24 converter واحدها · ارز · فایل‌ها

تبدیل متن به اسلاگ URL حروف کوچک، خط تیره، بدون دیاکریتیک رایگان آنلاین امن

یک سطر را بچسبانید و آن را به‌صورت اسلاگ URL بخوانید. همه‌چیز در مرورگر شما انجام می‌شود — هیچ چیزی که تایپ می‌کنید به جایی فرستاده نمی‌شود — و قواعد از زبان همین صفحه پیروی می‌کنند، نه از انگلیسی.

آن را به شکل دیگری بنویسید

نشانه‌ها فقط از حروف لاتین برداشته می‌شوند
درباره این شیوه نگارش
چه کاری انجام می‌دهد سطر را با حروف کوچک می‌کند، نشانه‌ها را از حروف لاتین برمی‌دارد، هر چیزی را که حرف یا رقم نیست به خط تیره تبدیل می‌کند و خط‌های تیره پیاپی را به یکی کاهش می‌دهد. «Crème Brûlée» به «creme-brulee» تبدیل می‌شود.
چه کاری انجام نمی‌دهد حرف‌نویسی (transliteration) نمی‌کند. سطری به ژاپنی، عربی یا یونانی به همان خط خودش برمی‌گردد، نه اینکه با حروف لاتین هجی شود — نشانی می‌تواند این نویسه‌ها را داشته باشد و دور ریختن آن‌ها در نیمی از وب اسلاگی خالی به جا می‌گذاشت.
و زبان نشانه‌ها فقط از حروف لاتین برداشته می‌شوند و این عمدی است. «й» روسی همان «и» با یک نشانه نیست و «ї» اوکراینی همان «і» نیست — حروفی جدا هستند و حذف نشانه‌شان واژه را عوض می‌کند. حروفی که اصلاً از هم جدا نمی‌شوند، به‌جای آن هجی می‌شوند: «ß» آلمانی «ss» می‌شود، «ø» دانمارکی «o» می‌شود، «ł» لهستانی «l» می‌شود.
کجا اجرا می‌شود در مرورگر شما. آنچه اینجا تایپ می‌کنید هرگز به جایی فرستاده نمی‌شود؛ پس یک پیش‌نویس، یک گذرواژه یا نام یک مشتری همان‌قدر اینجا امن است که در یک ویرایشگر متن.

بدون بارگذاری

همان سطر در هر هفت شیوه نگارش

شیوه نگارش همان سطر، با آن شیوه نگارش
حروف بزرگCRÈME BRÛLÉE FOR 2 — STRASSE 17, FOOBAR
حروف کوچکcrème brûlée for 2 — straße 17, foobar
Title CaseCrème Brûlée For 2 — Straße 17, Foobar
snake_casecrème_brûlée_for_2_straße_17_foo_bar
kebab-casecrème-brûlée-for-2-straße-17-foo-bar
camelCasecrèmeBrûléeFor2Straße17FooBar
اسلاگ URLcreme-brulee-for-2-strasse-17-foobar

این شکل‌ها از کجا آمده‌اند

حروف بزرگ و کوچک لاتین روزگاری دو الفبای جداگانه بودند. حروف بزرگ رومی‌اند و با اسکنه روی سنگ کنده می‌شدند؛ حروف کوچک از خط مینوسکول کارولنژی پدید آمدند که با قلمی در حرکت سریع روی پوست (پرگامنت) شکل گرفت. چاپگران این دو را در سینی‌های جدا نگه می‌داشتند — جعبهٔ بالا (upper case) و جعبهٔ پایین (lower case) — و این نام‌ها مدت‌ها پس از ناپدید شدن سینی‌ها ماندگار شد. شکل‌های برنامه‌نویسی خیلی جوان‌ترند و برای حل یک مشکل ابداع شدند: نام نمی‌تواند فاصله داشته باشد. snake_case از زبان C در روزهای نخستش آمد، camelCase از Smalltalk، kebab-case از Lisp، و slug نشانی وب از نیاز به گذاشتن یک عنوان انسانی در نشانی‌ای که فاصله و حروف دارای علامت (accent) در آن مجاز نیست.

کجا با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید

حالت عنوان (Title Case) برای سرتیترها و عنوان کتاب‌هاست؛ حالت جمله (Sentence case) برای تقریباً هر چیز دیگر، و روزبه‌روز بیشتر برای رابط‌های کاربری، چون سریع‌تر خوانده می‌شود. snake_case نام ستون‌های پایگاه داده و متغیرهای Python را می‌سازد؛ camelCase نام متغیرهای JavaScript و متدهای Java را؛ kebab-case نام کلاس‌های CSS و فایل‌ها در پروژه‌های وب را. slug چیزی است که عنوان یک مقاله را به بخش آخر نشانی آن تبدیل می‌کند، و تنها تبدیلی در اینجاست که موتورهای جستجو آن را می‌خوانند.

پرسش‌های متداول

چرا بزرگ‌کردن حروف گاهی تعداد حروف را تغییر می‌دهد؟

چون بزرگی و کوچکی حروف ویژگی زبان است، نه ویژگی یک نویسه. ß آلمانی در حروف بزرگ به SS تبدیل می‌شود، یعنی یک حرف دو حرف می‌شود. ترکی یک i نقطه‌دار و یک i بدون نقطه دارد و بزرگ‌کردن i به İ می‌انجامد نه I — اشتباه گرفتن این، یک واژهٔ ترکی را به واژه‌ای دیگر بدل می‌کند. تبدیل‌های اینجا از قواعد زبان خودِ صفحه پیروی می‌کنند، و برای همین ورودی یکسان می‌تواند در صفحهٔ ترکی نتیجه‌ای متفاوت از صفحهٔ انگلیسی بدهد.

چرا slug علامت‌های تلفظی و نشانه‌گذاری را حذف می‌کند؟

چون یک نشانی باید از کپی شدن در پیام، چاپ روی کاغذ و تایپ دوباره با دست سالم به در ببرد. حروف دارای علامت در نشانی‌های وب امروزی مجازند، اما هنگام کپی به‌صورت درصدی (percent-encoded) درمی‌آیند و یک نشانی خوانا را به ردیفی از نمادها تبدیل می‌کنند. ساده‌کردن آن‌ها به حروف ساده، ارقام و خط تیره، نشانی را خوانا، قابل اشتراک و در همه‌جا یکسان نگه می‌دارد.

آیا پاسخ دقیق است؟

هر جا دو واحد با عددهای صحیح بر حسب یکدیگر تعریف شده باشند، بله — صفحه این را بالای عدد می‌گوید و تنها گرد کردن در تعداد رقم‌های نمایش‌داده‌شده است. جایی که نسبت اعشار متناهی ندارد، صفحه دوازده رقم معنادار نشان می‌دهد و می‌گوید رابطه تقریبی است، نه اینکه وانمود کند دقیق است.

آیا چیزی که تایپ می‌کنم از دستگاهم خارج می‌شود؟

نه. محاسبه در مرورگر شما انجام می‌شود؛ هیچ چیزی بارگذاری نمی‌شود و سروری هم نیست که چیزی به آن بارگذاری شود. یک بار صفحه را باز کنید؛ با قطع بودن شبکه هم به کار خود ادامه می‌دهد.

چرا متن را به اسلاگ URL تبدیل می‌کنید

هر صفحه در وب نشانی دارد، و آخرین تکهٔ آن نشانی معمولاً چند کلمه است: how-to-repot-a-fern، annual-report-2026، contact-us. آن تکه اسلاگ است. دُم قابل‌خواندن برای انسان در URL است، بخشی که پیش از بارگذاری صفحه به خواننده و موتور جست‌وجو می‌گوید صفحه دربارهٔ چیست. وقتی مقاله، محصول، دسته یا فایلی را منتشر می‌کنید، کسی باید عنوان درستش را به آن دُم تبدیل کند. تبدیل متن به اسلاگ URL یعنی عنوانی را که آدم می‌نویسد، با حرف بزرگ، فاصله، ویرگول و اعراب، به کلمه‌های کوچک وصل‌شده با خط تیره کاهش دهید که هر سرور، مرورگر و بررسی‌گر پیوندی بی‌شکایت می‌پذیرد.

یک عنوان را بچسبانید و آن را به صورت اسلاگ بخوانید. تبدیل در مرورگر شما اجرا می‌شود، چیزی که می‌نویسید به جایی فرستاده نمی‌شود، و نتیجه را با یک کلیک می‌توانید کپی کنید. در ادامه می‌خوانید صفحه دقیقاً با خط چه می‌کند و چه چیزی را دست نمی‌زند، با حرف‌های اعرابی‌دار و حرف‌های الفبای دیگر چگونه رفتار می‌کند، کدام نتیجه‌ها را باید دستی دوباره بررسی کرد، اسلاگ کجا اهمیت دارد و کجا ندارد، و دام‌هایی که گریبان کسانی را می‌گیرد که با عجله متن را به اسلاگ URL تبدیل می‌کنند.

تبدیل چه می‌کند

حروف کوچک، برداشتن نشانه‌ها، خط تیره

صفحه در سه حرکت کار می‌کند. خط را به حروف کوچک درمی‌آورد. اعراب و نشانه‌های دیگر را از حرف‌های لاتین برمی‌دارد، پس é به e و ü به u تبدیل می‌شود. بعد هر چیزی را که حرف یا رقم نیست با خط تیره جایگزین می‌کند و خط تیره‌های تکراری را در یکی فشرده می‌کند. خط Crème Brûlée for 2 — Straße 17, fooBar به صورت creme-brulee-for-2-strasse-17-foobar برمی‌گردد. ویرگول، خط تیره و فاصله‌ها همه به خط تیره‌های تکی تبدیل شده‌اند، اعراب‌ها رفته‌اند، ß به ss تبدیل شده، و رقم‌ها سر جایشان مانده‌اند.

خط تیره‌ها هرگز روی هم نمی‌ریزند و هرگز در دو سر نمی‌نشینند

عنوانی مثل Hello, World! به علامت نگارشی ختم می‌شود، و جایگزینی ساده‌لوحانه خط تیره‌ای را در انتها آویزان می‌گذارد. صفحه خط تیره‌ها را از دو سر می‌زند و رشته‌هایشان را جمع می‌کند، پس نتیجه hello-world است، نه hello-world- یا hello--world. این مهم‌تر از آنچه به نظر می‌رسد است: خط تیرهٔ انتهایی نشانی را شل‌وول نشان می‌دهد، و خط تیرهٔ دوتایی وقتی کسی آن را در پیام کپی می‌کند می‌تواند پیوند را بشکند.

کپی کردن نتیجه

دکمه‌ای کنار نتیجه آن را در کلیپ‌بورد کپی می‌کند. در میدان اسلاگ سیستم انتشار، در نام فایل یا در انتهای نشانی‌ای که دستی می‌سازید بچسبانید.

تبدیل چه نمی‌کند

الفباهای دیگر را برگردان نمی‌کند

نشانه‌ها فقط از حرف‌های لاتین برداشته می‌شوند. عنوان به ژاپنی، عربی، یونانی یا هندی حرف‌های خودش را نگه می‌دارد، چون صفحه برایشان املای لاتین حدس نمی‌زند. برگردان به خط لاتین به قراردادی بستگی دارد که بین زبان‌ها و ناشران فرق می‌کند، و حدس غلط اسلاگی تولید می‌کند که موجه به نظر می‌رسد و غلط خوانده می‌شود. حرف‌های آن الفباها حرف به حساب می‌آیند، پس می‌مانند، و مرورگر وقتی در نشانی ظاهر می‌شوند آن‌ها را به کد درصدی درمی‌آورد. اگر سایت شما برای چنین عنوان‌هایی نشانی فقط لاتین می‌خواهد، خودتان برگردان را بنویسید و بعد خط برگردان‌شده را تبدیل کنید.

هر نشانه را در هر الفبا برنمی‌دارد

برخی حرف‌های بیرون از الفبای لاتین نشانه‌هایی دارند که جزء خود حرف است. й روسی و ї اوکراینی نمونه‌اند: نشانه بخشی از شیوهٔ نوشتن حرف است، پس صفحه آن‌ها را همان‌طور که هستند می‌گذارد. همین منطق برای حرف‌هایی مثل نشانه‌های واکهٔ هندی صدق می‌کند. فقط اعرابی که روی حرف‌های لاتین می‌نشینند برداشته می‌شوند.

نتیجه را کوتاه نمی‌کند

عنوان بلند اسلاگ بلند می‌دهد. صفحه کلمه‌های کوچکی مثل the، of یا and را حذف نمی‌کند و در طول ثابتی نمی‌برد. اگر نشانی کوتاه‌تری می‌خواهید، اول عنوان را کوتاه کنید. اسلاگ چهار تا شش کلمهٔ معنادار در نتیجهٔ جست‌وجو بهتر از اسلاگی خوانده می‌شود که یک تیتر کامل را تکرار می‌کند.

آزاد بودن اسلاگ را بررسی نمی‌کند

دو مقالهٔ متفاوت می‌توانند یک اسلاگ بدهند. سیستم انتشار شما تنها جایی است که می‌داند کدام اسلاگ‌ها از قبل گرفته شده‌اند، پس پیش از تعهد به یکی آنجا را نگاه کنید.

حرف‌هایی که نگاه دوم می‌خواهند

ß و حرف‌های نقطه‌دار آلمانی

s تیز به ss تبدیل می‌شود، پس Straße می‌شود strasse. حرف‌های نقطه‌دار (اُمْلاوت) نقطه‌هایشان را از دست می‌دهند، پس Müller می‌شود muller. برخی ناشران آلمانی mueller را ترجیح می‌دهند که تلفظ را حفظ می‌کند. اگر خوانندگان شما املا را با e جست‌وجو می‌کنند، پیش از تبدیل عنوان را به همان شکل بنویسید.

حرف‌های اسکاندیناوی و لهستانی

o خط‌خورده به o ساده تبدیل می‌شود، پس Ørsted می‌شود orsted، و ł لهستانی به l، پس Łódź می‌شود lodz. Å و ä نشانه‌هایشان را از دست می‌دهند و a می‌شوند. این نتیجه‌هایی‌اند که بیشتر مردم انتظار دارند، اما نامی که غرور محلی به آن چسبیده شاید شایستهٔ برخورد دستی متفاوتی باشد.

i نقطه‌دار و بدون نقطهٔ ترکی

کوچک کردن از زبان صفحه پیروی می‌کند. در ترکی، İ به i و I به ı کوچک می‌شود، که بعد حرفی مستقل می‌ماند. مبدلی که قاعده‌های انگلیسی را اعمال کند هر I بزرگ را به i تبدیل می‌کند و کلمه را عوض می‌کند. این صفحه از زبانی که به آن نوشته شده پیروی می‌کند.

اعراب رومانیایی، فرانسوی و اسپانیایی

حرف‌های ă، â، î، ș و ț به a، a، i، s و t تبدیل می‌شوند. در فرانسوی، é، è، ê و ç به e و c تبدیل می‌شوند. در اسپانیایی، ñ به n تبدیل می‌شود، که جایی است که اسلاگ می‌تواند معنا را عوض کند: año، یعنی سال، و ano، که چیز دیگری است، به یک رشته فرو می‌ریزند. وقتی تیتری با این تفاوت بازی می‌کند، این را به یاد داشته باشید.

نشانه‌های انباشتهٔ ویتنامی

حرف‌های ویتنامی می‌توانند همزمان دو نشانه داشته باشند. هر دو برداشته می‌شوند، و đ به d تبدیل می‌شود، پس Hà Nội می‌شود ha-noi. نتیجه برای گویشور ویتنامی خوانا است، هرچند آهنگ‌ها (تون‌ها) از دست می‌روند.

چرا اسلاگ‌ها این شکلی‌اند

حروف کوچک چون نشانی می‌تواند به حالت حروف حساس باشد

بخش مسیر نشانی روی بسیاری از سرورها به حالت حروف حساس است. /About و /about می‌توانند دو صفحهٔ متفاوت باشند یا یک صفحه و یک خطا. نوشتن هر اسلاگ با حروف کوچک پرسش را از میان برمی‌دارد. موتورهای جست‌وجو هم آن دو را نشانی‌های جدا می‌دانند، پس مخلوط کردن حالت‌ها می‌تواند صفحه را به دو نسخه تقسیم کند.

خط تیره چون فاصله خوانده می‌شود

موتورهای جست‌وجو خط تیره را جداکنندهٔ کلمه و زیرخط را چسباننده می‌دانند. اسلاگ با خط تیره به صورت کلمه‌های جدا خوانده می‌شود، که برای رتبه‌گیری روی آن کلمه‌ها همان است که می‌خواهید. برای همین نشانی‌های وب kebab-case را ترجیح می‌دهند و شکل زیرخط، snake_case، به جای نشانی‌ها به کد و پایگاه‌های داده تعلق دارد.

بدون نویسهٔ ویژه چون باید کدگذاری شوند

فاصله، ویرگول، علامت سؤال، امپرسند و اسلش همه درون نشانی معنایی دارند. علامت سؤال رشتهٔ پرس‌وجو را شروع می‌کند؛ اسلش سطح تازه‌ای از مسیر را. نویسه‌ای که معنای خودش را دارد وقتی به عنوان متن ساده به کار می‌رود باید کدگذاری درصدی شود، و اسلاگ پر از %20 و %C3%A9 زشت است و آسان می‌شکند. ماندن در حرف، رقم و خط تیره کل این پرسش را از میان برمی‌دارد.

بدون اعراب چون هر ابزاری از پسش برنمی‌آید

مرورگرهای امروزی نشانی اعرابی‌دار را درست نشان می‌دهند، اما همان نشانی ممکن است در ایمیل، پیام گفت‌وگو یا گزارش چاپی به صورت رشته‌ای از علامت‌های درصد برسد. حرف‌های ساده از هر سفری جان سالم به در می‌برند. این قوی‌ترین استدلال برای برداشتن نشانه‌ها از حرف‌های لاتین است و توضیح می‌دهد چرا تقریباً هر سیستم انتشار این کار را به صورت پیش‌فرض انجام می‌دهد.

اسلاگ تمیز کجا اهمیت دارد

پست‌های وبلاگ و مقاله‌ها

برای وبلاگ، تبدیل متن به اسلاگ URL بخشی از هر روال انتشار است. اسلاگ پست را مردم پیش از کلیک می‌خوانند: در نتیجهٔ جست‌وجو، پیوند اشتراکی، زبانهٔ مرورگر. اسلاگی که با عنوان جور است آسان باور می‌شود. اسلاگی که رشته‌ای از عددهاست چیزی به خواننده نمی‌گوید. بسیاری از سیستم‌های محتوا اسلاگ را خودکار از عنوان می‌سازند، اما نسخهٔ خودکار می‌تواند زیادی بلند باشد یا تاریخی داشته باشد که مقالهٔ همیشه‌سبز را کهنه نشان می‌دهد، پس ویرایش دستی رایج است.

صفحه‌های محصول و دسته

فروشگاه‌ها برای هزاران قلم اسلاگ لازم دارند، پس بارها و بارها متن را به اسلاگ URL تبدیل می‌کنند. قاعده‌ای یکدست، مثل برند، نام محصول و اندازه به همین ترتیب، کاتالوگ را مرتب نگه می‌دارد و نشانی‌ها را قابل پیش‌بینی می‌کند. هر خط محصول را با همین صفحه، صفحه‌ای که اجازه می‌دهد متن را در یک گام به اسلاگ URL تبدیل کنید، تبدیل کنید و الگو بی‌زحمت برقرار می‌ماند.

نام فایل برای دانلودها

فایلی به نام Final Report (v2) copy.pdf در نشانی دردسر می‌سازد. فایلی به نام final-report-v2.pdf نمی‌سازد. اگر دانلود منتشر می‌کنید، قاعدهٔ اسلاگ قاعدهٔ خوبی برای نام فایل هم هست. برای سندهایی که باید در راه شکلشان را عوض کنند، مبدلی مثل HTML به PDF نام و محتوا را زیر کنترل شما نگه می‌دارد.

لنگرها و پیوندهای درون صفحه

بخش نشانی بعد از علامت هش به جایی درون صفحه اشاره می‌کند. سرفصل‌ها را اغلب با همین قاعده به شناسهٔ لنگر تبدیل می‌کنند: حروف کوچک، خط تیره، بدون نشانه. اگر فهرست مطالب سندی بلند را دستی می‌نویسید، تبدیل هر سرفصل به اسلاگ شناسه‌هایی به شما می‌دهد که با آنچه مولد تولید می‌کرد جور است.

شاخه‌های Git و شناسه‌ها

نام شاخه‌ها، برچسب‌های issue و نام پوشه‌ها با همان محدودیت‌های نشانی‌ها روبه‌رو هستند. قابلیتی به نام Add user login به add-user-login تبدیل می‌شود. برای شناسه‌های کدی که به جای خط تیره حرف بزرگ می‌خواهند، camelCase شکل خواهر است.

چگونه در اینجا متن را به اسلاگ URL تبدیل کنیم

عنوان را بچسبانید یا تایپ کنید

برای تبدیل متن به اسلاگ URL، عنوان را در میدان اول وارد کنید. اسلاگ هنگام تایپ در دومی ظاهر می‌شود، پس می‌توانید ناپدید شدن هر علامت نگارشی را ببینید.

آنچه تغییر کرد را بخوانید

ببینید خط تیره‌ها کجا نشسته‌اند و بررسی کنید هر کلمه جان به در برده باشد. اگر کلمه‌ای گم شده، احتمالاً از حرف‌هایی ساخته شده بود که صفحه دست‌نخورده نگه می‌دارد، یا با نویسه‌ای جدا شده بود که به خط تیره تبدیل شد. هر دو را با چشم سریع می‌شود دید.

در جایش کپی کنید

دکمهٔ کپی را بزنید و اسلاگ را هر جا لازم است بچسبانید. اگر سیستم انتشار شما هم اسلاگ‌ها را به حروف کوچک درمی‌آورد و پاک می‌کند، نتیجه بدون تغییر عبور می‌کند، که نشانهٔ خوبی است از اینکه آن دو هم‌نظرند.

همان خط در شش شکل دیگر

یک جدول برای مقایسه

زیر مبدل، جدولی خط نمونه را در هر هفت شکلی که سایت عرضه می‌کند نشان می‌دهد: حروف بزرگ، حروف کوچک، Title Case، snake_case، kebab-case، camelCase و اسلاگ URL. مقایسهٔ کنار هم سریع‌ترین راه دیدن این است که کدام کجا تعلق دارد. اگر فقط می‌خواهید کلمه‌ها کوچک شوند و چیز دیگری عوض نشود، حروف کوچک انتخاب ساده است؛ برای سرفصلی که انسان می‌خواند، Title Case همان است که باید به کار ببرید.

اسلاگ‌ها از کجا آمده‌اند

کلمه‌ای از اتاق خبر

کلمهٔ اسلاگ از وب قدیمی‌تر است، و عادت اینکه باید متن را دستی به اسلاگ URL تبدیل کرد هم همین‌طور، که چاپگران با مداد انجام می‌دادند. در اتاق خبر چاپی، اسلاگ برچسب کوتاهی بود که تا وقتی خبر در ساختمان حرکت می‌کرد به آن چسبانده می‌شد، چند کلمه که به ویراستاران و حروف‌چین‌ها می‌گفت کدام خبر کدام است. سیستم‌های مدیریت محتوا وقتی برای هر صفحه برچسب کوتاهی لازم داشتند این نام را قرض گرفتند. کار همان است: چند کلمهٔ ساده که یک مورد را بدون ابهام مشخص می‌کنند.

از رشتهٔ پرس‌وجو تا مسیر خوانا

سایت‌های پویای اولیه نشانی‌هایی مثل page.php?id=4731 به کار می‌بردند. کار می‌کردند، اما هیچ‌کس نمی‌توانست بخواندشان. مسیرهای خوانا پس از آن آمدند که روشن شد مردم پیوند را پیش از کلیک قضاوت می‌کنند و موتورهای جست‌وجو برای کلمه‌های آن وزن قائل‌اند. امروزه تقریباً هر ابزار انتشاری اسلاگ تولید می‌کند، و دانستن اینکه قاعده‌ها چگونه کار می‌کنند به شما کمک می‌کند نتیجه‌ای را که نیاز به اصلاح دارد ببینید.

اسلاگ در گردش کار گسترده‌تر شما

از صفحه‌گسترده عنوان‌ها تا فهرست نشانی‌ها

مهاجرت سایت اغلب با صفحه‌گسترده‌ای شروع می‌شود: ستونی از عنوان‌ها و ستونی از نشانی‌های قدیمی. نشانی‌های جدید از عنوان‌ها می‌آیند. هر عنوان را با همان قاعده تبدیل کنید و ستون تازه از ردیف اول تا آخر یکدست است. وقتی صفحه‌گسترده باید به صورت داده برای سیستمی دیگر برود، CSV به JSON ردیف‌ها را به رکورد تبدیل می‌کند، و JSON به CSV آن‌ها را برای بررسی برمی‌گرداند.

برنامه‌ریزی تغییر مسیرها

وقتی برای صفحه‌ای که از قبل وجود دارد متن را به اسلاگ URL تبدیل می‌کنید، به یاد داشته باشید که اگر صفحه اسلاگش را عوض کند، نشانی قدیمی باید به جدید تغییر مسیر بدهد، وگرنه هر پیوند ورودی می‌شکند. تبدیل هر دو عنوان قدیم و جدید و گذاشتن دو اسلاگ کنار هم فهرست تغییر مسیر را بی‌حدس به شما می‌دهد. فهرست را نگه دارید: نگه داشتن تغییر مسیر ارزان است و از دست دادنش گران.

هم‌تراز نگه داشتن طراحی و نشانی‌ها

نام‌گذاری در کل پروژه اهمیت دارد. مؤلفه‌ای که در فایل طراحی Primary Button نام دارد، کلاس primary-button در شیوه‌نامه و صفحهٔ /buttons/primary-button همه یک چیز را توصیف می‌کنند. وقتی نام‌ها از یک قاعده پیروی می‌کنند، جست‌وجو در میان ابزارها همه‌چیز را پیدا می‌کند. برای اندازه‌هایی که همراه آن مؤلفه‌ها می‌آیند، px به rem اندازه‌ها را تبدیل می‌کند در حالی که نام‌ها یکدست می‌مانند.

نوشتن عنوان‌هایی که اسلاگ خوب می‌دهند

کلمه‌های اصلی را اول بگذارید

اسلاگ از چپ به راست خوانده می‌شود و کلمه‌های اول بیشترین وزن را دارند. عنوان را با موضوع شروع کنید، نه با حشوی مثل a، the یا how. عنوانی که با موضوع باز می‌شود اسلاگی می‌دهد که با موضوع باز می‌شود.

کوتاهش نگه دارید

پیش از تبدیل متن به اسلاگ URL، عنوان را کوتاه کنید. چهار تا شش کلمه هدف خوبی است. اسلاگ‌های بلند در نتیجهٔ جست‌وجو بریده می‌شوند و در چاپ ناجورند. اگر عنوان بلند است، برای اسلاگ نسخهٔ کوتاه‌تری بنویسید و آن خط را تبدیل کنید.

از تاریخ بپرهیزید مگر اینکه محتوا تاریخ‌دار باشد

سال در اسلاگ صفحه را کهنه می‌کند. برای خبر، تاریخ معنا دارد. برای راهنمایی که قصد دارید به‌روز نگه دارید، حذفش کنید، و نشانی با تازه شدن محتوا معتبر می‌ماند.

کلیدواژه نچپانید

وقتی متن را به اسلاگ URL تبدیل می‌کنید، در برابر وسوسهٔ چپاندن اصطلاح‌ها مقاومت کنید. اسلاگی که یک کلمه را سه بار تکرار می‌کند شبیه هرزنامه است و چیزی به دست نمی‌آورد. یک بار و روشن بگویید.

قاعده‌ای برگزینید و به آن بچسبید

هر وقت متن را به اسلاگ URL تبدیل می‌کنید، از همان صفحه و همان عادت‌ها استفاده کنید. قاعده هرچه باشد، همه‌جا اعمال کنید. نشانی‌های یکدست آسان‌تر پیوند داده، تغییر مسیر داده، تحلیل و به یاد سپرده می‌شوند.

دام‌ها هنگام تبدیل متن به اسلاگ URL

نتیجهٔ خالی

عنوانی که کاملاً از حرف‌هایی ساخته شده که صفحه سر جایشان می‌گذارد، یا از نویسه‌هایی که همه به خط تیره تبدیل می‌شوند، می‌تواند خالی یا عجیب کوتاه برگردد. اگر نتیجه خالی است، ورودی چیزی نداشت که صفحه آن را حرف لاتین یا رقم بشناسد. نسخه‌ای از عنوان با حرف‌های لاتین فراهم کنید.

عنوان‌های متفاوت، همان اسلاگ

Résumé و Resume یک اسلاگ می‌دهند، Año و Ano هم همین‌طور. سیستم انتشار شما معمولاً به دومی عددی اضافه می‌کند، که نشانی را کم‌معناتر می‌کند. وقتی این پیش می‌آید متوجه شوید و اگر این دو اهمیت دارند عنوان را بازنویسی کنید.

تغییر اسلاگ منتشرشده

اسلاگ بخشی از قول به همهٔ کسانی است که به صفحه پیوند داده‌اند. تغییرش بدون تغییر مسیر آن قول را می‌شکند. اسلاگ را پیش از انتشار تعیین کنید، و اگر ناچارید بعداً عوضش کنید، همان روز تغییر مسیر اضافه کنید.

اسلاگ‌هایی که اطلاعات خصوصی دارند

نام‌ها، نشانی‌های ایمیل و شمارهٔ سفارش‌ها درون نشانی در گزارش‌های سرور، تاریخچهٔ مرورگر و پیوندهای اشتراکی سر درمی‌آورند. اگر عنوان چیز خصوصی دارد، آن را همان‌طور که هست به اسلاگ تبدیل نکنید.

فرض اینکه صفحه و سرور هم‌نظرند

سیستم انتشار شما ممکن است قاعده‌های خودش را روی هر اسلاگی که می‌چسبانید اعمال کند. پس از ذخیره نشانی نهایی را بررسی کنید. اگر با انتظار شما فرق دارد، سیستم قاعده‌ای دارد که باید از آن خبر داشته باشید.

پرسش‌ها پیش از تبدیل

با عددها چه می‌شود؟

می‌مانند، به عنوان بخشی از کلمه‌ای که کنارش بودند یا به عنوان کلمه‌های جدا میان خط تیره‌ها.

آیا حرف‌های بزرگ حفظ می‌شوند؟

خیر. همه‌چیز به حروف کوچک درمی‌آید، طبق زبان صفحه.

آیا اسلاگ همان کل نشانی است؟

خیر. اسلاگ آخرین تکهٔ مسیر است. دامنه و هر پوشه‌ای پیش از آن را سایت شما تعیین می‌کند.

آیا می‌توانم به جای خط تیره زیرخط به کار ببرم؟

می‌توانید، اما برای نشانی‌ها خط تیره استاندارد است، چون موتورهای جست‌وجو آن را فاصله می‌خوانند. برای کد، snake_case را ببینید.

آیا متن من جایی بارگذاری می‌شود؟

خیر. تبدیل در مرورگر شما انجام می‌شود. عنوان پیش‌نویس، نام مشتری یا محصول منتشرنشده اینجا به‌اندازهٔ ویرایشگر متن خصوصی است.

اگر زبان من حرف لاتین ندارد چه؟

حرف‌ها می‌مانند و مرورگرها در نشانی کدگذاریشان می‌کنند. بسیاری از سایت‌ها چنین نشانی‌هایی را همان‌طور که هستند نگه می‌دارند، چون مرورگرهای امروزی آن‌ها را درست نشان می‌دهند. اگر نسخهٔ لاتین لازم دارید، خودتان بنویسید و آن را تبدیل کنید.

یک مثال عملی

فرض کنید سایت نانوایی کوچکی را اداره می‌کنید و سه صفحه منتشر می‌کنید: Crème Brûlée for Two، Sourdough Starter: Notes for Beginners و Müsli & Granola — 2026 Prices. آن‌ها را یکی‌یکی می‌چسبانید. اولی creme-brulee-for-two می‌دهد. دومی sourdough-starter-notes-for-beginners می‌دهد، و تصمیم می‌گیرید بلند است، پس عنوان را به Sourdough Starter Basics کوتاه می‌کنید و دوباره تبدیل می‌کنید تا sourdough-starter-basics بگیرید. سومی musli-granola-2026-prices می‌دهد؛ سال را حذف می‌کنید، چون صفحه به‌روز خواهد شد، و به musli-granola-prices می‌رسید. سه اسلاگ، همه با حروف کوچک، همه خط‌تیره‌دار، هیچ‌کدام با نشانه یا نماد. کل تمرین یک دقیقه طول کشید، و تصمیمی که اهمیت داشت، حذف سال، تصمیم شما بود نه صفحه.

یک فهرست بررسی کوتاه

پیش از تبدیل

عنوان را با کلمه‌های ساده بنویسید. موضوع را اول بگذارید. تاریخ‌هایی که لازم ندارید حذف کنید. تصمیم بگیرید نسخهٔ کوتاه‌تر بهتر جواب می‌دهد یا نه.

هنگام تبدیل

خط تیره‌ها را تماشا کنید. مطمئن شوید هیچ کلمه‌ای ناپدید نشده و ببینید با حرف‌های اعرابی‌دار و ویژه چگونه رفتار شده است.

پس از تبدیل

بررسی کنید اسلاگ از قبل گرفته نشده باشد، بلند خوانده که شود معقول باشد، و نشانی نهایی در سیستم شما جور باشد. اگر اسلاگ منتشرشده‌ای را تغییر می‌دهید، تغییر مسیر اضافه کنید.

متن شما روی دستگاه شما می‌ماند

تبدیل به صورت محلی انجام می‌شود. مرورگر شما متن را پردازش می‌کند و چیزی بارگذاری، ذخیره یا فرستاده نمی‌شود. حساب کاربری‌ای برای ساختن نیست و بعداً چیزی برای پاک کردن. این راه ساده تبدیل متن به اسلاگ URL است بی‌آنکه عنوان پیش‌نویس را به غریبه‌ای بسپارید.

به اختصار

برای تبدیل متن به اسلاگ URL در اینجا، یک عنوان را بچسبانید و آن را با حروف کوچک، با نشانه‌های برداشته‌شده از حرف‌های لاتین، هر نویسهٔ دیگر جایگزین‌شده با خط تیره و خط تیره‌های تکراری فشرده‌شده در یکی بخوانید. صفحه ژاپنی، عربی یا یونانی را برگردان نمی‌کند، نشانه‌هایی را که جزء حرف‌اند مثل й روسی برنمی‌دارد، و کوتاه نمی‌کند یا تکراری بودن را بررسی نمی‌کند، پس آن تصمیم‌ها با شما می‌مانند. حرف‌هایی مثل ß، ø و ł به ss، o و l تبدیل می‌شوند، و کوچک کردن از زبان صفحه پیروی می‌کند، پس İ ترکی به شیوهٔ ترکی رفتار می‌شود. چیزی بارگذاری نمی‌شود.

طول و مساحت جرم و حجم دما ارز