24 converter واحدها · ارز · فایل‌ها

تبدیل USD به GBP دلار آمریکا ↔ پوند استرلینگ رایگان آنلاین امن

مبلغی را به دلار آمریکا وارد کنید و همان لحظه معادلش را به پوند استرلینگ ببینید. این صفحه از نرخ مرجع بانک مرکزی اروپا استفاده می‌کند و می‌گوید آن نرخ مربوط به کدام روز است.

تبدیل یک مبلغ

USD
— GBP

درباره این نرخ
این نرخ از کجا می‌آید بانک مرکزی اروپا برای هر یک از این ارزها در هر روز کاری، حدود ساعت 16:00 به وقت اروپای مرکزی، یک نرخ مرجع منتشر می‌کند. این صفحه آن نرخ‌ها را از طریق Frankfurter API و از مرورگر شما می‌خواند. این درخواست هیچ اطلاعاتی درباره شما با خود ندارد و طبق سیاست خودِ API هیچ نشانی‌ای ثبت نمی‌شود.
این نرخ چه چیزی نیست نرخ مرجع همان قیمتی نیست که شما دریافت می‌کنید. بانک‌ها و صرافی‌ها حاشیه سود خودشان را اضافه می‌کنند و پرداخت با کارت از نرخ شبکه خودش استفاده می‌کند. این عدد را مبنایی برای سنجش یک پیشنهاد بدانید، نه خودِ پیشنهاد.
آخر هفته‌ها و تعطیلات وقتی بازارها بسته‌اند چیزی منتشر نمی‌شود. در آن روزها این صفحه آخرین نرخ منتشرشده را با تاریخ خودش نشان می‌دهد — نه تاریخ امروز را کنار عددی قدیمی‌تر.
این جفت‌ارز چگونه محاسبه می‌شود بانک مرکزی اروپا نرخ‌ها را در برابر یورو منتشر می‌کند. تبدیل USD به GBP از روی دو نرخ یوروی همان روز محاسبه می‌شود که روش معمول است؛ نتیجه گرد شدن هر دو نرخ را با خود دارد.

بدون بارگذاری

مبلغ‌های رایج — تبدیل USD به GBP (دلار آمریکا ↔ پوند استرلینگ)

USD GBP
1
5
10
20
50
100
250
500
1000
5000

سی روز گذشته

این خط نرخ‌های مرجع منتشرشده را دنبال می‌کند. جایی که بازارها بسته بوده‌اند، نقطه‌ای وجود ندارد.

این کدها و نرخ‌ها از کجا می‌آیند

سه حرف در EUR، USD یا JPY مخفف‌هایی نیستند که کسی برای یک وب‌سایت ساخته باشد: این‌ها استاندارد ISO 4217 هستند که در آن دو حرف نخست، کد خود کشور است و حرف سوم معمولاً حرف اول نام ارز. اعداد این صفحه از بانک مرکزی اروپا می‌آیند که هر روز کاری یک مجموعه نرخ مرجع منتشر می‌کند، حدود ساعت 16:00 به وقت اروپای مرکزی، و این نرخ‌ها میان بانک‌های مرکزی یوروسیستم توافق می‌شوند. این‌ها تصویری روزانه برای آمار و حسابداری‌اند، نه یک فید معاملهٔ زنده — و دقیقاً به همین دلیل برای همه یک عدد واحدند، نه هر رقمی که یک بانک در یک لحظه اعلام کرده باشد.

کجا با نرخ تبدیل ارز روبه‌رو می‌شوید

چهار یا پنج بار در سال، بی‌آنکه فکر کنید، با نرخ تبدیل ارز روبه‌رو می‌شوید: رزرو سفر، پرداخت فاکتوری که در خارج صادر شده، خرید از فروشگاهی خارجی، خواندن پیشنهاد حقوق به ارزی دیگر، یا بررسی اینکه یک کسر از کارت واقعاً چقدر تمام شده است. در همهٔ این موارد نرخ مرجع، میانهٔ صادقانه است و قیمتی که واقعاً می‌پردازید کمی به یک طرف آن متمایل است. دانستن میانه است که به شما نشان می‌دهد آن حاشیه چقدر پهن است.

پرسش‌های متداول

آیا این همان نرخی است که بانک من می‌دهد؟

نه، و هیچ صفحه‌ای نمی‌تواند چنین قولی بدهد. این نرخ مرجع بانک مرکزی اروپاست: نقطهٔ میانی‌ای که روزی یک بار برای آمار منتشر می‌شود. بانک، شبکهٔ کارت یا صرافی حاشیهٔ خودش را روی آن اضافه می‌کند — معمولاً بین نیم تا سه درصد، و در باجهٔ فرودگاه گاهی بیشتر. از این عدد برای سنجیدن پیشنهادی که به شما داده می‌شود استفاده کنید، نه برای پیش‌بینی آن.

این رقم هر چند وقت یک بار تغییر می‌کند و آخر هفته‌ها چه می‌شود؟

بانک مرکزی اروپا هر روز کاری، بعدازظهر به وقت اروپای مرکزی، نرخ را منتشر می‌کند. در روزهای شنبه و یکشنبه و تعطیلات TARGET انتشاری وجود ندارد؛ بنابراین در آن روزها صفحه نرخ آخرین روز کاری را نشان می‌دهد و می‌گوید به کدام روز تعلق دارد. نمودار کنار آن، یک سال از همین سری روزانه است.

آیا پاسخ دقیق است؟

هر جا دو واحد با عددهای صحیح بر حسب یکدیگر تعریف شده باشند، بله — صفحه این را بالای عدد می‌گوید و تنها گرد کردن در تعداد رقم‌های نمایش‌داده‌شده است. جایی که نسبت اعشار متناهی ندارد، صفحه دوازده رقم معنادار نشان می‌دهد و می‌گوید رابطه تقریبی است، نه اینکه وانمود کند دقیق است.

آیا چیزی که تایپ می‌کنم از دستگاهم خارج می‌شود؟

نه. محاسبه در مرورگر شما انجام می‌شود؛ هیچ چیزی بارگذاری نمی‌شود و سروری هم نیست که چیزی به آن بارگذاری شود. یک بار صفحه را باز کنید؛ با قطع بودن شبکه هم به کار خود ادامه می‌دهد.

کیبل، کوید و قدیمی‌ترین نرخ تبدیل در جهان انگلیسی‌زبان

چرا معامله‌گران آن را «کیبل» می‌نامند

نرخ میان دلار آمریکا و پوند بریتانیا لقبی دارد که از فناوری‌ای که از آن آمده بیشتر عمر کرده است. معامله‌گران آن را کیبل می‌نامند، یادگاری از کابل تلگراف فراآتلانتیکی که در دهه 1860 کشیده شد و نرخ تبدیل را در عرض چند دقیقه میان لندن و نیویورک می‌برد. امروز نرخ در میلی‌ثانیه سفر می‌کند، اما هر کس نیاز دارد USD را به GBP تبدیل کند از نوادگان قدیمی‌ترین جفت‌ارز جهان استفاده می‌کند. این صفحه تبدیل را با نرخ مرجع روزانهٔ بانک مرکزی اروپا انجام می‌دهد و تاریخ نرخ را کنار نتیجه نشان می‌دهد.

آنچه در پی می‌آید

متن زیر برای کسانی است که دلار دارند و دلیلی دارند که به پوند فکر کنند: آمریکایی‌هایی که از بریتانیا دیدن می‌کنند، دانشجویانی که راهی دانشگاه بریتانیایی هستند، فریلنسرهایی که از لندن پول می‌گیرند، خریداران در وب‌سایت‌های بریتانیایی و شرکت‌هایی در هر دو سوی اقیانوس اطلس. توضیح می‌دهد این جفت‌ارز در یک قرن گذشته چگونه رفتار کرده، چه چیز آن را حرکت می‌دهد، پوند در لندن و بقیهٔ بریتانیا چه می‌خرد، چگونه بی‌هزینهٔ پنهان بپردازیم، و تفاوت‌های فرهنگی کوچکی که عددها را گمراه‌کننده می‌کنند. مبلغ شما هرگز از مرورگر شما بیرون نمی‌رود.

استفاده از مبدل

دلار وارد می‌شود، پوند بیرون می‌آید

هر بار که اینجا USD را به GBP تبدیل می‌کنید، به تاریخ کنار پاسخ نگاهی بیندازید: می‌گوید نرخ چقدر تازه است.

مبلغ را به دلار تایپ کنید. صفحه آن را بر نرخ منتشرشده تقسیم می‌کند، که می‌گوید یک پوند چند دلار می‌ارزد، و پوند را همراه تاریخ نرخ نشان می‌دهد. در آخر هفته‌ها و تعطیلات رسمی آخرین نرخ منتشرشده را نشان می‌دهد و این را می‌گوید، به جای اینکه تاریخ امروز را روی عددی قدیمی‌تر بگذارد.

جدول و روند

مسافرانی که چند بار در سال USD را به GBP تبدیل می‌کنند خط را مثل یک گزارش کوتاه هواشناسی برای نرخ می‌بینند.

زیر مبدل جدولی مبلغ‌های رایج را از یک دلار تا پنج هزار فهرست می‌کند تا بتوانید قیمتی را بی‌تایپ دوباره بخوانید، و خطی سی روز گذشتهٔ نرخ‌های مرجع را دنبال می‌کند. کیبل جفتی نقدشونده است و به‌ندرت بی‌خبر می‌پرد، پس خطی تقریباً صاف عادی است و شیبی قابل‌دیدن شایستهٔ توجه است.

برگشت به دلار

اگر به حساب برعکس نیاز دارید، مثلاً وقتی مشتری بریتانیایی فاکتوری به پوند می‌فرستد و می‌خواهید بدانید در وطن چقدر می‌ارزد، تبدیل GBP به USD همان نرخ را در جهت مخالف اعمال می‌کند.

یک معیار، نه یک پیشنهاد

هر وقت برای پرداختی USD را به GBP تبدیل می‌کنید، پیش از پذیرفتن نقل‌قول بانک را با این معیار مقایسه کنید.

نرخ مرجع نقطهٔ میانی‌ای است که روزی یک بار حدود ساعت 16:00 در فرانکفورت توافق می‌شود. بانک‌ها و صرافی‌ها وقتی دلار می‌فروشید کمی کمتر می‌دهند و آن فاصله کارمزدشان است. با گذاشتن نقل‌قول آن‌ها کنار عدد این صفحه آن را اندازه بگیرید.

یک قرن کیبل

چهار و هشتاد و شش و استاندارد طلا

پیش از جنگ جهانی اول، پوند حدود چهار دلار و هشتاد و شش سنت می‌ارزید، چون هر دو ارز بر پایهٔ وزن طلا تعریف می‌شدند. این نرخ یک نسل ماند و آن‌قدر آشنا بود که آمریکایی‌ها در لندن بی‌فکر آن را نقل می‌کردند. جنگ همه چیز را عوض کرد: بریتانیا سنگین از ایالات متحده وام گرفت و پوند دیگر هرگز به آن عظمت نمود.

برتون وودز و تضعیف 1967

پس از جنگ جهانی دوم، پوند در نظام برتون وودز در 2.80 دلار ثابت شد. در نوامبر 1967 دولت بریتانیا آن را به 2.40 تضعیف کرد، در بحرانی که نخست‌وزیر هارولد ویلسون کوشید با این عبارت که پوند در جیب شما تضعیف نشده نرمش کند. خود نظام در 1971 فروپاشید و از اوایل دههٔ 1970 پوند شناور بوده است.

کف 1985 و صعودی که پی آمد

در فوریه 1985 پوند به حدود 1.05 دلار رسید، نزدیک برابری، در اوج دورهٔ دلار قوی. در اواخر دههٔ 1980 و دههٔ 1990 بهبود یافت، در میانهٔ دههٔ 2000 به بیش از دو دلار رسید و بعد در بحران مالی 2008 به شدت افتاد.

برگزیت و بودجهٔ کوچک

پس از همه‌پرسی ژوئن 2016 پوند در چند روز حدود ده درصد در برابر دلار افت کرد. در سپتامبر 2022 اعلام دولت دربارهٔ کاهش مالیات بدون تأمین مالی آن را مدتی کوتاه به حدود 1.04 راند، پایین‌ترین حد تاریخی بر حسب دلار. پوند ظرف چند هفته بهبود یافت، اما این ماجرا نشان داد نرخ چه‌قدر سریع می‌تواند به سیاست واکنش نشان دهد.

چه چیز کیبل را حرکت می‌دهد

نرخ بهره در واشنگتن و لندن

هر که برنامه دارد حوالی تصمیم نرخ بهره USD را به GBP تبدیل کند باید بازاری پرجنب‌وجوش‌تر از معمول انتظار داشته باشد.

فدرال رزرو و بانک انگلستان نرخ بهره‌شان را مستقل تعیین می‌کنند و فاصلهٔ میان آن‌ها یکی از اثرگذارترین عوامل است. وقتی نرخ آمریکا سریع‌تر از بریتانیا بالا می‌رود، پول به سوی دلار می‌رود و پوند ضعیف می‌شود، و وقتی بانک انگلستان پیشرو باشد برعکس.

تورم و رشد

تورم پایدار ارز را می‌فرساید، اما احتمال نرخ بهره بالاتر را هم بالا می‌برد که از آن پشتیبانی می‌کند. تعادل میان این دو روند را شکل می‌دهد. انتشار داده در دو سوی اقیانوس اطلس، مانند گزارش اشتغال و شاخص قیمت، می‌تواند نرخ را در چند دقیقه حرکت دهد.

سیاست و تجارت

انتخابات، بودجه‌ها و مذاکرات تجاری برای این جفت بیش از بیشتر جفت‌ها مهم‌اند، چون ایالات متحده و بریتانیا سرمایه‌گذاران بزرگ یکدیگرند. خبر توافق تجاری معمولاً پوند را بالا می‌برد؛ خبر اختلاف معمولاً پایین می‌آورد.

دیدار از بریتانیا با دلار

قیمت‌های لندن به شرایط آمریکایی

همچنین کمک می‌کند برای قیمت‌های گرد که بیشتر با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید، مثل «فیور»، «تنر» و «توانتی»، USD را به GBP تبدیل کنید.

لندن از گران‌ترین شهرهای جهان است، اما برای همان استاندارد هتل و رستوران اغلب از نیویورک ارزان‌تر است. یک فنجان قهوه بین سه و چهار پوند می‌ارزد، یک وعدهٔ پاب پانزده، بلیت تئاتر از سی تا صد، و کرایهٔ یک سفر مترو حدود سه. اگر پیش از رفتن برای بودجهٔ یک روز USD را به GBP تبدیل کنید، منوی پوندی دیگر شبیه معما نخواهد بود.

مالیات بر ارزش افزوده و انعام

قیمت‌های بریتانیا مالیات بر ارزش افزوده را شامل می‌شوند، پس قیمت قفسه همان است که پای صندوق می‌پردازید. رستوران‌ها اغلب هزینهٔ خدمتی اختیاری حدود دوازده و نیم درصد اضافه می‌کنند که اگر خدمت بد بود می‌توانید بخواهید حذف شود. در پاب‌ها پشت پیشخوان سفارش می‌دهید و انعام نمی‌دهید. آمریکایی‌ای که از روی عادت بیست درصد انعام می‌دهد می‌بیند انتظار نمی‌رود.

کارت، پول نقد و عادت بدون تماس

چون کارت تقریباً همه جا کار می‌کند، به‌ندرت لازم است USD را به GBP نقد تبدیل کنید، جز ذخیره‌ای کوچک.

بریتانیا جامعه‌ای بدون تماس است: می‌توانید کارتی را در مترو، اتوبوس‌ها و بیشتر فروشگاه‌ها بزنید. کارتی بدون کارمزد تراکنش خارجی و دومی از شبکه‌ای دیگر بهترین ترتیب است. مقدار کمی پول نقد در بازارها و برای انعام کمک می‌کند.

پایانه‌ای که دلار پیشنهاد می‌کند

وقتی پایانه می‌پرسد می‌خواهید به پوند بپردازید یا به دلار، پوند را انتخاب کنید. پیشنهاد دلاری را اپراتور پایانه با نرخی تبدیل می‌کند که تقریباً همیشه از بانک شما بدتر است.

تفاوت‌های کوچکی که حساب را گیج می‌کنند

مایل، اما استون و پینت هم

جاده‌های بریتانیا مثل آمریکا با مایل علامت‌گذاری می‌شوند و حد سرعت به مایل در ساعت است. اما بریتانیایی‌ها وزن بدن را به استون، آبجو را به پینت‌های 568 میلی‌لیتری که از پینت آمریکایی بزرگ‌تر است، و شیر را به پینت یا لیتر اندازه می‌گیرند. یک پینت آبجو در لندن یک‌پنجم بیش از نیویورک جا دارد. اگر می‌خواهید مقایسه کنید، پینت آمریکایی دو پیمانه است، حدود 473 میلی‌لیتر، و تبدیل pt به cups رابطه را نشان می‌دهد.

بنزین به لیتر

سوخت در بریتانیا به لیتر فروخته می‌شود، در حالی که آمریکایی‌ها آن را به گالن می‌خرند. قیمت 1.50 پوند برای هر لیتر حدود 5.70 پوند برای هر گالن آمریکایی است، یا 7 دلار یا بیشتر. تبدیل gal به L مقایسه را انجام می‌دهد و توضیح می‌دهد چرا راننده بریتانیایی مصرف سوخت را با دقت می‌پاید.

سلسیوس و فارنهایت

بریتانیا برای آب‌وهوا سلسیوس به کار می‌برد. یک روز تابستان 25 درجه گرم است و 30 درجه موج گرماست. یک آمریکایی می‌تواند با تبدیل C به F ببیند که 25 برابر 77 است و 30 برابر 86.

منطقه‌های زمانی

لندن بیشتر سال پنج ساعت از نیویورک و هشت ساعت از لس‌آنجلس جلوتر است، هرچند ساعت‌ها در دو کشور چند هفته در تاریخ‌های متفاوت عوض می‌شوند که فاصله را یک ساعت تغییر می‌دهد. تبدیل EST به GMT تفاوت زمستان را نشان می‌دهد.

تحصیل و کار در بریتانیا

شهریه دانشگاه

خانواده‌هایی که برای شهریه USD را به GBP تبدیل می‌کنند اغلب مبلغ را میان تاریخ‌های قسط تقسیم می‌کنند.

دانشگاه‌های بریتانیا از دانشجویان بین‌المللی بسته به رشته پانزده تا چهل هزار پوند در سال می‌گیرند. شهریه به پوند اعلام می‌شود و خانواده‌ای که از حساب دلاری می‌پردازد در معرض نرخ هر تاریخ پرداخت است. بعضی دانشگاه‌ها برای پرداخت زودهنگام تخفیف می‌دهند که این در معرض بودن را هم کم می‌کند.

هزینه‌های زندگی

پیش از اینکه برای پروندهٔ ویزا USD را به GBP تبدیل کنید، صفحه را با تاریخ قابل مشاهده چاپ کنید.

اجاره در لندن از بالاترین‌ها در اروپاست: اتاقی در آپارتمان مشترک ماهی از هفتصد تا هزار و پانصد پوند می‌ارزد. بیرون از لندن قیمت‌ها بسیار کمتر است. ویزای دانشجویی اثبات توان تأمین خود را به پوند می‌خواهد، پس پس‌انداز خود را تبدیل کنید تا ببینید شرط را برآورده می‌کند یا نه.

کار برای کارفرمای بریتانیایی

آمریکایی‌هایی که در بریتانیا کار می‌کنند به پوند حقوق می‌گیرند و گاهی سهمی به دلار می‌خواهند. تبدیل حقوق برای مستمری و مالیات هم که میان دو کشور فرق دارند مربوط است. مشاوری فرامرزی می‌تواند جزئیات را توضیح دهد.

چهار روز در لندن با بودجهٔ آمریکایی

روز اول: ورود و آشنایی

مسافرانی که در فرودگاه USD را به GBP تبدیل می‌کنند هزینهٔ راحتی را می‌پردازند؛ کارت یا دستگاه بانکی در شهر معمولاً ارزان‌تر است.

بازدیدکننده‌ای که در هیترو فرود می‌آید با خط الیزابت یا مترو به مرکز می‌رود، سفری 25 تا 40 دقیقه‌ای که بسته به مسیر بین پنج و پانزده پوند می‌ارزد، و با زدن کارت بدون تماس می‌پردازد. اتاق‌های هتل در منطقه‌های یک و دو بین صد و پنجاه و سیصد پوند در شب هزینه دارند. پیش از سفر، مسافر عاقل برای کل بودجه USD را به GBP تبدیل می‌کند، بعد نتیجه را بر چهار تقسیم می‌کند تا ببیند هر روز چه اجازه می‌دهد.

بهتر است شب اول را به پیاده‌روی بگذرانید، چون فضاهای عمومی مثل ساوت بنک، میدان ترافالگار و کنار رود چیزی خرج ندارند. یک نوشیدنی در پاب بین پنج و هشت پوند می‌ارزد و یک پای و یک پینت حدود پانزده. لحظهٔ خوبی است برای کالیبره کردن حس قیمت‌ها: یک پوند کمی بیش از یک دلار حس می‌شود و عادت غریزی برابر گرفتن این دو گران‌ترین اشتباهی است که بازدیدکننده می‌تواند بکند.

روز دوم: موزه‌ها و بازارها

بیشتر موزه‌های ملی لندن، از جمله موزهٔ بریتانیا، گالری ملی و موزهٔ تاریخ طبیعی، رایگان‌اند و کمک مالی پیشنهاد می‌شود. نمایشگاه‌های ویژه بین پانزده و سی پوند هزینه دارند. بازارهایی مثل بورو یا کمدن غذا را به هشت تا دوازده پوند برای هر وعده عرضه می‌کنند. بازدیدی که در نیویورک بیش از صد دلار می‌ارزید می‌تواند با کسری از آن انجام شود.

اویستر و سقف روزانه

حمل‌ونقل در لندن به بیشینه‌ای روزانه سقف دارد، پس با زدن همان کارت در اتوبوس، تراموا و مترو هرگز بیش از مبلغی معین در روز نمی‌پردازید. سقف، کمی بیش از هشت پوند برای منطقه‌های مرکزی، یعنی مسافری که زیاد سفر می‌کند بیش از کسی که کم سفر می‌کند نمی‌پردازد. عدد را پیش از رفتن در سایت حمل‌ونقل بررسی کنید.

روز سوم: تئاتر و رست یکشنبه

بلیت تئاترهای وست‌اند از بیست پوند برای ارزان‌ترین صندلی‌ها تا بیش از صد برای بهترین‌ها متغیر است و بسیاری نمایش‌ها بلیت همان روز را با تخفیف عرضه می‌کنند. رست یکشنبه در پاب بین شانزده و بیست‌وپنج پوند می‌ارزد و از بریتانیایی‌ترین تجربه‌های موجود است. این‌ها نمونه‌های خوبی از اقلام هزینه‌ای هستند که سطری جداگانه در بودجه می‌خواهند.

روز چهارم: سفر یک‌روزه و بازگشت

قطارها به آکسفورد، کمبریج، برایتون یا ویندزور حدود یک ساعت طول می‌کشند و رفت و برگشتشان پانزده تا چهل پوند می‌ارزد، با بلیت‌های ارزان‌تر در رزرو پیشاپیش. در راه خانه می‌توان سکه‌های باقی‌مانده را در فرودگاه خرج کرد. اگر با قطار به پاریس ادامه می‌دهید، کرایهٔ یوروستار به پوند یا یورو اعلام می‌شود و تبدیل GBP به EUR نشان می‌دهد پوند در آن روز با یورو چگونه مقایسه می‌شود.

خریداران بریتانیایی در وب‌سایت‌های آمریکایی

قیمت بدون مالیات، تحویل با عوارض

بریتانیایی‌ها لوازم الکترونیکی، لباس و کتاب از وب‌سایت‌های آمریکایی می‌خرند و قیمتی که می‌بینند به دلار و بدون مالیات فروش است. پس از برگزیت بسته‌های ایالات متحده از گمرک بریتانیا می‌گذرند، جایی که مالیات بر ارزش افزودهٔ واردات بیست درصد روی ارزش به‌علاوهٔ ارسال گرفته می‌شود و برای بعضی کالاها عوارض اضافه می‌شود. قیمت نهایی می‌تواند یک‌سوم بیش از عدد تبلیغاتی تبدیل‌شده باشد، و برای همین خریدار بریتانیایی باید قیمت تحویل با عوارض پرداخت‌شده بخواهد.

نرخ تبدیل روی کارت

خریداری که باید برای هر سفارش آنلاین USD را به GBP تبدیل کند می‌تواند با کارتی بدون کارمزد خارجی پس‌انداز کند.

صادرکنندهٔ کارت قیمت دلاری را با نرخ خودش در روز تسویه تبدیل می‌کند و ممکن است کارمزد تراکنش خارجی حدود سه درصد اضافه کند. کارتی بدون چنین کارمزدی پول پس‌انداز می‌کند. نرخ را با مرجع اینجا بسنجید تا ببینید حاشیه چه‌قدر است، و پیشنهاد پرداخت به پوند در صندوق یک سایت خارجی را رد کنید، که معمولاً نرخی بد به کار می‌برد.

مرجوعی و بازپرداخت

برگرداندن کالا به ایالات متحده گران است و بازپرداخت با نرخ روز پردازش به پوند برمی‌گردد. اگر در این فاصله دلار تقویت شده باشد، ممکن است پوند کمتری از آنچه پرداخته‌اید برگردانده شود.

مسائل پولی برای زندگی دوگانه

آمریکایی‌های ساکن بریتانیا

کسانی که ماهانه برای اجاره USD را به GBP تبدیل می‌کنند اغلب دستور پرداخت ثابتی را هر ماه در همان روز تنظیم می‌کنند.

ده‌ها هزار آمریکایی به‌عنوان دانشجو، کارمند و بازنشسته در بریتانیا زندگی می‌کنند. بسیاری در هر دو سو حساب بانکی نگه می‌دارند، چون شهروندان آمریکا باید حساب‌های خارجی بالاتر از یک آستانه را گزارش دهند و هر جا که زندگی کنند اظهارنامه مالیاتی بدهند. پرداخت‌های تأمین اجتماعی به دلار می‌رسد، اجاره‌ها به پوند پرداخت می‌شود و نرخ، سطح واقعی زندگی را تعیین می‌کند.

بریتانیایی‌ها در ایالات متحده

مهاجران بریتانیایی در آمریکا با مشکل مخالف روبه‌رو هستند: درآمد به دلار، مستمری و ملک به پوند. پوند ضعیف ملک بریتانیایی را به دلار کم‌ارزش‌تر می‌کند؛ پوند قوی برعکس. بسیاری تصمیم می‌گیرند در دسته‌های جدا تبدیل کنند و بخشی از پس‌انداز را در هر ارز نگه دارند.

ارث و ملک فرامرزی

ملک یا ارث در آن سوی اقیانوس اطلس مبلغ‌های بزرگ و زمان‌بندی‌های طولانی دارد. حرکت یک درصدی نرخ بر ترکه‌ای نیم‌میلیونی پنج هزار واحد است. مشاوران متخصص اغلب برای معاملات بزرگ قرارداد آتی توصیه می‌کنند و وکلا هنگام تعیین ارزش ترکه از تاریخ تبدیل می‌پرسند.

کمی دربارهٔ خود پوند

اسکناس‌های جدید و یک سکهٔ جدید

بریتانیا اسکناس‌های کاغذی خود را با پلیمری جایگزین کرده است: پنج پوند در 2016، ده در 2017، بیست در 2020 و پنجاه در 2021. سکهٔ دوازده‌ضلعی قدیمی یک پوندی در 2017 معرفی شد تا جای گرد را بگیرد و جعلش سخت‌تر است. اگر اسکناس‌های کاغذی قدیمی در کشویی یافتید، بررسی کنید هنوز در بانک قابل تعویض هستند.

پنی و پنس

پوند به صد پنس تقسیم می‌شود، مفرد آن پنی. پیش از اعشاری شدن در 1971 یک پوند 240 پنس بود و بریتانیایی‌های مسن‌تر گاهی هنوز در ذهن تبدیل می‌کنند. حرف p، مثل 85p، نشانهٔ پنس است و مبلغ‌های کمتر از یک پوند به این شکل نوشته می‌شوند.

کوید، فیور و تنر

زبان عامیانه همه جاست: کوید یک پوند است، فیور پنج پوند، تنر ده. بازدیدکننده‌ای که می‌شنود بلیت دوازده کوید است می‌داند باید دوازده پوند بپردازد، نه دوازده دلار. گرند هزار پوند است.

فرستادن پول از آن سوی اقیانوس اطلس

ارزان‌ترین مسیرها

سرویس‌های تخصصی انتقال در هر دو ارز حساب دارند و با تطبیق پرداخت‌ها پول جابه‌جا می‌کنند که هزینه را پایین نگه می‌دارد. نرخ و کارمزد را از پیش نشان می‌دهند. بانک‌ها معمولاً گران‌ترند، اما خدمتشان برای مبلغ‌های بزرگ راحت است. روی هزار دلار، یک انتقال خوب پنج تا ده دلار حاشیه هزینه دارد، پرداخت کارتی بیست، و باجهٔ فرودگاه پنجاه یا بیشتر.

برنامه‌ریزی یک پرداخت

اگر پرداختی در تاریخ معینی سررسید دارد، دو روز کاری زودتر بفرستید، چون تعطیلات بانکی در هر سوی اقیانوس اطلس فرق دارد. روز استقلال و شکرگزاری در بریتانیا تعطیل نیستند و تعطیلی بانکی آگوست در ایالات متحده نیست.

همسایگان این جفت

یورو در هر دو سو

بریتانیا از نزدیک با منطقهٔ یورو تجارت می‌کند، پس بسیاری از مسافران آمریکایی به تبدیل USD به EUR هم نیاز دارند، در حالی که جفت یورو-پوند در تبدیل EUR به GBP است.

دورتر

برای سوئیس، جایی که پول بریتانیا و آمریکا اغلب در بانکداری به هم می‌رسند، تبدیل USD به CHF صفحه‌ای است که باید باز کنید.

اشتباه‌ها هنگام تبدیل USD به GBP

تقسیم در جهت اشتباه

چون پوند بیش از دلار می‌ارزد، تعداد پوند از تعداد دلار کوچک‌تر است. اگر جواب شما بزرگ‌تر است، به اشتباه ضرب کرده‌اید.

فراموش کردن هزینهٔ خدمت

صورت‌حساب رستوران در بریتانیا ممکن است هزینهٔ خدمت داشته باشد که روی رسید نشان داده می‌شود. مگر بخواهید، علاوه بر آن انعام ندهید.

پینت را پینت پنداشتن

پینت بریتانیایی و آمریکایی اندازه‌های متفاوتی دارند. اگر قیمت آبجو را مقایسه می‌کنید، به یاد داشته باشید که لیوان بریتانیایی بزرگ‌تر است.

استفاده از نرخ قدیمی

نرخ ماه گذشته ممکن است چند درصد فرق داشته باشد. تاریخ کنار نتیجه دقیقاً برای جلوگیری از همین است.

پاسخ‌های کوتاه

چگونه اینجا USD را به GBP تبدیل کنم؟

دلارها را در فیلد اول تایپ کنید. صفحه پوند را با آخرین نرخ مرجع، همراه تاریخش، نشان می‌دهد.

چرا عدد بانک من فرق دارد؟

چون حاشیه‌ای را شامل می‌شود. فاصلهٔ میان عدد آن و این عدد هزینهٔ خدمت است.

آیا مبلغ ذخیره می‌شود؟

نه. در مرورگر شما می‌ماند.

مبلغ شما نزد شما می‌ماند

فقط جدول نرخ‌ها گرفته می‌شود. عددی که تایپ می‌کنید هرگز از مرورگر شما بیرون نمی‌رود و حساب کاربری لازم نیست. این راهی آرام برای تبدیل USD به GBP است بی‌آنکه به وب‌سایتی بگویید قصد دارید چقدر خرج کنید.

خلاصه

برای تبدیل USD به GBP دلارها را تایپ کنید و پوند را با آخرین نرخ مرجع بانک مرکزی اروپا، همراه تاریخش، بخوانید. این نقطهٔ میانی بازار است، پس هر باجه‌ای کمی کمتر می‌دهد. به پوند بپردازید، پیشنهاد دلاری پایانه را رد کنید، به یاد داشته باشید که قیمت‌های بریتانیا مالیات را شامل می‌شوند و پینت بریتانیایی بزرگ‌تر است.

طول و مساحت جرم و حجم دما ارز