้วยตัวคูณ 1.8 529.67 °R คือ 294.26 K ไม่ใช่ 529.67 K
คำตอบสั้น ๆ
จะแปลง °F เป็น °R ได้อย่างไร
บวก 459.67
68 °F เป็นแรงคินเท่าไร
527.67 °R
32 °F เป็นแรงคินเท่าไร
491.67 °R
ศูนย์สัมบูรณ์ในหน่วยฟาเรนไฮต์คือเท่าไร
−459.67 °F
ตัวเลขของฉันออกจากอุปกรณ์หรือไม่
ไม่ การคำนวณทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ
หน้าอื่นและบทสรุป
สำหรับการแปลงอุณหภูมิอื่น ๆ ดู แปลง °F เป็น K, แปลง °F เป็น °Ré, แปลง °C เป็น °R, แปลง K เป็น °R, แปลง °R เป็น °C, แปลง km เป็น mi, แปลง mi เป็น km, แปลง L เป็น gal, แปลง gal เป็น L ส่วนทิศทางตรงกันข้ามคือ แปลง °R เป็น °F
โดยสรุป การคำนวณ “แปลง °F เป็น °R” หมายถึงการบวก 459.67 และเขียนหน่วยไว้ข้างคำตอบ ตัวเลขของคุณถูกคำนวณในเครื่อง โดยไม่ต้องมีบัญชีและไม่ต้องอัปโหลด