แปลง °C เป็น °R เซลเซียส ↔ แรงคิน ฟรี ออนไลน์ ปลอดภัย

มาตราส่วนแรงคิน: มาตราส่วนสัมบูรณ์ที่ถูกลืม จากเซลเซียส

เกือบทุกคนรู้จักเซลเซียส ฟาเรนไฮต์ และเคลวิน แต่น้อยคนที่เคยพบมาตราส่วนแรงคิน ซึ่งวิศวกรชาวสกอตแลนด์ วิลเลียม แรงคิน เสนอไว้ในปี 1859 มันเริ่มที่ศูนย์สัมบูรณ์เหมือนเคลวิน แต่องศามีขนาดเท่าองศาฟาเรนไฮต์ ทำให้สะดวกสำหรับวิศวกรที่ทำงานกับหน่วยอังกฤษ การแปลง °C เป็น °R ทำได้โดยบวก 273.15 แล้วคูณด้วย 9/5 เช่น 0 °C เท่ากับ 491.67 °R, 25 °C เท่ากับ 536.67 °R และ 100 °C เท่ากับ 671.67 °R เครื่องคำนวณด้านบนทำทั้งสองขั้นตอนให้ทันทีที่คุณพิมพ์ และหัวข้อด้านล่างเล่าเรื่องราวของมาตราส่วนนี้ ว่ายังปรากฏอยู่ที่ใด และตัวเลขของมันมีความหมายอย่างไร

คุณจะพบสูตรพร้อมตัวอย่างที่คำนวณให้ดู ภาพรวมโดยย่อของแต่ละมาตราส่วน การเปรียบเทียบ กรณีต่าง ๆ จำนวนมากจากประวัติศาสตร์วิศวกรรม และข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง การคำนวณทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ และสิ่งที่คุณพิมพ์จะไม่ถูกส่งไปที่ใด

วิธีแปลง °C เป็น °R: บวก 273.15 แล้วคูณด้วย 9/5

สูตร

สูตรคือ °R = (°C + 273.15) × 9/5 ซึ่งเหมือนกับ °C × 1.8 + 491.67 ดังนั้น 15 °C คือ (15 + 273.15) × 1.8 = 518.67 °R, 37 °C คือ 558.27 °R และ −40 °C คือ 419.67 °R หากต้องการแปลงกลับ ให้หารด้วย 1.8 แล้วลบ 273.15

ตัวอย่างที่คำนวณให้ดู

น้ำแข็งตัวที่ 0 °C ซึ่งคือ 491.67 °R และเดือดที่ 100 °C ซึ่งคือ 671.67 °R ไนโตรเจนเหลวที่ −195.8 °C คือ 139.2 °R ไอน้ำที่ 500 °C คือ 1,391.67 °R และศูนย์สัมบูรณ์ −273.15 °C คือ 0 °R

ทำไมจึงมีสองขั้นตอน

แรงคินเริ่มที่ศูนย์สัมบูรณ์ ดังนั้นก่อนอื่นคุณเลื่อนค่าเซลเซียสไป 273.15 เพื่อให้ได้เคลวิน จากนั้นจึงขยายองศา หนึ่งองศาแรงคินเท่ากับ 5/9 ของเคลวิน คุณจึงคูณด้วย 9/5

การตรวจสอบความสมเหตุสมผลอย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าค่าที่ป้อนเป็นเท่าใด ค่าแรงคินต้องเท่ากับ 1.8 เท่าของค่าเคลวินพอดี หากไม่ใช่ แสดงว่าใช้ค่าชดเชยหรือตัวคูณผิด

มาตราส่วนเซลเซียส

มาตราส่วนของน้ำ

มาตราส่วนเซลเซียสกำหนดให้ 0 เป็นจุดเยือกแข็งของน้ำ และ 100 เป็นจุดเดือดที่ความดันมาตรฐาน เป็นมาตราส่วนของเกือบทุกประเทศ และเป็นฐานของเคลวินในทางวิทยาศาสตร์

พบได้ที่ไหน

เทอร์โมมิเตอร์ การพยากรณ์อากาศ ห้องปฏิบัติการ และมาตรฐานสากล

มาตราส่วนแรงคิน

มาตราส่วนสัมบูรณ์ที่ใช้องศาขนาดเท่าฟาเรนไฮต์

แรงคินเป็นมาตราส่วนเทอร์โมไดนามิกส์สัมบูรณ์ที่มีศูนย์อยู่ที่ศูนย์สัมบูรณ์ หนึ่งองศาแรงคินเท่ากับหนึ่งองศาฟาเรนไฮต์ และสัญลักษณ์คือ °R มาตราส่วนนี้ริเริ่มโดยวิลเลียม จอห์น แมกควอร์น แรงคิน ผู้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมโยธาและกลศาสตร์ที่เมืองกลาสโกว์

พบได้ที่ไหน

ตำราเทอร์โมไดนามิกส์ของอเมริกา ตารางไอน้ำและแก๊สในหน่วยอังกฤษ และคู่มือด้านอวกาศและนิวเคลียร์บางเล่ม

เซลเซียสเทียบกับแรงคิน

หนึ่งองศาเซลเซียสเท่ากับ 1.8 องศาแรงคิน การเพิ่มขึ้น 10 °C คือการเพิ่มขึ้น 18 °R ค่าสัมบูรณ์เชื่อมโยงกันด้วยสูตร 20 °C คือ 527.67 °R เนื่องจากแรงคินเป็นมาตราส่วนสัมบูรณ์ อัตราส่วนของอุณหภูมิในแรงคินจึงเท่ากับในเคลวิน ซึ่งเป็นเหตุผลที่ใช้ในสูตรของกฎแก๊สและประสิทธิภาพได้ ในขณะที่เซลเซียสใช้ไม่ได้

สูตรนี้แน่นอน ดังนั้นการปัดเศษจึงเกิดขึ้นเฉพาะในคำตอบที่แสดง ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการสับสนระหว่างแรงคินกับฟาเรนไฮต์ และการสับสนมาตราส่วนนี้กับวัฏจักรแรงคิน

การแปลงนี้ปรากฏที่ใดบ้าง

ตารางสมบัติในหน่วยอังกฤษ

ตำราเทอร์โมไดนามิกส์ที่เขียนสำหรับนักศึกษาอเมริกันรวบรวมสมบัติของอากาศและไอน้ำเป็นตารางในหน่วยอังกฤษ เอนโทรปีอยู่ในหน่วย Btu ต่อปอนด์ต่อองศาแรงคิน และค่าคงที่ของแก๊สสำหรับอากาศคือ 53.35 ft·lbf/(lbm·°R) นักศึกษาที่มีข้อมูลเป็นเซลเซียสต้องคำนวณ “แปลง °C เป็น °R” ก่อนค้นหาหรือใช้ค่า

บรรยากาศมาตรฐาน

บรรยากาศมาตรฐานที่ระดับน้ำทะเลคือ 15 °C หรือ 518.67 °R ในสตราโตสเฟียร์ชั้นล่างคือ −56.5 °C หรือ 389.97 °R แผนภูมิสมรรถนะของอากาศยานใช้อัตราส่วนของอุณหภูมิท้องถิ่นต่ออุณหภูมิที่ระดับน้ำทะเล ซึ่งเป็นตัวเลขไร้มิติที่คำนวณจากอุณหภูมิสัมบูรณ์

กฎของแก๊ส

ในหน่วยอังกฤษ กฎของแก๊สเขียนด้วยค่าคงที่สากล 10.73 psia·ft³ ต่อ lbmol ต่อ °R การใช้ฟาเรนไฮต์หรือเซลเซียสจะให้ผลที่ไร้สาระ วิศวกรจึงแปลงเป็นแรงคินก่อน แล้วจึงคำนวณ การคำนวณเดียวกันใน SI ใช้เคลวินและ 8.314 J/(mol·K)

วิลเลียม แรงคิน วิศวกร

วิลเลียม แรงคิน เกิดที่เอดินบะระในปี 1820 เป็นวิศวกรโยธาที่ได้เป็นศาสตราจารย์ที่กลาสโกว์ในปี 1855 เขาทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักรไอน้ำ การต่อเรือ ดิน และโครงสร้าง และตีพิมพ์ผลงานอย่างกว้างขวาง รวมถึงคู่มือกลศาสตร์ประยุกต์ที่มีชื่อเสียง เขาเป็นผู้เสนอคำว่าพลังงานศักย์และพลังงานจริง ซึ่งคำหลังภายหลังถูกเปลี่ยนชื่อเป็นพลังงานจลน์ เขายังแต่งเพลงตลกเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ซึ่งบางเพลงยังคงมีคนร้องอยู่

กฎแก๊สอุดมคติในโรงงาน

ถังลมอัดขนาด 10 ลูกบาศก์ฟุตที่ 100 psia และ 520 °R บรรจุอากาศประมาณ 0.18 ปอนด์-โมล เมื่อทำให้ถังร้อนถึง 560 °R ความดันจะเพิ่มขึ้น 7.7 เปอร์เซ็นต์ เป็น 107.7 psia การทำเช่นเดียวกันในเซลเซียสจะต้องแปลงอุณหภูมิทั้งสองเป็นมาตราส่วนสัมบูรณ์ก่อน ดังนั้นขั้นตอนการคำนวณ “แปลง °C เป็น °R” จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้

การทำความเย็น

ตำราการทำความเย็นของอเมริกาคำนวณสัมประสิทธิ์สมรรถนะด้วยอุณหภูมิแรงคิน สำหรับเครื่องระเหยที่ 5 °F ซึ่งคือ 464.67 °R และเครื่องควบแน่นที่ 100 °F หรือ 559.67 °R COP การทำความเย็นแบบคาร์โนต์คือ 464.67 หารด้วย 95 ซึ่งได้ 4.89 คำตอบเดียวกันในเคลวินได้จาก 258.15 หารด้วย 52.8 อัตราส่วนไม่ขึ้นกับมาตราส่วนตราบใดที่มาตราส่วนนั้นเป็นแบบสัมบูรณ์

การถ่ายเทความร้อนด้วยการแผ่รังสี

ในหน่วยอังกฤษ ค่าคงที่สเตฟาน–โบลต์ซมันน์คือ 0.1714 × 10⁻⁸ Btu ต่อชั่วโมงต่อตารางฟุตต่อ °R⁴ พื้นผิวที่ 540 °R ซึ่งคือ 300 K แผ่รังสีประมาณ 146 Btu ต่อชั่วโมงต่อตารางฟุต ใน SI พื้นผิวเดียวกันแผ่ 459 W/m² การคำนวณ “แปลง °C เป็น °R” แปลงอุณหภูมิ และตัวคูณแยกต่างหากแปลงฟลักซ์ความร้อน

วิศวกรรมเคมี

วิศวกรกระบวนการที่ทำงานในอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของสหรัฐฯ ใช้แรงคินในสมการสถานะและแผนภูมิสหสัมพันธ์รุ่นเก่า อุณหภูมิวิกฤตเทียมของส่วนผสมแก๊สถูกทำเป็นตารางใน °R แก๊สธรรมชาติที่มีอุณหภูมิวิกฤตเทียม 400 °R อยู่ที่ 222 K ซึ่งคือ −51 °C ซอฟต์แวร์สมัยใหม่ใช้เคลวิน แต่แผนภูมิรุ่นเก่ายังคงอยู่ในคู่มือหลายเล่ม

กังหันแก๊ส

อัตราส่วนอุณหภูมิของกังหันแก๊สระหว่างห้องเผาไหม้กับทางเข้าคอมเพรสเซอร์เป็นตัวเลขสำคัญในการออกแบบ เมื่อทางเข้ากังหันอยู่ที่ 1,500 K หรือ 2,700 °R และอากาศอยู่ที่ 288 K หรือ 518 °R อัตราส่วนคือ 5.2 ในทั้งสองมาตราส่วน วิศวกรในสหรัฐฯ รายงานเป็นแรงคิน ส่วนที่อื่นรายงานเป็นเคลวิน และอัตราส่วนไม่ขึ้นกับทางเลือกนั้น

สูตรในสเปรดชีต

ใส่ค่าเซลเซียสไว้ในคอลัมน์ A และใช้ =(A2+273.15)*9/5 ในคอลัมน์ B สำหรับการแปลงกลับ ใช้ =B2/1.8-273.15 สำหรับความต่างอุณหภูมิ ให้คูณด้วย 1.8 และไม่ต้องบวกอะไร ใส่ป้ายหน่วยให้ทุกคอลัมน์ และใช้ทศนิยมสองตำแหน่งสำหรับค่าที่ใกล้อุณหภูมิห้อง

การปัดเศษและความแม่นยำ

สูตรนี้แน่นอน ดังนั้นค่าแรงคินจึงมีหลักที่ถูกต้องเท่ากับค่าเซลเซียสที่ป้อน ตารางระบุอุณหภูมิมาตรฐานที่ระดับน้ำทะเลเป็น 518.67 °R การปัดเป็น 519 ใช้ได้กับงานคร่าว ๆ แต่ไม่เหมาะกับตารางที่นำไปใช้ในการคำนวณอื่น เพราะความคลาดเคลื่อนจากการปัดเศษจะสะสม

ทางลัดในใจ

คูณค่าเซลเซียสด้วย 1.8 แล้วบวก 492 สำหรับ 20 °C จะได้ 36 บวก 492 ซึ่งคือ 528 เทียบกับค่าที่แน่นอน 527.67 สำหรับ 100 °C จะได้ 180 บวก 492 ซึ่งคือ 672 เทียบกับ 671.67 แม่นยำถึงไม่ถึงครึ่งองศา ซึ่งเพียงพอสำหรับการประมาณ

ค่าสำคัญที่ควรจำ

0 °C คือ 491.67 °R, 15 °C คือ 518.67 °R, 20 °C คือ 527.67 °R, 37 °C คือ 558.27 °R และ 100 °C คือ 671.67 °R ด้วยค่าเหล่านี้ คุณสามารถหาตำแหน่งของค่าใดก็ได้ในตารางหน่วยอังกฤษ จำไว้ว่าค่าแรงคินเท่ากับ 1.8 เท่าของค่าเคลวินเสมอ

บันไดอ้างอิง

−273.15 °C คือ 0 °R, −196 °C คือ 138.9 °R, −40 °C คือ 419.67 °R, 0 °C คือ 491.67 °R, 25 °C คือ 536.67 °R, 100 °C คือ 671.67 °R, 500 °C คือ 1,391.67 °R, 1,000 °C คือ 2,291.67 °R บันไดแบบนี้ช่วยให้ตรวจสอบได้เร็วขึ้น

ทำไมแรงคินจึงเสนอมาตราส่วนนี้

ในปี 1848 วิลเลียม ทอมสัน ซึ่งต่อมาเป็นลอร์ดเคลวิน ได้เสนอมาตราส่วนสัมบูรณ์ที่ใช้องศาขนาดเท่าเซลเซียส วิศวกรที่ใช้ฟาเรนไฮต์ยังคงต้องการมาตราส่วนสัมบูรณ์ในหน่วยของตนเอง วิธีแก้ของแรงคินในปี 1859 คือคงองศาฟาเรนไฮต์ไว้และย้ายศูนย์ไปที่ศูนย์สัมบูรณ์ ซึ่งใช้งานได้จริงสำหรับตารางไอน้ำและสูตรของยุคอุตสาหกรรม

การตรวจสอบโดยการย้อนกลับ

หากต้องการตรวจผลลัพธ์ของการ แปลง °C เป็น °R ใด ๆ ให้หารด้วย 1.8 แล้วลบ 273.15 หาก 25 °C กลายเป็น 536.67 °R แล้ว 536.67 หารด้วย 1.8 ได้ 298.15 และลบ 273.15 ได้ 25 การทดสอบที่สองคือเครื่องหมาย แรงคินไม่มีทางติดลบ

ความสัมพันธ์กับฟาเรนไฮต์

แรงคินคือฟาเรนไฮต์บวก 459.67 ดังนั้น 77 °F คือ 536.67 °R เท่ากับ 25 °C คุณไปถึงแรงคินจากเซลเซียสผ่านฟาเรนไฮต์ได้ ด้วย °C × 1.8 + 32 แล้วบวก 459.67 ซึ่งเท่ากับ °C × 1.8 + 491.67 คือสูตรข้างต้น ทั้งสองเส้นทางให้ผลตรงกัน

การเขียนหน่วยให้ถูกต้อง

เขียนสัญลักษณ์เป็น °R โดยมีสัญลักษณ์องศาและเว้นวรรคหลังตัวเลข: 527.67 °R ต่างจากเคลวิน แรงคินยังคงสัญลักษณ์องศาไว้ ในตำราอเมริกันบางเล่มปรากฏตัว R เปล่า ๆ ซึ่งอาจสับสนกับค่าคงที่ของแก๊สได้ บริบทจึงสำคัญ

ความต่างอุณหภูมิ

เมื่อคอมเพรสเซอร์ทำให้อากาศร้อนขึ้น 25 °C การเพิ่มขึ้นคือ 45 °R ความต่าง 100 °C คือ 180 °R อย่าบวก 491.67 เข้ากับส่วนต่าง ในตารางการถ่ายเทความร้อน อุณหภูมิที่ลดลงปรากฏเป็น ΔT ใน °F หรือ °R ซึ่งเหมือนกัน และคุณแปลงเพียงครั้งเดียวในตอนท้าย

การอ่านหนังสือวิศวกรรมเก่า

หนังสือเกี่ยวกับไอน้ำและแก๊สในศตวรรษที่สิบเก้าและต้นศตวรรษที่ยี่สิบมักใช้ฟาเรนไฮต์และแรงคินควบคู่กัน การอ่านต้องระวังสัญลักษณ์ อุณหภูมิที่ดูเหมือน 460 + t คือค่าแรงคิน เมื่อคุณเห็นนิพจน์นั้น การคำนวณ “แปลง °C เป็น °R” หรือการแปลงฟาเรนไฮต์จะบอกค่าเซลเซียสของต้นฉบับ

อุโมงค์ลมแบบไครโอเจนิก

อุโมงค์ลมบางแห่งทำให้แก๊สไนโตรเจนที่ใช้งานเย็นลงถึงประมาณ 100 K ซึ่งคือ 180 °R เพื่อให้แก๊สหนาแน่นขึ้นและเลขเรย์โนลด์สสูงขึ้น ทำให้แบบจำลองขนาดเล็กทำงานเหมือนอากาศยานขนาดใหญ่ การทดสอบที่ 100 K กับการทดสอบที่อุณหภูมิแวดล้อม 288 K ต่างกันด้วยตัวคูณ 2.9 ในทุกมาตราส่วนสัมบูรณ์ นักวิจัยบันทึกข้อมูลเป็นเคลวิน ขณะที่รายงานในหน่วยอังกฤษจะใช้แรงคิน และการคำนวณ “แปลง °C เป็น °R” เชื่อมโยงทั้งสอง

ประสิทธิผลของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน

ประสิทธิผลของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนคือความร้อนที่ถ่ายเทจริงหารด้วยค่าสูงสุดที่เป็นไปได้ ซึ่งเป็นอัตราส่วนของความต่างอุณหภูมิ ความต่าง 30 °C คือ 54 °R และความต่าง 50 °C คือ 90 °R ดังนั้นอัตราส่วนคือ 0.6 ในทั้งสองมาตราส่วน เนื่องจากอัตราส่วนใช้ความต่าง จึงใช้เซลเซียสได้ที่นี่ และขั้นตอนการคำนวณ “แปลง °C เป็น °R” จำเป็นเฉพาะกับค่าสัมบูรณ์

นักเรียนและการสอบ

ข้อสอบอาจให้แก๊สที่ 80 °F และถามอัตราส่วนความดันหลังให้ความร้อนถึง 200 °F วิธีที่ถูกต้องคือแปลงเป็นแรงคิน 539.67 °R และ 659.67 °R ได้อัตราส่วน 1.222 การใช้ตัวเลขฟาเรนไฮต์โดยตรงให้ 2.5 ซึ่งผิด ผู้ตรวจมักใส่กับดักนี้ไว้ ดังนั้นการแปลงอย่างรวดเร็วตั้งแต่ต้นจึงเป็นนิสัยที่ดี

วัฏจักรแรงคิน

วัฏจักรแรงคิน ซึ่งตั้งชื่อตามวิศวกรคนเดียวกัน อธิบายวิธีทำงานของโรงไฟฟ้าพลังไอน้ำ น้ำถูกสูบให้ได้ความดัน ต้มจนเป็นไอ ขยายตัวในกังหัน และควบแน่น ประสิทธิภาพในอุดมคติต่ำกว่าวัฏจักรคาร์โนต์ระหว่างอุณหภูมิเดียวกัน สำหรับไอน้ำที่ 500 °C ซึ่งคือ 1,391.67 °R และเครื่องควบแน่นที่ 33 °C หรือ 551.9 °R ขีดจำกัดคาร์โนต์คือ 60 เปอร์เซ็นต์ และวัฏจักรง่ายแบบจริงทำได้ประมาณ 38 เปอร์เซ็นต์

แรงคินและคลื่นกระแทก

ความสัมพันธ์แรงคิน–อูโกนิโอธิบายว่าความดัน ความหนาแน่น และอุณหภูมิเปลี่ยนไปอย่างไรเมื่อผ่านคลื่นกระแทก ข้ามคลื่นกระแทกตั้งฉากที่ Mach 2 อุณหภูมิสถิตเพิ่มขึ้นด้วยตัวคูณ 1.687 อากาศที่ −56.5 °C หรือ 389.97 °R หลังคลื่นกระแทกเช่นนั้นอยู่ที่ 657.9 °R ซึ่งคือ 92 °C อัตราส่วนเท่ากันในมาตราส่วนสัมบูรณ์ใดก็ได้ แต่ไม่ใช่ในเซลเซียส

กระแสวนแรงคิน

กระแสวนแรงคินเป็นแบบจำลองง่าย ๆ ของน้ำวนหรือทอร์นาโด คือแกนกลางที่หมุนเหมือนล้อตัน และบริเวณด้านนอกที่ความเร็วลดลงตามระยะทาง ตั้งชื่อตามวิศวกรคนเดียวกัน แต่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับมาตราส่วนอุณหภูมิ นักศึกษาพบทั้งสองชื่อในวิชากลศาสตร์ของไหลและเทอร์โมไดนามิกส์

แรงคินและดิน

ในกลศาสตร์ดิน ทฤษฎีแรงดันดินของแรงคินให้แรงดันในแนวนอนของดินต่อกำแพงกันดิน สำหรับดินที่มีมุมเสียดทาน 30 องศา สัมประสิทธิ์แรงดันแบบแอ็กทีฟคือหนึ่งในสาม วิศวกรโยธาเรียนเรื่องนี้ควบคู่กับมาตราส่วนอุณหภูมิเพียงในชื่อ แต่ความเชื่อมโยงนี้แสดงให้เห็นว่างานของแรงคินกว้างขวางเพียงใด

ทำไมไม่ใช้เคลวินเลย

เคลวินเป็นมาตรฐาน และตำราสมัยใหม่ส่วนใหญ่ใช้เคลวิน แรงคินยังคงอยู่ในที่ที่หน่วยอังกฤษยังคงอยู่ เช่น ข้อมูลอเมริกันรุ่นเก่าและซอฟต์แวร์ที่เก็บทุกอย่างเป็นฟุต ปอนด์ และ Btu การแปลงที่ขอบเขตด้วยการคำนวณ “แปลง °C เป็น °R” ปลอดภัยกว่าการเขียนตารางนับสิบปีใหม่

ความร้อนจำเพาะและ Btu

หน่วยความร้อนอังกฤษคือความร้อนที่ต้องใช้เพื่อทำให้น้ำหนึ่งปอนด์ร้อนขึ้นหนึ่งองศาฟาเรนไฮต์ หรือหนึ่งองศาแรงคิน เนื่องจากขนาดเท่ากัน ทำให้น้ำมีความร้อนจำเพาะ 1 Btu ต่อปอนด์ต่อ °R ใน SI คือ 4.1868 kJ ต่อ kg ต่อ K ตัวเลขเชื่อมโยงกันด้วย 4.1868 ไม่ใช่ 1.8 เพราะหน่วยมวลและพลังงานก็เปลี่ยนไปด้วย

เอนโทรปีและกฎข้อที่สอง

การเปลี่ยนแปลงเอนโทรปีเท่ากับความร้อนหารด้วยอุณหภูมิสัมบูรณ์ ความร้อน 1 Btu ที่ถ่ายเทที่ 600 °R เปลี่ยนเอนโทรปี 1/600 Btu ต่อ °R ใน SI ความร้อนเดียวกันคือ 1.055 kJ ที่ 333 K ซึ่งคือ 0.00317 kJ/K สูตรของกฎข้อที่สองต้องใช้มาตราส่วนสัมบูรณ์ ดังนั้นแรงคินและเคลวินใช้ได้ทั้งคู่ ส่วนเซลเซียสและฟาเรนไฮต์ใช้ไม่ได้

ค่าเพิ่มเติมสำหรับการแปลง °C เป็น °R

รายการแปลงที่ยาวขึ้น

หากค่าที่คุณต้องการไม่อยู่ในรายการแรก การแปลงเพิ่มเติมเหล่านี้อาจใกล้เคียงพอที่จะอ่านค่าได้โดยตรง

• -273.15 °C = 0 °R
• -100 °C = 311.67 °R
• -20 °C = 455.67 °R
• 10 °C = 509.67 °R
• 15 °C = 518.67 °R
• 25 °C = 536.67 °R
• 30 °C = 545.67 °R
• 50 °C = 581.67 °R

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยเมื่อแปลง °C เป็น °R

สับสนระหว่างแรงคินกับฟาเรนไฮต์

องศามีขนาดเท่ากันแต่จุดศูนย์ต่างกัน 68 °F คือ 527.67 °R ไม่ใช่ 68 °R

ลืม 273.15

การคูณด้วย 1.8 อย่างเดียวผิด 20 °C ไม่ใช่ 36 °R แต่เป็น 527.67 °R

แปลงส่วนต่างเหมือนเป็นอุณหภูมิ

การเพิ่มขึ้น 10 °C คือการเพิ่มขึ้น 18 °R โดยไม่บวก 491.67

คำตอบสั้น ๆ

ฉันจะแปลง °C เป็น °R ได้อย่างไร

บวก 273.15 แล้วคูณด้วย 1.8

20 °C เป็นแรงคินเท่าไร

527.67 °R

0 °C เป็นแรงคินเท่าไร

491.67 °R

ศูนย์สัมบูรณ์ในหน่วยแรงคินคือเท่าไร

0 °R

ตัวเลขของฉันออกจากอุปกรณ์ของฉันหรือไม่

ไม่ การคำนวณทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ

หน้าอื่นและบทสรุป

สำหรับการแปลงอุณหภูมิอื่น ๆ ดู แปลง °C เป็น K, แปลง °C เป็น °Ré, แปลง °F เป็น °R, แปลง K เป็น °R, แปลง °R เป็น K, แปลง km เป็น mi, แปลง mi เป็น km, แปลง L เป็น gal, แปลง gal เป็น L ส่วนทิศทางย้อนกลับคือ แปลง °R เป็น °C

โดยสรุป การคำนวณ “แปลง °C เป็น °R” คือการบวก 273.15 และคูณด้วย 1.8 แล้วเขียนหน่วยไว้ข้างคำตอบ ตัวเลขของคุณถูกคำนวณในเครื่อง โดยไม่ต้องมีบัญชีและไม่มีการอัปโหลด