تبدیل متن به kebab-case dash-case رایگان آنلاین امن
یک سطر را بچسبانید و آن را به‌صورت kebab-case بخوانید. همه‌چیز در مرورگر شما انجام می‌شود — هیچ چیزی که تایپ می‌کنید به جایی فرستاده نمی‌شود — و قواعد از زبان همین صفحه پیروی می‌کنند، نه از انگلیسی.
آن را به شکل دیگری بنویسید
بدون بارگذاری
همان سطر در هر هفت شیوه نگارش
| شیوه نگارش | همان سطر، با آن شیوه نگارش |
|---|---|
| حروف بزرگ | CRÈME BRÛLÉE FOR 2 — STRASSE 17, FOOBAR |
| حروف کوچک | crème brûlée for 2 — straße 17, foobar |
| Title Case | Crème Brûlée For 2 — Straße 17, Foobar |
| snake_case | crème_brûlée_for_2_straße_17_foo_bar |
| kebab-case | crème-brûlée-for-2-straße-17-foo-bar |
| camelCase | crèmeBrûléeFor2Straße17FooBar |
| اسلاگ URL | creme-brulee-for-2-strasse-17-foobar |
این شکل‌ها از کجا آمده‌اند
حروف بزرگ و کوچک لاتین روزگاری دو الفبای جداگانه بودند. حروف بزرگ رومی‌اند و با اسکنه روی سنگ کنده می‌شدند؛ حروف کوچک از خط مینوسکول کارولنژی پدید آمدند که با قلمی در حرکت سریع روی پوست (پرگامنت) شکل گرفت. چاپگران این دو را در سینی‌های جدا نگه می‌داشتند — جعبهٔ بالا (upper case) و جعبهٔ پایین (lower case) — و این نام‌ها مدت‌ها پس از ناپدید شدن سینی‌ها ماندگار شد. شکل‌های برنامه‌نویسی خیلی جوان‌ترند و برای حل یک مشکل ابداع شدند: نام نمی‌تواند فاصله داشته باشد. snake_case از زبان C در روزهای نخستش آمد، camelCase از Smalltalk، kebab-case از Lisp، و slug نشانی وب از نیاز به گذاشتن یک عنوان انسانی در نشانی‌ای که فاصله و حروف دارای علامت (accent) در آن مجاز نیست.
کجا با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید
حالت عنوان (Title Case) برای سرتیترها و عنوان کتاب‌هاست؛ حالت جمله (Sentence case) برای تقریباً هر چیز دیگر، و روزبه‌روز بیشتر برای رابط‌های کاربری، چون سریع‌تر خوانده می‌شود. snake_case نام ستون‌های پایگاه داده و متغیرهای Python را می‌سازد؛ camelCase نام متغیرهای JavaScript و متدهای Java را؛ kebab-case نام کلاس‌های CSS و فایل‌ها در پروژه‌های وب را. slug چیزی است که عنوان یک مقاله را به بخش آخر نشانی آن تبدیل می‌کند، و تنها تبدیلی در اینجاست که موتورهای جستجو آن را می‌خوانند.
پرسش‌های متداول
چرا بزرگ‌کردن حروف گاهی تعداد حروف را تغییر می‌دهد؟
چون بزرگی و کوچکی حروف ویژگی زبان است، نه ویژگی یک نویسه. ß آلمانی در حروف بزرگ به SS تبدیل می‌شود، یعنی یک حرف دو حرف می‌شود. ترکی یک i نقطه‌دار و یک i بدون نقطه دارد و بزرگ‌کردن i به İ می‌انجامد نه I — اشتباه گرفتن این، یک واژهٔ ترکی را به واژه‌ای دیگر بدل می‌کند. تبدیل‌های اینجا از قواعد زبان خودِ صفحه پیروی می‌کنند، و برای همین ورودی یکسان می‌تواند در صفحهٔ ترکی نتیجه‌ای متفاوت از صفحهٔ انگلیسی بدهد.
چرا slug علامت‌های تلفظی و نشانه‌گذاری را حذف می‌کند؟
چون یک نشانی باید از کپی شدن در پیام، چاپ روی کاغذ و تایپ دوباره با دست سالم به در ببرد. حروف دارای علامت در نشانی‌های وب امروزی مجازند، اما هنگام کپی به‌صورت درصدی (percent-encoded) درمی‌آیند و یک نشانی خوانا را به ردیفی از نمادها تبدیل می‌کنند. ساده‌کردن آن‌ها به حروف ساده، ارقام و خط تیره، نشانی را خوانا، قابل اشتراک و در همه‌جا یکسان نگه می‌دارد.
آیا پاسخ دقیق است؟
هر جا دو واحد با عددهای صحیح بر حسب یکدیگر تعریف شده باشند، بله — صفحه این را بالای عدد می‌گوید و تنها گرد کردن در تعداد رقم‌های نمایش‌داده‌شده است. جایی که نسبت اعشار متناهی ندارد، صفحه دوازده رقم معنادار نشان می‌دهد و می‌گوید رابطه تقریبی است، نه اینکه وانمود کند دقیق است.
آیا چیزی که تایپ می‌کنم از دستگاهم خارج می‌شود؟
نه. محاسبه در مرورگر شما انجام می‌شود؛ هیچ چیزی بارگذاری نمی‌شود و سروری هم نیست که چیزی به آن بارگذاری شود. یک بار صفحه را باز کنید؛ با قطع بودن شبکه هم به کار خود ادامه می‌دهد.
چرا متن را به kebab-case تبدیل می‌کنید
به نوار نشانی تقریباً هر وب‌سایت مرتبی نگاه کنید، کلمه‌هایی را می‌بینید که با خط تیره به هم وصل شده‌اند: how-to-repot-a-fern، annual-report-2026، contact-us. درون یک شیوه‌نامه نگاه کنید، نام کلاس‌ها همین کار را می‌کنند: main-menu، card-title، button-primary. به گزینه‌های ابزارهای خط فرمان نگاه کنید، --dry-run و --no-cache را می‌بینید. این kebab-case است، کلمه‌های کوچک که مثل گوشت روی سیخ به خط تیره کشیده شده‌اند، و شکلی است که وب برای نام‌هایی که مردم می‌بینند پذیرفته است. تبدیل متن به kebab-case یعنی عبارتی را که می‌گویید بگیرید و به نامی بدل کنید که در نشانی، کلاس، شاخه یا فایل کار می‌کند.
یک خط را بچسبانید و آن را به صورت kebab-case بخوانید. تبدیل در مرورگر شما انجام می‌شود، چیزی که می‌نویسید به جایی فرستاده نمی‌شود، و قاعده‌ها از زبان این صفحه پیروی می‌کنند نه انگلیسی. خط را به کلمه‌ها می‌برد، آن‌ها را کوچک می‌کند و با خط تیره به هم وصل می‌کند. خطی که از قبل به camelCase نوشته شده هم همان‌جا بریده می‌شود، پس fooBar به foo-bar تبدیل می‌شود. در ادامه می‌خوانید صفحه دقیقاً چه می‌کند و چه نمی‌کند، با حرف‌های دشوار زبان‌های مختلف چگونه رفتار می‌کند، چرا وب خط تیره را بر زیرخط ترجیح می‌دهد، kebab-case کجا قرارداد است، و دام‌هایی که گریبان کسانی را می‌گیرد که با عجله متن را به kebab-case تبدیل می‌کنند.
تبدیل چه می‌کند
برش، کوچک کردن، چسباندن
صفحه اول خط را به کلمه‌ها می‌برد، هر کدام را کوچک می‌کند و با خط تیره به هم وصل می‌کند. خط Crème brûlée for 2 — straße 17, fooBar به صورت crème-brûlée-for-2-straße-17-foo-bar برمی‌گردد. اعراب‌ها حفظ می‌شوند، عددها به عنوان کلمه‌هایی مستقل می‌مانند، خط تیره و ویرگول رفته‌اند، و fooBar در حرف بزرگ به دو نیم شده است.
برش‌ها کجا می‌افتند
مرز کلمه فاصله است، یا علامت نگارشی، خط تیره، نماد، یا گذار از حرف کوچک به حرف بزرگ درون یک کلمه. پس Main Menu، mainMenu، main_menu و main--menu همه به main-menu تبدیل می‌شوند. این تبدیل تقریباً هر نقطهٔ شروعی را می‌پذیرد و همیشه به همان شکل می‌رسد، که آن را به گام آخر امنی پیش از رفتن نام به شیوه‌نامه یا نشانی تبدیل می‌کند.
بدون خط تیرهٔ سرگردان
جداکننده‌های تکراری در یکی فشرده می‌شوند و هیچ خط تیره‌ای در ابتدا یا انتها نمی‌ماند. عبارت درهم‌ریخته‌ای مثل ...Hello, World!! به صورت hello-world درمی‌آید، بی‌آنکه چیزی از دو سر آویزان بماند.
تبدیل چه نمی‌کند
علامت‌های نگارشی را نگه نمی‌دارد
ویرگول، نقطه و خط تیره مرز میان کلمه‌ها هستند، نه نویسه‌هایی که باید منتقل شوند. برای کلاس CSS یا نام فایل همین را می‌خواهید و برای نثر نه. جمله‌ای که از صفحه بگذرد به صورت نام برمی‌گردد و نگارش اصلی رفته است.
اعراب را برنمی‌دارد
خط حرف‌های اعرابی‌اش را نگه می‌دارد: crème-brûlée. مرورگرها و سرورهای امروزی آن‌ها را در نام و نشانی می‌پذیرند، اما ابزارهای قدیمی‌تر شاید نه، و نشانی دارای اعراب هنگام کپی به کدهای درصدی تبدیل می‌شود. اگر حرف ساده می‌خواهید، صفحهٔ اسلاگ URL نشانه‌ها را از حرف‌های لاتین هم برمی‌دارد.
آزاد بودن نام را بررسی نمی‌کند
دو عبارت متفاوت می‌توانند یک نام بدهند، و صفحه نمی‌داند نامی در سایت یا پروژهٔ شما از قبل به کار رفته یا نه. پیش از انتشار تداخل را بررسی کنید.
زبان اهمیت دارد
خط‌هایی که بدون فاصله نوشته می‌شوند
برش به کلمه‌ها مرز لازم دارد. چینی و ژاپنی بدون فاصله نوشته می‌شوند، پس خطی به آن خط‌ها به صورت یک کلمه برمی‌گردد. صفحه ترجیح می‌دهد همین را بگوید تا اینکه در جایی که حدس زده ببرد.
ترکی و i نقطه‌دار
کوچک کردن از قاعده‌های زبان صفحه پیروی می‌کند. در ترکی شکل کوچک I برابر ı است، بدون نقطه، و شکل کوچک İ برابر i. مبدلی که قاعده‌های انگلیسی را اعمال کند کلمه‌ها را تغییر می‌دهد. این صفحه از زبانی که به آن نوشته شده پیروی می‌کند.
آلمانی و s تیز
ß آلمانی از قبل کوچک است و می‌ماند: straße-17. STRASSE بزرگ به صورت strasse برمی‌گردد، چون شکل بزرگ به یاد ندارد از ß آمده یا از دو حرف.
خط‌های راست‌به‌چپ و هندی
عربی، عبری و خط‌های هندی میان کلمه‌ها فاصله دارند و حروف بزرگ و کوچک ندارند. صفحه کلمه‌هایشان را با خط تیره به هم وصل می‌کند و حرف‌ها را دست نمی‌زند.
چرا وب خط تیره را ترجیح می‌دهد
موتورهای جست‌وجو خط تیره را فاصله می‌خوانند
موتورهای جست‌وجو خط تیره در نشانی را جداکنندهٔ کلمه‌ها می‌دانند، پس how-to-repot-a-fern پنج کلمه فهمیده می‌شود. در مقابل، زیرخط عموماً چسباننده خوانده می‌شود، و how_to_repot_a_fern ممکن است یک کلمهٔ بلند خوانده شود. برای نشانی‌هایی که مردم جست‌وجو می‌کنند خط تیره انتخاب بهتری است، و این عادت به کل وب سرایت کرده است.
خوانایی
زیرخط وقتی زیر پیوند خط کشیده می‌شود می‌تواند ناپدید شود، چون خط دقیقاً همان‌جا قرار می‌گیرد که زیرخط است. خط تیره دیدنی می‌ماند. نکته‌ای کوچک است، اما توضیح می‌دهد چرا این شکل در نشانی‌ها جا افتاد.
حساس نبودن به حروف بزرگ و کوچک
نشانی‌ها با حروف کوچک امن‌ترند، چون بخش‌هایی از آن‌ها روی برخی سرورها ممکن است به بزرگی و کوچکی حروف حساس باشد. kebab-case طبق تعریف کوچک است، که دسته‌ای از اشتباه‌ها را از میان برمی‌دارد.
kebab-case کجا قرارداد است
نشانی‌های وب
بخش آخر نشانی صفحه، اسلاگ، تقریباً همیشه به kebab-case است. برای نشانی‌هایی که باید از اعراب هم خالی باشند، از صفحهٔ اسلاگ URL استفاده کنید.
CSS و HTML
ویژگی‌های CSS به kebab-case هستند (background-color، font-size)، و بیشتر نام کلاس‌ها و ویژگی‌های سفارشی (--brand-color) هم همین‌طورند. ویژگی‌های HTML مثل data-user-id از همین سبک پیروی می‌کنند. وقتی برای مؤلفه‌ای نام کلاس می‌سازید، kebab-case چیزی است که خوانندهٔ شیوه‌نامهٔ شما انتظار دارد. اگر مؤلفه با اندازه هم طراحی می‌شود، px به rem در طول‌ها کمک می‌کند.
نام فایل و پوشه
کلمه‌های کوچک وصل‌شده با خط تیره نام فایل امنی روی هر سیستم است، برای همین تولیدکننده‌های سایت ایستا و بسیاری از چارچوب‌ها آن را برای صفحه‌ها و دارایی‌ها به کار می‌برند.
گزینه‌های خط فرمان و نام بسته‌ها
گزینه‌هایی مثل --dry-run، نام بسته‌ها در رجیستری‌هایی مثل npm و شاخه‌های Git مثل feature/login-form همه از kebab-case پیروی می‌کنند. عبارتی که به این شکل درآمده احتمالاً ابزارهایی را که به کار می‌برید راضی می‌کند.
Lisp و خویشاوندانش
این شکل از Lisp آمد، جایی که خط تیره در نام‌ها مجاز است چون زبان بدون فاصله دور خط تیره کاربردی برای آن به عنوان علامت تفریق ندارد. نام kebab-case شوخی دربارهٔ سیخ است و ماندگار شد.
کجا قرارداد نیست
پایتون، روبی و پایگاه‌های داده
اینان زیرخط را ترجیح می‌دهند، چون خط تیره منها خوانده می‌شود. برای آن‌ها از snake_case استفاده کنید.
متغیرهای جاوااسکریپت و جاوا
خط تیره در نام متغیر تفریق است. این زبان‌ها از camelCase استفاده می‌کنند. kebab-case شاید همچنان در مقدارهای رشته‌ای، نام فایل‌ها و CSS آن‌ها ظاهر شود.
نثر و عنوان‌ها
kebab-case برای نام‌هاست. عنوان‌ها و جمله‌ها باید فاصله‌ها و حرف‌های بزرگشان را نگه دارند. برای سرفصل، Title Case را در نظر بگیرید.
چگونه در اینجا متن را به kebab-case تبدیل کنیم
متن خود را بچسبانید یا تایپ کنید
عبارت را در میدان اول وارد کنید. نتیجه بلافاصله در دومی ظاهر می‌شود، پس می‌توانید هنگام تایپ تغییرش را ببینید.
نام را بررسی کنید
مطمئن شوید طبیعی خوانده می‌شود و زیادی بلند نیست. نشانی‌های بیش از حدود شصت نویسه در نتیجه‌های جست‌وجو بریده می‌شوند. اسلاگ خوب کوتاه است و می‌گوید صفحه چیست.
کپی کنید
دکمهٔ کپی را بزنید و نتیجه را هر جا لازم است بچسبانید. برای شکل‌های دیگر همان خط، پایین را ببینید.
همان خط در هر هفت نوشتار
جدولی از شکل‌ها
زیر مبدل، جدولی خط نمونه را در هر هفت شکلی که سایت عرضه می‌کند نشان می‌دهد: حروف بزرگ، حروف کوچک، Title Case، snake_case، kebab-case، camelCase و اسلاگ URL. راهی سریع است برای دیدن اینکه همان کلمه‌ها در هر کدام چه شکلی دارند.
این شکل‌ها از کجا آمده‌اند
دو الفبا
حرف‌های بزرگ و کوچک روزی دو الفبای جدا بودند. حرف‌های بزرگ رومی‌اند، با قلم‌ازن بر سنگ حک شده؛ حرف‌های کوچک از مینوسکول کارولنژی می‌آیند، شکل‌گرفته با قلمی که تند روی پوست می‌لغزید. چاپگران این دو را در جعبه‌های جدا نگه می‌داشتند، جعبهٔ بالا و جعبهٔ پایین، و نام‌ها مدت‌ها پس از رفتن جعبه‌ها ماندند.
نام‌های بدون فاصله
شکل‌های برنامه‌نویسی بسیار جوان‌ترند و برای حل یک مشکل ابداع شدند: نام نمی‌تواند فاصله داشته باشد. snake_case از C اولیه آمد، camelCase از Smalltalk، kebab-case از Lisp، و اسلاگ URL از نیاز به گذاشتن عنوان انسانی در نشانی‌ای که فاصله و اعراب در آن مجاز نیست.
نام‌هایی که در عمل خوب کار می‌کنند
کوتاه و توصیفی
نام خوب kebab-case با کمترین کلمه می‌گوید چیز چیست. contact-us بهتر از please-get-in-touch-with-our-team است. وقتی متن را به kebab-case تبدیل می‌کنید، اول عبارت را کوتاه کنید.
پایدار در گذر زمان
نام‌ها در نشانی‌ها قول‌اند: سایت‌های دیگر به آن‌ها پیوند می‌دهند. نام‌هایی انتخاب کنید که پس از بازطراحی هم درست بمانند، و از تاریخ و شمارهٔ نسخه بپرهیزید مگر اینکه خودشان مقصود باشند.
یکدست در سراسر پروژه
اگر هر نشانی صفحه، نام کلاس و نام فایل از یک قاعده پیروی کند، تازه‌وارد می‌تواند نام‌ها را درست حدس بزند. وقتی برای صفحه‌ای تازه متن را به kebab-case تبدیل می‌کنید، الگو را از یک همسایه بررسی کنید.
در صورت تمایل، بدون کلمه‌های ایست
برخی کلمه‌هایی مثل the، a و of را برای کوتاه ماندن از نشانی‌ها حذف می‌کنند. سلیقه‌ای است: نشانی کوتاه‌تر مرتب‌تر است، کامل‌تر بلند بهتر خوانده می‌شود.
kebab-case در یک پروژهٔ واقعی
نام‌گذاری کلاس‌های CSS
نام مؤلفه‌ها در شیوه‌نامه به صورت عبارت‌های کوتاه و خط‌تیره‌دار بهتر خوانده می‌شود: card، card-title، card-footer. روش‌هایی مثل BEM برای تنوع‌ها خط تیرهٔ دوتایی و زیرخط اضافه می‌کنند، اما پایهٔ هر کلاس همچنان نامی کوچک و خط‌تیره‌دار است. وقتی برای کلاسی متن را به kebab-case تبدیل می‌کنید، به توسعه‌دهندهٔ بعدی نامی می‌دهید که بتواند حدس بزند.
نام‌گذاری فایل‌ها و پوشه‌های یک سایت
ساختار سایت اغلب نشانی‌هایش را بازتاب می‌دهد، با فایلی به نام what-to-plant-in-april.html یا پوشه‌ای به نام garden-guides. نام‌های خط‌تیره‌دار یکدست ساختار را آسان برای مرور، آسان برای پیوند دادن و آسان برای جابه‌جایی میان سیستم‌ها می‌کنند. اگر صفحه‌ای فایل داده لازم دارد، CSV به JSON و دیگر مبدل‌های سایت می‌توانند آن را آماده کنند، و همان قاعدهٔ نام‌گذاری برای نتیجه هم صدق می‌کند.
نام‌گذاری شاخه‌ها و برچسب‌ها در کنترل نسخه
تیم‌هایی که برای هر کار شاخه می‌سازند آن‌ها را fix-login-redirect یا add-search-filter نام می‌گذارند. نام شاخه در فهرست‌ها، درخواست‌های ادغام و گفت‌وگو خوانده می‌شود، و عبارتی کوتاه و خط‌تیره‌دار به‌آسانی مرور می‌شود. بسیاری از تیم‌ها با نوع و یک اسلش پیشوند می‌گذارند: feature/add-search-filter. برای ساختن بخش بعد از اسلش، متن را از عنوان کار به kebab-case تبدیل کنید.
نام‌گذاری ویژگی‌ها و ویژگی‌های سفارشی
ویژگی‌های سفارشی در CSS، مثل --space-large و --brand-primary، طبق قرارداد به kebab-case هستند، و ویژگی‌های داده در HTML هم. اگر با رنگ‌ها هم کار می‌کنید، شاید برای مقدارهای پشت این نام‌ها به نمادگذاری HEX به RGB نیاز داشته باشید.
نگه داشتن سابقهٔ نام‌های قدیم و جدید
وقتی دسته‌ای از فایل‌ها یا کلاس‌ها را تغییر نام می‌دهید، فهرستی دوستونی از نام‌های قدیم و جدید نگه دارید. به جست‌وجو و جایگزینی، به تغییر مسیرها و به توضیح دادن اینکه چه شد به همکار کمک می‌کند. مبدل نام‌های جدید را یکدست می‌کند؛ فهرست تغییر را قابل ممیزی.
ساختن نشانی‌هایی که می‌مانند
اول به خواننده فکر کنید
نشانی را مردم پیش از ماشین‌ها می‌خوانند. نشانی کوتاه و روشن به بازدیدکننده می‌گوید پیوند او را کجا می‌برد و تشویقش می‌کند کلیک کند. وقتی برای اسلاگ متن را به kebab-case تبدیل می‌کنید، تصور کنید در پیامی بدون هیچ توضیح دیگری چسبانده شده و بپرسید آیا معنا دارد.
بخش را تکرار نکنید
اگر نشانی از قبل پوشه‌ای به نام recipes دارد، لازم نیست صفحه best-recipes-for-summer نام بگیرد. نامی مثل summer-salads کافی است، و نشانی بدون پژواک به صورت recipes/summer-salads خوانده می‌شود.
دام‌ها هنگام تبدیل متن به kebab-case
استفاده از آن جایی که خط تیره یعنی منها
در بیشتر زبان‌های برنامه‌نویسی، خط تیره درون نام تفریق است. در چنین زبان‌هایی kebab-case را برای متغیر به کار نبرید.
فراموش کردن اینکه نام ممکن است وجود داشته باشد
دو صفحه با یک اسلاگ تداخل می‌کنند. پیش از انتشار سایت یا پروژهٔ خود را بررسی کنید.
تغییر نشانی منتشرشده
وقتی نشانی عمومی شد، تغییر دادنش پیوندها را می‌شکند. اگر ناچارید، از نشانی قدیمی تغییر مسیر بگذارید.
نام‌های خیلی بلند
نشانی‌های بلند هنگام اشتراک‌گذاری ناجورند و در نتیجه‌های جست‌وجو کوتاه می‌شوند. پیش از تبدیل عبارت را کوتاه کنید.
پرسش‌هایی که مردم پیش از تبدیل می‌پرسند
با علامت‌های نگارشی چه می‌شود؟
مرز میان کلمه‌ها به حساب می‌آیند و منتقل نمی‌شوند.
آیا عددها حفظ می‌شوند؟
بله، به عنوان کلمه‌هایی مستقل که با خط تیره جدا شده‌اند.
آیا ورودی camelCase را هم کار می‌کند؟
بله. حرف بزرگ درون کلمه نشانهٔ برش است، پس fooBar به foo-bar تبدیل می‌شود.
آیا می‌توانم برای زبان‌های دیگر استفاده کنم؟
بله، با قاعده‌های زبان صفحه. خط‌های بدون فاصله مثل چینی و ژاپنی به صورت یک کلمه برمی‌گردند.
آیا متن من بارگذاری می‌شود؟
خیر. آنچه اینجا تایپ می‌کنید هرگز به جایی فرستاده نمی‌شود، پس پیش‌نویس، گذرواژه یا نام مشتری اینجا به‌اندازهٔ ویرایشگر متن امن است.
چگونه به جای آن زیرخط بگیرم؟
یک مثال عملی
فرض کنید بخش تازه‌ای به وب‌سایت اضافه می‌کنید و ویراستار عنوان Spring Garden: What To Plant In April (and Why) را به شما داده است. آن را می‌چسبانید و spring-garden-what-to-plant-in-april-and-why را می‌خوانید. بلند است، پس عنوان را به What to Plant in April کوتاه می‌کنید و دوباره تبدیل می‌کنید: what-to-plant-in-april. آن را به عنوان نام فایل و نشانی به کار می‌برید، و همان کلمه‌ها، به همان شکل، به عنوان کلاس سرفصل در شیوه‌نامه. سه جا، یک نام، یک بار نوشته‌شده.
یک فهرست بررسی کوتاه
پیش از تبدیل
عبارت را به آنچه نام باید بگوید کوتاه کنید. بررسی کنید نام موجودی با آن یکی نباشد.
هنگام تبدیل
عبارت را بچسبانید، نتیجه را بخوانید و مطمئن شوید طبیعی و نسبتاً کوتاه است.
پس از تبدیل
همان نام را همه‌جا که به کار می‌آید استفاده کنید، و اگر روزی نشانی منتشرشده‌ای را تغییر دادید تغییر مسیر بگذارید.
اشتباه‌های رایج
استفاده از kebab-case برای نام متغیر
خط تیره در بیشتر زبان‌ها یعنی منها.
ساختن نام‌های خیلی بلند
نام‌های کوتاه آسان‌تر به اشتراک گذاشته و به یاد سپرده می‌شوند.
تغییر نشانی‌های منتشرشده
پیوندها را می‌شکند. اگر ناچارید تغییر مسیر بگذارید.
متن شما روی دستگاه شما می‌ماند
تبدیل به صورت محلی انجام می‌شود. متن شما را مرورگر خودتان پردازش می‌کند و چیزی به جایی فرستاده نمی‌شود. بعداً چیزی برای پاک کردن نیست و حساب کاربری‌ای برای ساختن. این راه ساده برای تبدیل متن به kebab-case است.
خلاصه
برای تبدیل متن به kebab-case در اینجا، یک خط را بچسبانید و آن را با کلمه‌های بریده، کوچک‌شده و وصل‌شده با خط تیره بخوانید. خطی که از قبل به camelCase نوشته شده هم همان‌جا بریده می‌شود، پس fooBar به foo-bar تبدیل می‌شود. صفحه علامت‌های نگارشی را نگه نمی‌دارد: ویرگول، نقطه و خط تیره مرز میان کلمه‌ها هستند، نه نویسه‌هایی که باید منتقل شوند، که برای کلاس CSS یا نام فایل همین را می‌خواهید و برای نثر نه. برش به کلمه‌ها مرز لازم دارد، پس چینی و ژاپنی، که بدون فاصله نوشته می‌شوند، به صورت یک کلمه برمی‌گردند. کوچک کردن از زبان صفحه پیروی می‌کند. وب خط تیره را ترجیح می‌دهد چون موتورهای جست‌وجو آن را فاصله می‌خوانند. چیزی بارگذاری نمی‌شود.